|
|
- az önce, balkondan net görünen camii bahçesinde bir kez daha dikkatimi çeken yeni bir moda akımı.
rengarenk tişörtleriyle uyumlu rengarenk türbanlar takan, yaşı henüz çift haneli sayılara ulaşmamış kız çocukları, muhtemelen kuran kursu saatini beklerken, oyun oynama ihtiyaçlarını gideriyorlardı. uzun etekleri rüzgarın etkisiyle uçuşurken yakar top oynamaları, babalarından gizli yapıldığı belli olan bir eylemdi.
bu minik kızlarımız, ilerleyen yıllarda, muhtemelen, ülkedeki bebek eksikliğini giderebilme, ev temizliği konusunda eline su dökülmeme kıvamına gelme, hafızada 6 bin çeşit yemek tarifi tutabilme potansiyelleriyle, buna ilaveten 'müslüman ailenin müslüman kızı' sıfatının getirdiği ayrıcalıkla görücülerin başını döndürecek, kim bilir ne doktorlara ne mühendislere, ne amcalara ne dedelere varacaklardır..
- muhtemelen neden orada, o halde olduklarının tam olarak ayrımına varamamış bebelerdir. yaptığı her şeyi oyun olarak algıladığı bir yaşta çocuğa ciddi dikkat ve sorumluluk isteyen bu denli bir eğitim verilmesi bana mantıklı gelmiyor. bikaç dua öğrenmede sorumluluk ve ciddiyet aramayan zihniyete de sorarlar "madem neden sabi sübyana o yaşta din eğitimi verdirmek istiyorsun" diye.
büyük olasılıkla gördüğü hiçbi şeyi tam olarak yerine oturtamadığı gibi, tam olarak anlayamadığı allah ve din olgusuyla biçok kez korkutulacak, yapmak istediği şeyler kısıtlanacak, bu onda tabular yaratmaya başlayacak. sorgulamayacak, öğrenmek istemeyecek. sonuç olarak özünde özgürlükten bahseden dinini bile özgürce yaşayamayacak.
- tramvayda ya da otobüsteyken arkaları dönükken yer vermek istediğim insan türüdür.önlerini dönünce, madalyonun gerçek yüzü çıkmış oluyor tabi ortaya.
- kapatılan çocuklardır.
ben de onlardan biri olarak söyleyebilirim ki iğreç birşeydir. 10 yaşına kadar babannem beni kadınlar hamamına sokabilmek için başıma başörtüsü bağlardı (bir nevi türban). ben de hıyar gibi ev-hamam, hamam ev arası mesafeyi başörtüsü ile gitmek zorunda kalırdım. yaş büyüyüp benim kamışa su yürümeye başlayınca hamamcı gudubet teyze durumu çaktı ve babanne baskısı ile kapanmaktan kurtulmuş oldum. hamamcı teyzecim her ne kadar şirret, gudubet, uyuz ve götlembek bi karı olsan da özgürlüğümü sana borçluyum. tenk yu ya..(yaqui, 01.08.2008 14:43 ~ 14:43)
- üniversite kapısından içeri giremeyen başörtülü kız.
(bkz: serbest çağrışım)
- (bkz: anlatım bozukluğu)
- her aile, evladını kendi hayat tarzına göre yetiştirmek, şekillendirmek ister. doğal olarak müslüman bir ebeveynin kızını tesettüre meylettirmesi gayet doğal bir durumdur. öyle anlatıyorsunuz ki sanki bu çocuklar manastıra kaydedilmiş, oyun yok, oyuncak yok. el insaf yahu! peki, 23 nisan'lara ve bilumum resmi bayramlara zorla götürülen, gelmeseler disiplin kuruluna verilen, hatta dayak yiyen çocuklar hakkında da fikirlerinizi beyan etmez misiniz ki bu fakir de aydınsa?
- daha ufacık yaştayken beyineri yıkanan çocukardır o küçük beyinleri sorgulayamaz neden sorusunu soramazlar kendi kendilerine ve ailelerinin her söylediklerini dogru veye yanlış kabul ederler. aslında yüzyıllardır din insanlara bu şekilde aşılanmakta eğer daha sorgulayamazken bir çocugun beynine belli ideolojileri yüklerseniz o çocuk ömür boyu o düşünceleri taşır ve onları savunur. bu en kolay ve etkili beyin yıkama yönetemidir aslında çünkü belli bir yaşa gelen insanların düşüncerli kolay kolay değişmez.
eğer din insanlara daha ufacık yaşlardayken aşılanmasaydı bugün dünyanın büyük kısmı eminimki ateist olurdu.
