|
|
- genelleme yapmayı sevmesem de ne yazık ki çoğunluğu oluşturan müdürlerdir.
hem lisenin eğlencesidirler hem de ülkenin umutsuzluk kaynaklarıdırlar. bir yandan konuş(ama)masına gülersiniz, bir yandan da ülkedeki çarpıklıklar sizi derin düşüncelere iter.
bu insanlar emekleriyle değil torpille müdürlük koltuğunu otururlar. bir insan müdür olana kadar yıllarca eğitim görüyor, hangi alanda olursa olsun türkçe derslerini alıyor. ama türkçe konuşamıyor.
lisedeki müdürümüz ismail gündüz'den örnek vereyim.
-bazı öğrencilerden gömlekleri dışarıda.(öğrenciler hatta öğretmenlar arasında gülüşmeler.)
-ne gülüyorsun yavrum ne gülüyorsun, sırıtma! ismin de hali ile den halini karıştırmış olamaz mıyız? (bir arkadaş artık kendisini tutamayıp edebiyat öğretmenine dönüp hocam düzeltmesi bile hatalı adamın, den yerine de getirince de hata oluyor ne biçim müdür bu, çıkın siz konuşun lütfen diyor)
-bak çocuğum, öğle arasında okul avlusundan (bahçeyi kastediyor) atlayanlar tespid edilmiştir, bunlara cezalandıracağım.
hani derler ya güler misin ağlar mısın diye, hakikaten ne yapmalı gülelim mi ağlayalım mı?
|
