syd barrett*  

1967'de çevresine bir "duvar" ören ve hepten içine kapanan insan. modern hayatın hüznüyle baş ederken grubun katıldığı tv programlarında boş bakışlarla oturup konserlerde saatlerce aynı akorları basan, sonunda 1968'de, adını verdiği ve ilk albümünün bütün sözlerini yazdığı gruptan kovulan, pink floyd'un dahisi.

gruptan ayrılıp sonra tekrar ortaya çıkvermesi olayını şu şekilde duyduğum insan.
roger waters ,bi gün stüdyoda kayıttayken elemanlardan birinin hüzünlü gitar solosunu duyar, ve syd için bir şarkı yazmak ister, wish you were here çıkar ortaya. bu şarkıyı kaydederlerken kanepede şişman iri yarı kel bir adamın oturduğunu görüp adamın syd olduğunu epey bir sonra anlarlar. yıllardır syd'i görmemişlerdir ve syd tam kendisi için yazılan bir parçanın vokallerini kaydederken çıkagelmiştir. dişlerini fırçalayıp yanlarına gelir.
- peki ben gitar kayıtlarını ne zaman yapıyorum? diye sorar.
- üzgünüz syd, gitar kayıtları yapıldı'

harika müzik adamı. pink floydun kurucularındandır ancak daha sonraları esrarın getirdiği tutarsız davranışları ve konserlerdeki kafa bulmuşlukla yaptığı 20-25 dakikalık gitar soloları * onun gruptan ayrılışını getirmiştir. solo da çalışmış ancak eski başarısını yakalayamamıştır. şimdilerde londrada huysuz bir ihtiyar hayatı yaşamakta.

wish you were here parçasının ithaf edildiği kişidir kendisi, hala cambridge taraflarında takıldığı söylenmektedir, hatta geçenlerde (2 yıl içerisinde bir zaman dilimi...) kendisiyle yapılan bir röportajı okudum ve hala aynı uçmuş hallerdeydi çekilen fotoğraflar. ayrıca odamda bulunan psikopat bakışlı posteri annemin dayanma sınırılarını zorladığı için ortaokulda duvardan alınıp yüklüğü boylamıştı.

shine on you crazy diamond şarkısının da yazıldığı kişidir kendisi ayrıca

şarkılarından "gnome" dışındakileri pek dinleyemesem de bu adama karşı acıma duygusu beslerim ben de çoğu insan gibi. uçuk fikirlerin sahibi, pink floydun ilk dönemlerindeki ilham sahibi adam.

bir çeşit tutunamayandır syd barret hem de en hasından.

yakışıklılığı bile insanı kendine hayran bıraktırmak gayet yeterli olan bir dinlenilesi ve de seyredilesi müzik adamıdır kendisi.efsanedir...

uyuşturucu,baskı gibi nedenlerle çok büyük psikolojik sorunlarla uğraşmış yaratıcı,huysuz ama eşsiz müzisyenlerden biriydi yaşayan rahmetli.bir dönem ortadan kaybolmuş ve uzun süre bulunamadığından dolayı ölü sanılmıştır.ama yıllar sonra küçücük bir köyde yaşadığı ortaya çıkmıştır.hakkında birçok efsane bulunmaktadır ama çoğu gerçeği yansıtmaktan uzaktırlar.kendisi pink floyd un çocuksu,saf ve deli yönü olarak hatırlanacaktır.ayrıca başka bir rivayete göre çevresinde pink floyd isminin anılması kendini derin depresyonlara sokmaktadır.keşke sağlıklı olsaydı da uzun seneler hizmet verseydi.

pink floyd hakkında "iyi müzik yaptıklarını duydum ama hiç dinlemedim" diyerek beni dumurdan dumura sevketmiştir.
gruptan atılmadan önce grup elemanlarına zarar vermeye çalıştığı ve kadın kıyafeti giyerek dolaşmaya başladığını duymuştum.
bi keresinde kıvırcık diye bi kutu biryantin dökmüş o güzelim saçlara.
fantastik bi heriftir syd.

