bu ülkede "fakir" diye bir kavram yoktur.bütün halk zengindir..kutsal ziyaretler,petrol,şeytan taşlamalar'dan kazanılan gelir bütün halkı zengin etmiştir..ve çok daha ilginci,müslüman olan bütün ülke halkarının açlıktan ölmelerinin yanında,hac ziyaretleri sırasında çöllerde kesilen kurban etlerinin akbabalara yem olması pek günah sayılmamaktadır bu ülkede..
bir aydır yaklaşık 15 tane erkek vatandaşıyla birlikte aynı yurdu paylaştıktan sonra izlenimlerinizin alacağı şekil:
-abazan,sapık,kız-kadın gördümü her daim asılan hatta tabiri caizse saldıran
-paralarının tümünü alkol,gece klubu ve kızlara harcadıklarını sansak da adamlar hala yeme içme cinsinden faaliyetlere de para bulabiliyorlar,paranın sınırı yok bunlarda anlıycağınız
-müslümanlara karşı sempatileri sınır tanımıyor,sayelerinde gurbet ellerde bi kutu baklavayı mideye indirebiliyorsunuz.
bunları bir kenara bırakırsak da şu anda* israil filistin savaşı üzerine başbakanla görüşme amaçlı türkiyede bulunan bir de kral abdullahları var ki 40 tane erkek kardeşi varmış.
suudlar haricindeki bütün müslümanlar ikinci sınıf insandır. evvel saudi baden ecnebi (once suudlu sonra yabancı) felsefesi her yerde hüküm sürer, herhangi bir kuyruk durumunda bir suudlu elini kolunu sallaya sallaya öne geçer ve buna tepki göstermeye hakkınız yoktur. eğer yabancılar müslüman değilse insan bile sayılmazlar, buna istisna amerikalı, avrupalı vs gibi batılılardir. türklere ise mesafeli yaklaşırlar, biraz da korkarlar. bu arada türk olduğunuzu öğrenirlerse ilk soruları 'berber misin dönerci mi?' olabilir. iğrenc bir havası vardır, deniz kıyısındaki bölgelerinde nem oranı nefes almayı imkansız kılar. şehirlerinin altyapısı gelişmemiştir ve mütemadiyen bok kokar (foseptik tankları yüzünden).
yakın zamanda kurtulmayı ümid ettiğim çile yuvasıdır...
vehhabiler -ki kendileri suud ailesi liderliğinde arap yarımadasında ikamet ederler- 19. yüzyılda ayaklanarak mekke ve medine'yi ele geçirir. ll. mahmut bu isyanı mısır'dan yardım alarak bastırır ve bölge tekrar kazanılır. 1818 yılında ise suud ailesi ingiltere ile gizli bir anlaşma yapar ve birinci dünya savaşı'nda osmanlıları arkadan vurur. bunun üzerine osmanlı hicaz bölgesinden çekilmek zorunda kalır. ardından ingilizler suud ailesine politik, ekonomik ve askeri imityazlar vererek suudi arabistan'ın kurulmasına yardım eder.
arapça teleffuzu el-memleke saudiya arabiya olan, 4.5 yıl başkentinde yaşadığım ülke.
üç büyük şehrini türkiye'nin büyük şehirleri ile kıyaslarsak: riyad = ankara (başkent olması, bakanlık ve resmî kurumların olması, sıkıcı olması vs.) cidde = istanbul (daha serbest olması, insanların marjinal ve değişik fikirlere daha hoşgörülü olması, deniz kenarı olması vs.) dammam = izmir ( insanlarının daha sıcak olması, şirin bi şehir olması, deniz kenarı olması vs.)
tabii dinî turizm açısından mekke ve medine de önemli şehirler arasındadır. türkiye ile kıyaslarsak eşittir konya derim ben. muhafazakar olması, yobazların bolluğu vs.
sanılanın aksine zengin insanlar kadar fakir de vardır. bu fakirler genelde siyahî insanlardır. alışkın olduğumuz trafik işaretleri satıcıları orada da vardır.
suudililer çalışmaz, çalışırlarsa bile devlet memurluğu yaparlar. devlet bu memurlara inanılmaz şekilde yardımcı olur. mesela ev alacaksa istediği evi almasını söyler ve her ay maaşından çok cüz'i bir miktar para keserek memurunun ev sahibi olmasını sağlar. burada kasttetiğim ev apartman dairesi değil villa tarzı evlerdir. buna benzer bi yardımla almanya'dan 2003 model* kedi göz farlı bir mercedes getirten bir suudili tanıyorum. *
suudililer çalışmaz kuralının geçmediği tek bi yer gördüm: dammam. orada suudili olup da bir restorantta şoförlük yapan birini görünce aptallaşmıştım. (bkz: nasıl olur lan)
ayrıca son dönemlerde zenginlikleri hızla azalmaktadır. bu nedenle işçi vizesi başvurusunda bulunanlara, işletmede en az bir suudili çalıştırma şartı koşmaktadırlar.
