öğretme -(öğrenme) metodu
bütünden hareket ederek onu parçalayarak küçük parçaları anlama yöndemi. (bkz:
analiz)
türkiye'de okuma yazma öğretilirken kullanılan yöntem.
(lupin, 07.03.2005 09:52) öğretme biçimi.
daha çok ideal bilimler olan matematik ve mantıkta kullanılan yöntemdir.
genel bir doğrudan söz konusu doğrunun bir örneğini çıkarsayan, genel yasadan özel olaya giden, yeni bir bilgi vermeyen fakat yalnızca öncüllerde örtük ya da saklı halde bulunanı açığa çıkarmaktan oluşan akıl yürütme.
bütün için geçerli olan bir yargıyı parçalar içinde geçerli kılma işlemidir.
asıl olarak descartes'ın kullandığı bir yönetmedir. evrensel bir önermeden tikele gitmeye çalışmak denebilir. tümden gelim sayesinde öncülerin doğruluğunda ulaşılan sonuç şüphe götürmez ve kesinlikle doğru kabul edilir.
ör:
bütün insanlar fanidir. (öncü 1)
socrates bir insandır. (öncü 2)
socrates bir fanidir. (sonuç)
descartes bu noktada felefeyi tanımlayabilmek için mutlak bir doğru aramaktadır ve şüphe duyamayacağım birşey bulana kadar herşeyden şüphe duyacağım der. bu bakış açısı descartes ve skeptiklerin ortak noktalasıdır (herşeyden şüphe duymak). sonuç olarak descartes şüphe ettiğim şeyden şüphe edemem sonucuna ulaşarak tümden gelim yönetimini kullanıp mutlak doğrusuna ulaşır.
apaçık bir öncülden yola çıkıp mantıksal adımlarla ilerleyerek apaçık olmayan bir sonuca ulaşma.
köydeki akrabaların sülale ölçeğinde yatılı misafirliğe gelmesi.
