tadından yenmeyecek bir olaydır. en iştah açıcısı ise, salçalı türden yemekler((bkz:
patates) (bkz:
nohut) (bkz:
kuru fasulye) (bkz:
taze fasulye) ve diğer karın doyurmada emeği geçenler) pişmesine yakın, tencerede fokurdarken taze ekmeğin tencereye banılması suretiyle alınan taddır. ardından annenin terliği de tatlı niyetine yenir (yemeğe ekmek banınca kırıntıların yemekle bütünleşmesi gerekçedir burada)
bir diğeri ise salatanın suyudur.
yeme de yanında yat denir bu tür durumlarda ama ben maalesef diyemiyorum. o zeytin yağı, limon, domates hıyar ve bilimum salata sebzesinin suyundan oluşan tuzlanmış harika karışım hiç orada boynu bükük bırakılır mı? hemen bir ekmek alınır ve banılmak suretiyle tabak dibi görülür, hatta yalanır yutulur.