kadınların hiçbir hakkı yoktur. yanlarında kocaları ya da oğulları olması gerekir bi iş yapabilmeleri için. kadınlara özel çarşılar vardır. riyad için: al-mamlakah* , al-jazeerah* vs. bu çarşılarda sadece kadınların girebileceği bölümler mevcuttur ve kadınlar bu bölümlerde üzerlerindeki siyah çarşafı çıkarabilmektedirler.
yemek ve restorant anlayışları çok değişiktir. tüm restorantlar erkeklere açıktır fakat kadınlarla beraber olduklarında gidebilecekleri restorantlar farklıdır. kadınların girebildiği restoranta 2. kapıdan girilmektedir. bu kısımda her masa paravanlarla çevrilidir. masaya oturulur ve kapı kapatılır. ancak bundan sonra kadın rahatça yemek yiyebilir. yoksa peçe altında yemek yeme bayağı zahmetli bi uğraştır fakat suudili kadınlar bu işte usta olmuşlardır. sür'atli bir hareketle bir elle peçeyi kaldırıp diğer elle lokmayı ağızlarına atarlar ve bu hıza erkek gözünün yetişmesi imkansızdır.*
eğlence ve düğün anlayışları da farklıdır. ailecek gidilecek pikniklerde haremlik selamlık olayı vardır. istiraha adı verilen mekanlar vardır. bu mekanlar bir bahçe içine yapılmış iki binadır ve bu iki binayı bir duvar ayırır. iki bina arası geçişler küçük bir kapıdan yapılır. kadınlar bi tarafta eğlenirken erkekler diğer tarafta sohbet ederler. düğünlerde de buna benzer bir durum söz konusudur.
genç erkeklerin eğlenceleri çarşılarda hafif meşrep hatunların* peşinde koşmak ve kuytu bi köşede ellerine cep no.larını sıkıştırmak; araba kaydırmak, görünüşte alkolsüz bira fakat zuladan viski içerek kafa yapmaktır. arabaları kaydırıp polisi peşe takmak ve onlarla kapışmak hobileri arasındadır*
yabancılara bakış açıları size "bunlar insan değil abi" dedirtecek kadar ilkeldir. dünyadaki en üstün ırk kendileridir. zaten ülke onlarındır sen orada yabancısındır. mesela bi trafik kazası yaptınız, karşınızdaki suudili; %100 haklı bile olsanız raporda en az %20 suç sizindir. şuna şöyle mantıklı(!) bi izahları vardır: bu ülke benim, ben burada yaşıyorum; sen ülkenden kalkıp gelmeseydin bu kaza olmayacaktı. avrupalı veya amerikalı vatandaşlar bu noktada istisnadır, çünkü onlara artistlik yapmaya götleri yetmemektedir. orada en ucuz işçiler bangladeşliler, hintliler, filipinliler, endonezyalılar, afganlar, pakistanlılardır. (sizin kıçınızı döneceğiniz, dilenciye sadaka mı veriyorsun ulan diyeceğiniz bir miktar paraya çalışmakta ve bu parayla ülkelerinde aile geçindirmektedirler.) mısırlıların üçkağıtçı ve türklerin karılarına-kızlarına sarkan karakterleri olduğuna inançları vardır. "paramı türk'e karımı mısırlı'ya emanet ederim" gibi atasözü tarzı bi cümleleri vardır.
alışveriş merkezi konusunda abartmış memlekettir. mantar gibi çoğalan alışveriş merkezleri kadın-erkek, çoluk çocuk herkes için önemli bir eğlence kaynağıdır.
türkve osmanlı düşmanı bir ülke oldukları, zamanında arkadan vuranlardan oldukları, aynı dine inanan milletler olmanın onlar için hiç bir önem taşımadığı unutulmamalıdır.
devlet töreni, nişanı hangi ulusal çıkarlarımız için, ne yaptılarki bunlar hem de tüm hainliklerine, iki yüzlülüklerine ve kalleşliklerine rağmen ne için tüm bunlar?
cumhurbaşkanının orada ne işi var, köşkün suyu mu çıktı? hiç mi ağırlığı olmayacak bu makamın? (bkz: sinir katsayısı) ayrıca bu bir dış politika hamlesiyse politika yapmak meclisin, hükümetin işi cumhurbaşkanının orada ne işi var acaba?
