türk dizi endüstrisi  

her geçen gün uçuruma giden, herşeyi abartan toplumumuzun dizi kültürünü de abartması, yanlış anlamsı sonucu batağa saplanan endüstri. mafyalı, silahlı, uyuşturuculu diziler var ki; bunlar elbetteki olacak. hayatın gerçekliği aktarılmak isteniyor olabilir. ama bu tip dizileri izleyenler arasında başta çocuklar olmak üzere izlediklerini gerçek hayata yorumlayamayacak olanlar var. mahalle dizisi diye severek izlediğim ekmek teknesinde bile karısını komşusuyla aldatanlar, bıçaklamalar oluyor. bu halk bunu istiyor ama halk ne istediğini bilmiyor.
halbuki eski diziler: mehmet aslantuğ ve osman yağmurderelinin oynadığı "iz peşinde" vardı hatırlarım hayal meyal. ne biliyim gülşen abi vardı haluk bilginerli. bilmemne pastanesi vardı. ne güzeldi

artık suyu çıkmış, yeni kahramanları dev yapan bir endüstri
(bkz. can polat)

tamamen keyfi çekilmiş diziler silsilesinin yürüdüğü sistemdir. bi süredir doğuda çekilen diziler oldukça rağbet gömektedir ve ne tesadüftür ki bu dizideki nerdeyse tüm karakterler * " mehmıt da geleceğidi emme tarlayı neyim biçecağından getüremadıh" şeklinde konuşurken, esas oğlan, ki genelde genç ağadır, dizi karakterlerinden tamamen farklı olarak karizmatik, ağır, diksiyonu düzgün, tok sesli, civan delikanlı profili çizer. köy ahalisinin isimleri de gayet mahmut, hıdır, cemşit olabilirken genç ağanın ismi bu isimlerden olmaz da köy yerinde boran, baran, şahin gibi sosyetik isimlerden olur.. bi dizide de kızın muhattap olduğu ağa kısa, kel, göbekli, tek kaş, ismi vahap ya da türevleri olan bi ağa olsun dişimi kırıcam!

bayram nedeni ile gittiğim memleketimde bir hafta içinde inceleme şansı bulduğum* endüstri.

son dönem çekilen bütün dizilerde bir klişe tipleme çıkmış ortaya. pis sakallı, takım elbiseli, silahlı, temiz yürekli olduğu işlenen, delikanlı, işlerini hallederken konuşmak yerine vurdu kırdıdan kaçmayan, sürekli özlü söz söylemeye çalışan bir tip.
sevdiklerini korumak yada sevdiğini elde etmek için olmadı kötü adamları düdüklemek için silahı her zaman cebinde.

nemi oluyor bu tipler iyimiş gibi işlenince.

liseli genç kız arkadaşı ondan ayrılıp başka biri ile çıkınca, silahını alıp okulu basıyor kızıda diğer elemanıda vuruyor. çocuk yakalanıyor nasıl mı tipi. pis sakal, takım elbise. yok canım televizyondan dizilerden kimse etkilenmiyor yok öyle bir şey. hurafe bunlar.

(bkz: yazık bize)

zenginler fakirler ve bunların çatışmasını çeşitli bir konu çerçevesinde işlemeye dayalı olan sektör. genelde konuya göre dizi ismi belirlenir. hiç olamadı baş rol karakterinin adını verirler diziye. fakat tüm dizilerde tüm işlenen baş karakterler, aileler zengindir. eğer fakir bi karakter varsa bile günün birinde muhakkak zengin olur. malikanede yaşarlar lüks arabaları vardır. bu yüzden türkiye açısından baktığımızda piramitin en üst noktasını temsil ettikleri için türk toplumunu yansıttığı söylenemez. belki insanların özendikleri hayatı izlemeleri istenmektedir kim bilir...

(bkz: duopol) osman yağmur dereli&sinan çetin

yeşilçam mantığının sürdürüldüğü, 5-6 günde nerdeyse 90 dakikalık bölümlerin çekildiği, dublajla parlatılan oyuncu ve oyunculukların bulunduğu, kalitenin çoğu zaman hem görsel anlamda hem de içerik anlamında yerlerde süründüğü, yapımcılık zihniyetinin değişmediği sektör.

(bkz: dizi oyunculuğu)
(bkz: dublaj sanatçıları)

(bkz: karnımda senin bebeğini taşıyorum)
(bkz: sensiz olamam)
(bkz: onunla olmam)
(bkz: benim senin gibi kızım yok)
(bkz: aldatıyor)

terimleri ile yazılan senaryolara sahip dizilerin yerli versiyonları. yabancılarına da pembe dizi diyor ve sadece latin amerikalarda görüyoruz. ama onların kalite anlayışları bizimkilere göre biraz daha yüksek.

reyting kaygısıyla toplumun büyük kesimine hipat edelim derken kalitenin yerlerde sütündüğü ( artık toplumun bunlara neden prim verdiğini tartışmayı bile gereksiz görüyorum ) endüstridir.