şu anda cambridge yakınlarında bir evde mazbut bir hayat yaşayan, yüzyılın grubu pink floyda ismini koyan efsane müzisyen.

lsd ile kendini bitirmiş kişidir.

no man's land isimli şarkısının bir yerinde "when i live, i die..." derken aslında kendini özetlemektedir.

yaprak dökümü başladı. evet, yaşlılar, henüz allahtan hasta değillerdi.. birisi hariç.. vücudunu ölümlü dünyaya çoktan teslim etmişti o, sadece 36 yıl önce.. artık yaşayan bir ruhtu, ingiltere'deki evinde değil, grubunun şarkılarında, müziğinde, fikirlerinde.. güle güle çılgın elmas.. parlamaya devam et.

http://arts.guardian.co.uk/...

acı ama gerçek , kendisi 7 temmuz' da vefat etmiştir. çılgın elmas artık yok.

"küçkken herkesin mutlu olduğu kabul edilir. bilmiyorum neden ama ben hiç öyle düşünmüyorum" diye geçenlerde bir lafını okumuştum.
öldü.inanamıyorum. eminim çok sevinecektir roger abimiz.

çılgın elmas zaten uzun süre önce dünyayı terk etmiş kendi galaksisinde yıldızlar arasında seyahat yapıyordu, belki de yapmıyor kendi galaksisinde sadece düşünüyordu. ama en önemlisi göçüp gitse de şu anda da hala özgür bir ruh ve gerek hataları gerek doğrularıyla syd bir ilhamdı, pek çok insan için bir kıvılcımdı, ne kadar bunu hatırlamak istemese de kendisi için de öyleydi. öyle olmaya da devam edecek elbette.

and what exactly is a dream?
and what exactly is a joke?

müziğin huzursuz girdaplarında kaybolup gitmiş pek çok dahiden daha şanslıydı syd barrett. her ne kadar o bunu yeterince bilmemiş olsa da, pink floyd elemanlarının da dahil olduğu milyonlarca seveni vardı çünkü. "süper müzik adamı" filan değildi sanılanın aksine, onun en büyük özelliği, onla konuşan, aynı havayı soluyan herkese "ilham" verebilmesiydi. ona dokunan herkesin hayatı mutlaka bir şekilde değişti, pek çoğununki pozitif yönde. roger waters'ı harcayıp geçecek değilim ama kendisinin de itiraf ettiği gibi, syd onun hayata bakışını baştan aşağı değiştiren yegane insandı.

hiç tanınmayan blues müzisyenleri pink anderson ve floyd council'den esinlenerek arkadaşı roger waters'la beraber kurduğu pink floyd, büyük çoğunluğu barrett tarafından yazılan "the piper at the gates of dawn" albümü ile büyük bir çıkış ve ticari başarı yakaladı. zaten psikolojik sorunları olan barrett, 21 yaşında gelen bu ünle darmadağın oldu. lsd'nin dibine vurdu, yaşayan bir ölüye dönüştü. konserlerde bitmeyen soloları ve ayakta duramayan halleri ile gruptan ayrılıp (ya da tasfiye edilip) yerine david gilmour'un gelmesi uzun zaman almadı.

üç solo albüm yaptı: "the madcap laughs", "barrett" ve "opel". uzun yıllar annesinin varoş evinde resim yaparak ve bahçe ile ilgilenerek yaşadı. hayatını pink floyd'un ona düzenli ödediği teliflerle sürdürdü. yaşamının son yıllarında, asıl adı olan roger keith barrett adına dönüş yaptı. 7 temmuz 2006'da da, etrafındakilerin söylediğine göre, huzur içinde öldü.

dediğim gibi, o bir "ilham kaynağı"ydı, bu satırların yazarı da dahil olmak üzere, ünlü ya da ünsüz, müzisyen ya da değil pek çok insana ilham verdi, vermeye de devam edecek, o bunu hiç bilmese de...