- insanın kendi aklı mantığı ve hür iradesiyle yapmayacağı bri şeyi, aklının ermediği, kendisini zorlayan büyüklerine, en değer verdiği annesinin babasının büyüklerninin zorlamalarına karşı çıkamayacağı yaşlardan itibaren, şartlandırma, itaat altına alma, karar verme yeitsini körelterek bilinçsizleştirme suratiyle gerçekleştirme eylemine maruz kalmış zavallı yavrucaklardır, 21.yy 2. çeyreği türkiye çumhuriyetinin evlatlarının anneleridir..!
(smerjin, 01.08.2008 15:11 ~ 15:15)
- en sevdiğim çocuklar. çocukları severken ayırmak potansiyel yavşaklığa varan geniş bir yelpazede ibnelik taslamaktır ama ben haricim bu hususta.
pis ideolojik çekişmelerinizin simsiyah kurum bağlamış sümkürüklerini çocuklara bulaştırmanıza izin vereceğimi sanıyorsanız elinize vermemle son bulacak uzun ince bir yolun başlangıcında olduğunuzun farkına varmanızı istiyorum.
küçücük kız çocuklarına bile türban takıyorlarmış... sana ne oğlum çocuk benim değil mi? ister ibne yaparım çocuğu ister hanımefendi... sana mı soracaktım lan dürrük... manyaklık bunlar düpedüz manyaklık. üst paragrafta ideolojik çekişme demişim. büyük bir lütuf. ne idelojisi amına koyim ne ideolojisi! salak-saçma tartışmalar bunlar.
benim meşrebim geniş diyen var mı benden başka? ben türbanlı kızlara da aynı gözle bakıyorum mini etekliye de. ikisini de ayrımıyorum. çok pis sarkar, sulanır bir geceyi beraber geçirmek için dokuz takla atarım ikisi içinde. biraz da rahat olun. insanları öyle kamplaştırdınız ki o küçücük beyinlerinizle. neredeyse tuvalet kağıdı kullananlarla taharet yapanları bile ayrı ayrı yerlere koyacaksınız. hatta koyanlarınız vardır aranızda. ama yok ben götümü siyasete alet ettirmem. göt bir siyasi simge değildir. defolun lan, defolun!!
- türban bir özgürlük ve hür irade ifadesinin biçimiyse, türban takmak da bu hür iradenin bir eseri olmalıdır. bu manada örtünmek eğer bir seçimse, bırakın da çocukcağız o seçimi yapacak yetiye hele bir ulaşsın. insanlar inançlarını yaşamakta ve kendilerini ifade etmekte özgür olmalılar, ama küçücük çocuk?
küçücük bir kız çocuğunun saçını örttürmeyi işte bu yüzden anlamakta güçlük çekiyorum. o çocuk ne düşünüyordur acaba? büyük büyük adamların, kendi masum küçük çocuk kafalarındaki masum çocuk saçlarından abdest bozabileceği düşüncesiyle mi örtüyor saçını? yoksa annesi, babası öyle istiyor diye mi?
tekrar edeyim: çocuk, kız, küçük, saç...
anlamak bu kadar da güç olmamalı.
- ebeveynlerin bireysel psikolojik aymazlıklarının yansıtılması yoluyla oluşan sosyolojik, travmatik vaka.
- kafalarındaki türbanın dayatıldığı iddia edilen çocuklar. evet doğrudur. bunu daha önce de söyledim. çocuk benim değil mi? ister muhafazakar yetiştirim, ister ateist? ister dansöz yaparım, istersem kur'an kursu hocası , istemezsem doktor. bunu resmi ideoloji mi belirleyecek?
sanki kemalizm adına ortaya çıkan bir sürü kız ailesinin dayatması ile kemalist olmamış gibi saçma apan "dayatma bu dayatma" mavalları ile çıkmayın karşıma. tabi ki ailesi dayatacak. bu dayatmayı göğüslemek bir birey olarak o kişinin kendisini ilgilendiren bir mücadele. buna kemalistler ya da resmi ideoloji mi karar verecek? saçmalamayın...
|