bazılarının üstünde altında çengeller, noktalar bulunan karakterlerdir. noktasız harflerin dönmüş
* halleridir.
alfabetik sıraya göre;
ç:
diğer latin dillerinde c olarak fink atan bu harf, altındaki çengel işareti ile sert bir ses çıkartarak, c harfinin dinginliğini ortadan kaldırır.
öfke, kızgınlık, sertlik, ses, lüzumsuz davranışlar vb. özellikleri aktarır.
misal:
çan (ses)
çatışma (kızgınlık, öfke, savaş)
çalışma (lüzümsuz davranışlar)
çaba (lüzümsuz davranışlar)
ı:
alfabenin aslında en tehlikeli harfidir. (bkz:
sıkılmak) bizi her nekadar internettte, q klaveyede
sıkıntıya soksa da, saygı duyduğumuz bir harftir.
ğ:
sarhoşluğumuzda, naralarımızda, ibneliğimizde
* ve şımarıklığımızda en çok kullandığımız harftir.
k harfinden
dönmedir.
taşak oğlanı vazifesi görmektedir.
ö:
o harfinin dönmesidir. o harfini inceltir, nezaket taşır.
oksurmak yerine öksürmek ne latiftir.
ş:
işteş fiillerde kullanılır ve s harfinin kollektif halidir çoğu zaman.
bakışmak, görüşmek gibi kelimelerin yanısıra, gizlilik ihtiva eder, sevişmek "şşş, annem duymasın" gibi.
oysa, s harfi daha sessizdir. buna birşey yakıştıramadım.
ü:
bu da ö gibi latif, naziktir.
üşümek, ürpermek, üflemek, üzüntü gibi kelimeleri u harfinin durgunluğu ile okumak boğar insanı. ancak yine de u harfine neşe katmak yerine hüzün katar.
neticede, türkçeyi özel ve sesli yapan harflerdir.
itüsözlüğün temel özelliklerinden de biridir.
