yaşadığı coğrafyanın, yönetiliş biçiminin etkisi, devlet-vatandaş ilişkileri, kısaca başına gelen saçmasapan her türlü olaydan ötürü aşırı gelişmiştir. toplu taşıma araçlarında, okulda, evde, yolda, işerken hatta her yerde espri yapabilir benim canım ülkemin canım insanları. bununla beraber bu topraklardan çok büyük komedyenler çıkmasına da sebep olmuştur yaşanılanlar.
kemal sunal, şener şen, adile naşit, ilyas salman, münir özkul, cem yılmaz ve daha niceleri bu sıralamada sayılabilir. bu kişiler, filmlerinde, gösterilerinde genelde her türk insanının gün içinde başına gelebilecek aksilikleri anlatmaktadır. kendisine yabancı gelmeyen bu duruma karşı da benim canım ülkemin canım insanı da gülmektedir. 800 kere izlediği kemal sunal filmine her izleyişte sıfırdan izlemiş gibi güler. işte kilit nokta burada başlamaktadır.
bizim insanımız kendine gülebilme yeteneğine sahip sayılı ırklardan biridir. yolda takılıp düşer, kalkar gülmeye başlar. ağzı burnu kan içinde kalır, olayın vehametine güler. ağlanacak halimize gülüyoruz lafı bu topraklardan çıkmıştır. patronu fırça atar, içinden patronunun fermuarı açık kalmıştır ona güler.
yaşlı amcalar gençlerle aynı ortamdayken yaş seviyesini sıfırlayıp, kanka muhabbetine girer espriler yapar. asla kendini yadsımaz. kelime oyunları yapar akla hayale gelmeyecek ince esprilerle ortamı şenlendirirler. ilerleyen yaş ondaki sevinci asla alamamıştır. yatalak olur, "lan şuradan bir kalkıyım da iki tek atalım" der.
yaşadığı hiçbir olumsuzluk ondaki espri yeteneğini almamıştır. benim canım ülkemin canım insanının espri yeteneğini hiçbir devlet şekli, yönetim biçimi, acı, hüzün alamamıştır.
arkadaşının makatına pompa sokup hava pompalayarak bağırsaklarını patlatan türk insanında bulunan yetenektir.
