türkiye adına çok üzüldüğüm bir durum....
şöyle ki,
bu insanlar eğitim haklarına ellerinden alınarak cahil kalmaya itiliyorlar...
bunun gerekçesine bakıyorum...
laikliğe aykırı olduğu söyleniyor...
ya da devlete tehdit oluşturduğu...
sonra insanlara bakıyorum,
kapalı bir bayanla olmayan bir bayan çok rahat arkadaş olabiliyorlar,
iletişimlerinde bir sıkıntı yaşamıyor,gönüllerince muhabbet edip,
iki lafın belini kırabiliyorlar çaylarını yudumlarken,
hem de bunlar hiçbir sürtüşme yaşamadan oluyor...
peki o zaman insanlar arasında bir problem yokken,
neden kendimize garip problemler icad ederek,
kendi geleceğimizi ve toplumsal huzurumuzu zedeliyoruz?
burada temel problem çok daha derinlerde sanırım.
aklıma ilk gelen milletimizin 17 devlet kurmasıyla övünürken,
16 tanesinin neden yıkıldığını düşünmeyişimiz geliyor....
bu açıdan bakıldığında devletimize en büyük tehdinin yine biz olduğunu görüyorum...
yani onu kuran yücelten sonrada yok eden biz...
artık devlet kurmanın değil sanırım devleti en iyi şekilde organize edebilmenin önemini,
ve devlete can veren halkın,bireyin,insanın devletten daha önemli olduğunu anlamamız gerekiyor...
hep bahsederiz avrupada insana verilen değerden,
yaralanan bir kişi için dünyanın öteki ucuna jet yollamalarından vsden...
işte burada ayrılıyoruz avrupadan....
onlar insana değer verirken biz devleti yüceltiyoruz...
bunu anlamak için atasözlerimize bakmak bile yeterli olacaktır:
(bkz:
ya devlet başa ya kuzgun leşe)
devlet yüceltince de devlet kurumları ve bürokrasi aşırı korumacı bir tavır alıyor,
sonra da türbanla gelirsen laiklik şöyle zarar görür,
şunu yaparsan böyle zarar görür,
vs. vs.
bu örnekler herşeyi açıklıyor sanırım,
mesela neden ülkemizde 301 gibi garip bir yasa olduğunu,
düşünce suçu gibi garip bir suç olduğunu....
nitekim artık devlete değil bireye önem verme zamanı gelmiştir...
çünkü 17 devlet kurmuş olmamıza rağmen hala cahil,
geri kalmış,
töre cinayetleri işlenen,
toplumsal huzuru sağlayamamış,
teröre 30.000 evladını şehit vermiş olan
ve hala da veren,
açlıktan insanların öldüğü bir 3. dünya ülkesiyiz....
hz. mevlananın bir sözü var:
insan ancak düştüğünün farkına varırsa ayağa kalkabilir der...
malesef yerdeyiz arkadaşlar...
umarım artık bireyin ve insanın değerini anlarız,
ve böylece kim bilir belki birgün daha özgür ,daha demokratik ve daha mutlu bir ülkede yaşarız...
edit:
dindar biri sayılmam,
yanımdan
smirnoff eksik olmaz,
insanları kategorize etmeden düşüncelerini tartışalım arkadaşlar lütfen...