(bkz: syd barrett ın ölümü)

müzikal devrim açısından o çağın ernesto che guevara'sıdır.

syd barrett kimileri için her ne kadar büyük bir müzisyen olmasa da pink floyd grubunun bugün buralara gelmesindeki asıl rol ona aittir.sadece grup elemanlarının değil bütün pink floyd hayranlarının düşüncelerini ve hayat felsefelerini büyük bir ölçüde değiştirmiştir.ne yazık ki 07.07.2006 tarihinde hayatını kaybetti.ama bir efsane olarak hala yaşamaktadır...

pink floyd shine on you crazy diamond sarkısını kaydetmektedir. kaydın başından beri kel kafalı,göbekli bir adam sessiz,yandan grubu izlemektedir. bunlar hayran herhalde diyip önemsemezler ilk başta. ilk provayı yapıp sözlere geçildigi zaman adam "eee millet,ne zaman giriyorum kayda" diye atılır. bunlar yine birşey anlamaz başta,neden sonra anlarlar,adama sarılarak ağlamaya başlar. uyuşturucunun etkisi ile tanınmayacak duruma gelmiş syd barrett'tir bu adam. ama daha sonra olanları hatırlamaz. daha sonra röportaj yapmak isteyenlere rahat bırakın beni diyerek rest çekmiştir.

dünyaya gelmiş diğer pırlanta elmas insanlar gibi ikiyüzlülükleri o da kaldıramamıştır. menajerleri biraz da tribünlere oynayın demiş, o ise gülüp geçmiştir. (bkz: trajikomik) sanatın bu şekilde pazarlanan bir mal haline getirildiğini gördüğü zaman onun için bir hayalkırıklığı, bir yıkılış olmuştur; çünkü o dünyanın en sanatçı, ilham verici insanlarından biriydi, hala öyle. emi adlı firmanın şarkı sözlerinin, konuların ve tarzın modifiye edilmesi isteğine grubun menajeri alternatif çözümler, bir orta yol bulmaya çalışırken mr. barrett diğer grup üyelerine "eee bugün emi'nin neresini yalayacak sizin yarrak kafalılar?" diyerek dalga geçmiştir. syd barrett her zaman müziğini kendisi için yapan gerçek bir sanatçı, benim için de ne zaman onunla ilgili bir şey söylemek istesem içimin burkulmasına, kekelememe sebep olan bir çeşit tanrı olmuştur. bu dünyada bulamadığı huzuru umuyorum öbür dünyada bulmuştur.

öldüğünü öğrenmem çok acı verici olmuştur.

tv kanallarının birinde bir haber: "ünlü müzik grubu pink floyd, bir üyesini kaybetti" (valla bu şekildeydi)
dünyaca ünlü müzik grubu pink floyd şöyle ünlüdür böyle güzeldir en son da live8'de ne güzel çaldılar di mi hastası olduk keşke gene olsa ahh ahh pink floyd yaa (bu şekilde laf uzadıkça uzamaktadır, artık sinirlenmeye, "hangisi öldü yaa? hangisi söylesenize!?" diye çığırmaya* başlamaktayımdır, derkeeeenn..) syd barrett hayatını kaybetti.

tepkim: hasktr syd barrett ölmüş yaa!! uff..
babamın tepkisi: kim ölmüş, o kiim?
cevabım: syd barrett yaa, pink floyd hani uff nasıl ölür yaa.. (üzülmeye devam edilmektedir)
babam: haa iyi, ben de önemli biri sandım...

sonuç: yaşanan ani dumurun bir parça da olsa örttüğü üzüntü.

"sırada wish you were herevar, syd için çalıyoruz.."

ölümünü duyduğumda yıkıldığım ilah, piskopat elmas, şafağın kapılarındaki kavalcı.. dünya üzerindeki en psychodelic insanlardan biri. uçup uçup şarkı yazardı. çok da güzel yazardı. ne olurdu bokunu çıkarmasaydı? ne olurdu pink floyd u ve floydian ları öksüz bırakmasaydı. garip melodilerini, çocuk sesini özlüyorum.. ama o hala orda, yukarda bi yerlerde parlıyo, biliyorum. parla tabi ya! parla! seni çılgın elmas...