türk çocukları  

genelde günlerini sokakta oyun oynayarak geçirdikleri için ortama adapte olmuş çocuklardır. sokak futbolu diyalogları ve üç korner bir penaltı gibi kendilerine özgü şeyleri vardır.

sırta konan ter emici bez ile dexterity'ye -1 alırlar.
fakat bezin sırta koyulma işlemi sırasında ağıza tıkılan börekle constitution'a +2 alıp bu açığı kapatırlar.

büyüdükleri koşullar ortalamaya vurulup kıyaslandığında ülkenin boktan ekonomik durumu nedeniyle hiç kimseden çok daha iyi değildir. fakirlikte, eğitimsizlikte de ırkçılık yapılırmış bunu ilk kez burda gördüm. işin ilginç tarafı bunu söylediğim için faşist olarak damgalanacak olmam. ama bu (şahit olduğum için söylüyorum) trabzon' da sadece fındıktan kazandığı (onu da zamanında alamaz) parayla çocuk okutmaya çalışan hatta okutamayan insanların varolduğu gerçeğini değiştirmiyor. yani sanki türk çocukları refah içindeymiş de, başka çocuklar perperişanmış gibi konuşulması ırkçılığın alası değil midir?

ben bir türk çocuğu olarak öğrenim hayatımın her döneminde 4 farklı dershaneye kayıt yaptırdım, sonra ibneliğine gitmedim. ayrıca özel hocalarımdan piyano, fransızca ve resim dersleri aldım. 3 farklı özel okulda okudum. şimdi de ibneliğine özel üniversitede okuyorum. herkes hakkında ahkam kesiyorum. iğrenç bir faşistim.

amına koduklarım.

hayır arkadaş biraz önce bahsettim daha, sümüğü akarken bile bir sevimsizlik hakim. kürt çocuğuna benzemiyor. ajite bile edemiyosun. yüzde yüz eminim ki bruno amadio 'nun ağlayan çocuk portresindeki çocukta kürt tohumu vardır. sevimli. topaç. süper. ama bizim çocuklar? lan bizim çocukları geçtim ben yaa ben ! ben de çocuktum lan bi ara. şimdi çıktığım kabuktan tiksiniyorum!

amıma koyayım ben, tipimi skeyim. hümanist popstarlardan 12 tanesi gelip benim çocukluğumu acındırmaya kalksa ellerine yapışır, saturday late night show seyredermişcesine eğlenceli bir temaşaya kapılırlar, sümüğüm aksa terminatör seyreder hissine gark olurlar.

bu girimi bir şiyirle noktalamak istiyorum:

türk çocukları, türk çocukları,
sizi gidi annesi sgişmişler sizi,
bir eliniz yağda diğeri balda,
türk çocukları türk çocukları,
sümük çekip durma lan sktir git bi burnunu boşalt sersem skin dölü !

teşekkürler.

türklerdir. ama emin olun ki -tıpkı diğer insanlar misali- "bütün başlardan üstün olan başlar"ı taşımazlar omuzlarının üstünde.

(bkz: kürt çocukları)

çocukların ırkı olmaz!!!

ezilmemiş çocuklardır.

öyle dangalakça yetişmişlerdir ki artık, hiç bir sike kafa yormadıkları için "ezilim" sevdalılarıyla rol takası yapmak üzere olduklarının farkına varamazlar. zaten çocuk bu bi kere. ırk neyin ırkı?

sokak lambasının altında paltosuna sarılmış mavi kalpli adam ağlaklığıyla sayfalar dolusu romantizme konu olamamıştır.

okulda çok konuştuğu için dayak yer, fıtratını sktiğim huysuzluğundan dayak yer, hiç olmadı öğretmen dediğin adam öyle çocuklarla iletişimden anlar sertifikalı bir adam değildir. bu memlekette ziraat mühendisinden bozma adamlar öğretmenlik yapıyorken, bir çocuğun kürtçe konuştuğu için dayak yemesiyle yanındakine silgi attığı için dayak yemesi arasında fark yoktur. ikisi de çocuk nasıl eğitilir, disipline edilir bilmeyen botanik ustasının zaafından ileri gelir. sınıfta ders esnasında kürtçe de konuşsan türkçe de konuşsan gazel de güzellesen öğretmenine denk getirdiysen dayağını yersin.

yazıktır ki, ama, salak türk çocuğu böyle sevdalılar kadar oturup kafa çalıştırmakla yorulmayacağı, gündemini yeni nesil türkiye aydınlığı ve jelibom ithal hayatlar arasında kaybedeceği için, kendisi hakkında yazılanların altında bile kürt çocukları, matah birşeymiş gibi ırsi kimliklerinin altı çizilerek okşanır, sevilir.

türk çocuğu dediğinin aklı kıt aklı.

bir okulun genel geçer kurallarını "onlar çok sevimli ve ezilmiş" romantizmine yontmak hususunda mütehassıs hümanizm anchormen 'lerinin safsatalarına malzeme olan çocuklardır.

tamam da. bu yetmezse yine anlatırız.