kralı ve kraliyet ailesi şatafat içinde yaşayıp dünyaya hava atarken, gittikleri oteldeki tuvaletler kıbleye bakıyor diye yerlerini değiştirtirken, her yıl ispanya'da küçük bir adada (ismini hatırlayamayacağım) 15 gün kalıp tatil yaparak haftada 50 milyon dolar harcarken öte yandan konsolosluklarında yıllardır sigortasız çalıştırdıkları 14 kişiyi bir anda hiçbir hakkını ödemeden kapı dışarı edecek kadar hümanist bir ülke. daha doğrusu krallık. ne de olsa ismi suud ailesinden geliyor. hadi hak hukuk anlamıyorsanız kul hakkı diyelim, belki anlaşılır. ama onların islamiyet anlayışı içi boş şatafat, gösteriş ve şekilden ibaret. mollaların iran'ı bile daha sevimli bu ülkenin yanında. bunların dedelerini osmanlı da hiç sevmezdi zaten. bu abdullah'ın büyük dedesini hac yollarını yağmalamaktan dolayı, çapulculuk suçundan yakalayıp istanbul'a getirtip astırmıştı ibreti alem için.
israil ve abd'nin en büyük ticari ortağı konumundaki ülke.
müslüman ülkeler arasında islamiyete en çok zarar veren ülke aynı zamanda.
mekke ve medine'ye rağmen..
petrol rezervleri bittiği zaman bitecek ülke.
sonsuz nefretimi kazanan ülkelerin başındadır.
yaklaşık bir aydır yaşadığım ilginç ülke. namaz vakitlerinde tüm dükkanlar kepenklerini kapatıyor, restoranda falan oturuyosanız sizin de çıkmanız gerekiyo tabi. milletin namaz kılmasını denetleyen din polisi denen bişey var, ona yakalanmadan dolaşırsanız sorun yok ki bunun için yapılacak en iyi şey bence filipinliler falan gibi yabancıların arasına sızmak çünkü herkes namaza gittiğinde bu vatandaşlar napacaklarını bilmediklerinden dolanıp duruyolar sokaklarda. henüz başıma gelmedi ama yakalandığınız takdirde zorla camiye götürüldüğünüzü duydum. bundan başka; sıcak havasından, ülkede alkol bulunmayışından, kadın haklarının olmayışından falan bahsetmeye gerek yok herhalde. fiyatlara gelecek olursak; oldukça ucuz bi ülke olduğunu söyleyebilirim. bir riyal yaklaşık olarak 32 kuruşa denk geliyor. örneğin bir restoranda affedersiniz zıçana kadar yemek yeseniz en fazla 15-20 riyal tutuyo, bir kutu kola da bir riyal mesela. telefon hatları da fena değil; örneğin aljawal denilen bi gsm operatörü var, türkiye'yi aramak neredeyse türkiye içi konuşma kadar tutuyo. benim yaşadığım yer olan rabigh, sosyal hayat, medeniyet falan gibi kavramlarla henüz tanışmamış ama mesela cidde buraya bakınca cennet sayılabilir, en azından alışveriş merkezlerinde, sokaklarda başı açık kadınlar görebiliyosunuz. tabi, hepsinin yabancı olduğunu belirtmeye gerek yok herhalde. alışveriş merkezi demişken; cidde'de gerçekten güzel alışveriş merkezleri var, başta elektronik olmak üzere hemen her şey ucuz fiyatlarla bulunabiliyo ama şu sıralar alışveriş yapmamakta fayda var çünkü hac döneminden dolayı fiyatlar biraz abartılmış durumda. arap insanları anlatıldığı kadar korkunç değiller, türklere karşı iyi davrandıklarını da söyleyebilirim en azından benim gördüklerim öyleydi ama tabi burada bahsettiğim sade vatandaşlar, işin içine polis vs. gibi devlet görevlileri girince iş değişiyo biraz. son söz olarak söyleyebileceğim; ilerde gelip görme durumunuz olursa -ki umarım olmaz- türkiye'nin ne kadar güzel bi ülke olduğunu daha iyi anlayacağınızdan hiç süpheniz olmasın.
insanlık olarak orta çağda bıraktığımızı düşündüğüm engizisyon bu ülkede hortlamış. bir insanı ahtlıkla büyücülükle itham edip, "bu bana iktidarsızlık büyüsü" yaptı diyip birini idam ettirebiliyorsun, yani hukuk buna elverişli. kanıtlanamayacak bir şey ile suçlayıp sonra idam etmek dünyanın en kolay işi. "cinlerini üstüme saldı", "ayırma büyüsü yaptı" diyen heresi kaale alıp, suçlanan kişiyi idama mahkum etmeleri insan hakları izleme örgütünün de dikaktini ekmiş olacak ki tüm temyiz işlemleri biten ve cezalandırılan fevza falih adlı kadının affı için hediyeleri hala ortalıkta olamyan kral abdullah'a* başvurmuşlar. bakalım gıral abdullah affedecek mi? sadece bu olay bile neden şeriata dayalı hukukun modern hukukun yerini tutamayacağının en basit kanıtı.
