türk eczacıları birliği  

eczacıların mesleki örgütü. ancak bu kurum diğer meslek örgütlerinin aksine eczacılara değil; hükümete çalışır. özellikle akp geldiğinden beri sağlık politikasında yaşanan büyük değişimi gözlemleyebilenlerdenseniz şayet, bu kurumu incelemeyi sakın göz ardı etmeyin.

ülkenin çığ gibi büyüyen dış borcu, imf ile ardı arkası kesilmeyen stand by lar; bu sözleşmelerde sıkça adı geçen en büyük masraf kalemi sosyal sigorta sistemi ve ilaç harcamaları; artık duymaya aşina olduğumuz zincir eczane lafı ve teb. bunlar hep içiçedir.

raporunda kapı gibi ecoprin yazan hastadan devlet ilaç parasının yüzde 60 ını alıyor. hemen her ilaçtan hastanın ödemesi gereken farklar çıkarılıyor ve farkında olmadan bu en büyük masraf kaleminin faturası hastaya bindiriliyor. eczaneler yavaş yavaş kapanıyor. hastalar ile eczacıların arası açılıyor ve bu meslek yıpratılıyor. yavaş yavaş zemin hazırlanıyor. ve bu teb denilen ağzıma gelebilen tüm küfürleri bir anda sayabileceğim kurum da bu uyutma taktiğinin en büyük halkası.

herhangi bir serbest eczacının cebelleştiği o kadar çok sorun var ki çıkıp da hakkını aramaya zamanı yok desem yeridir eczacının. düşünün ki bu satırları yazan adam bir mühendis adayı.

bu öyle bir kurumdur bir önceki dönem başkanlığını yapan mehmet domaç isimli şahıs akp istanbul'dan ilk 10 içinde milletvekili seçilmiştir. bu şahsı yıllardır arayıp da ulaşamayan yardım dileyen eczacılar kendisini bu ayın başında; yeni teb yönetimi ve bakanlar el sıkışırken ara bulucu olarak görebildi vitrinlerde.

hükümetle 2008 yılı ilaç alım protokolü görüşmeleri sırasında eczacıların çok kötü durumda olduklarını büyük bir kısmının batma tehlikesi içinde olduğunu sözleşme şartlarının mutlaka iyileştirilmesi gerektiğini savunmuş gerekirse eylem yapacaklarını söylemiş hakikaten eczacıların haklarını koruyor diye düşündürtmüş meslek birliği.

ama gelin görün ki bu birlik söz konusu zor durumda olan eczacılarına (hakikaten büyük bir kısmı çok zor durumdadır) hiç acımadan tamamen keyfi ve tamamen saçma ve fuzuli bir kararla her eczacının sgk ya ilaç verebilmesi için almak zorunda olduğu sözleşme fiyatını 500 ytl(beşyüz) olarak açıklamıştır.

türkiye çapında tüm eczacılardan toplanacak bu paraların akıbetini merak ediyor ve hiçbir insanoğlunun vicdanına sığmayacak bu kararı şiddetle kınıyorum ayıplıyorum.

hasta, doktor, prosedür yumağı ödeme kurumları, sağlık bakanlığı, maliye, ilaç depoları arasında kalmış, bunalmış meslek bireylerinin örgütü.

lafta savunmaya geçen, icraatta bi tekme de kendisi vuruyor galiba dedirten ve nasıl bir örgütlenmeye sahip olduğumuzu düşündüren birliğimiz. sap yiyip saman sıçmadan, siyasete bulaşmadan mesleki hakları savunursa gerçekten ihtiyaç duyulan bir birlik ancak dediğim gibi bunları yaparsa...

kısaca; teb.

reklam yapmış birlik. ışığımızı mı söndürmeyecekmişiz neymiş.

nerden başlamalı bilmem. bu eczacılık denen meslekle ilgili güzide fikirlerimi bir kenara bırakarak birkaç somut örnek vereyim önce.

çengelköyde de, cerrahpaşada da eczacı diploma kirası 6 bin lira. ilgilenen eczacılar varsa.

yeni mezun bir eczacı, küçük bir şehirde, kendi diplomasanı işleterek (sanki diğeri yasal bir yol) bir sene içinde bir ev, bir araba alabiliyor.

ilaca ödenen paranın 10 lirasının 9 unu devlet ödüyor.

şu verileri birleştirince, sığ bir bakış açısıyla bakkallıktan öteye gidemeyen bir meslek için haksız kazanç sağladıkları, bunu da devletten sağladıkları gibi çok rahat ulaşılabilecek bir sonuç çıkıyor ortaya.

eğer bu birlik böyle şeylerden haberdar olmayıp bunu ihbar kabul etmezse, haberdar olup da haksız rekabet hükümlerince dava açmıyorsa, sabaha kadar reklam yapıp dursunlar.

ben bu yaşta geçim sıkıntısı çeken bir tane eczacı tanımadım. tanıyan varsa bildirsin.

devenizin hamudunu mu yanınıza bırakmıyorlar. aydınlık için bir dakika karanlık. biz razıyız ışığımızı söndürmelerine bu koşullarda. siz nasıl olsa anlaşma zamanı medyayı fiştikler, ilaç satılmayacak diye hükümeti tehdit edersiniz.