|
|
- ilkokul yıllarımda çok sevdiğim aynı zamanda saydığım bir arkadaşım vardı. adı fırat'tı. tüm sınıfın en popüler çocuğu, kabadayısı, yakışıklısı kısacası herşeyiydi. onunla yakın arkadaş olduğumuzdan dolayı güzel bir mutluluk duyuyordum. ilkokulda başka çocuklar bana sataştığında bir arkadaş olarak yanımda bulacağımı bildiğim bir insanın etrafında pervane olma duygusu bana güven veriyordu.
fırat'ın çevresi oldukça genişti ve neredeyse öğretmenlere bile kafa tutuyordu. kendi sınıfındaki çocukların dışında diğer sınıftaki çocukların da işlerine karışıyor, "bundan sonra yeşil silgi kullanacaksın." şeklinde ültimatomlar veriyor, sözüne uymayanları dövüyordu ama beni hiç dövmedi. benden fazla istekte de bulunmadı zaten. yeri geldi mi sadece uyarıyor. "bak ayakkabının bağı çözülmüş, bağla istersen" diyor ben de bağcıklarıma bakmak için ayaklarıma baktığımda burnumun altına pıt diye vurup bana şakalar yapıyordu. "hans sen yok musun sen" diyordu. üzülüyordum içimden.
günler geçtikçe arkadaşlığımız da şekillendi. oyun oynamak istediğimizde o istediği zaman benim evime geliyor, en değerli oyuncaklarımla sanki kendisininmiş gibi oynuyor sonra da sıkıldığında evinin yolunu tutuyordu. ben onun evine oyun oynamak için gitmek istediğimde de ya annesi evde olmadığını söylüyor ya da bana "daha sonra oynarız işlerim var." diyordu.
fakat yeri geldi mi beni sayıyor, kendi çıkarları doğrultusunda bile olsa benimle samimi ilişkiler kuruyordu. etkilemek istediği bir kız veya dövmek istediği bir çocuk oldu mu hemen yanıma koşturuyor anlayamadığım bir şekilde benim sınıftaki jeopolitik önemim (kızın arka sırasında oturuyor olmam) ve stratejik yapım (çocukla muhabbetim olması) hakkında benimle konuşuyordu. olsun yine de onu seviyordum.
not: başlığı açınca aklıma geldi. paylaşmak istedim.
- süslü anlatılmış haliyle "stratejik ortaklık"
- büyük birader - ''büyümeye çalışan küçük kardeş'' ilişkisi.
|
