suskunluk sarmalı  

elisabeth noelle-neumann tarafından geliştirilmiş kuramdır. toplumun egemen görüşünden farklı görüşlere sahip olan birey, toplumsal baskıdan çekinerek kendini izole etme yoluna gider ve fikrini beyan etmez. toplumsal yaptırımlardan çekinen birey susarak kendini güvende hisseder.

kaldığım ve bu dönem alttan alıyor olduğum dersin aklımda yer etmiş tek konusudur. öyle ki kişi ya vaziyete karşı çıkacak, toplumdan dışlanacaktır ya da sessiz kalarak yok olmaya mahkum olacaktır. bir kere daha düşününce neden kafama yer ettiğini şimdi daha iyi anlıyorum.

iletişim fakülteleri'nde okutulan kuram derslerinin vazgeçilmez konusudur. hocalar bıkmaz usanmaz hem vizede hem finalde sorarlar utanmadan.

suskunluğun sarmal halinde yayılmasıdır. sardıkça susulur, sustukça sarılır. kuram olarak ilginç olmakla birlikte gündelik hayata da uyarlanabilir olması hoştur. her insan hayatında en az bir kez kendini bu durumun gündelik yaşamdaki yansımasında hissetmiştir büyük ihtimalle. buna büyük ölçüde sürü psikolojisi gözüyle de bakılabilir.

(bkz: suskunlar)

ben bunu en temel düzeyde arkadaş grubumda gördüm. basur olmuştum, gurur duymuyorum ama oldum. arkadaşlarıma söylememle birlikte akın akın "bende de var" çığlıkları yükseldi. güzel örnek

yabancılaşmakla bir tutulmamalıdır. sadece bir an için, kafanın içindekilere bir yorum gelmesini istememek veya içindekileri kabul ettirebilecek gücü bulamamak; bu sebeple de kendisini çevreden soyutlama yoluna gitmek.
ters tepki gözlemlendiğinde ise; uzun bir süre içinde tuttuğu şeyi olmadık bir zaman ve bir yerde, insalarla paylaşmak, -bir yerde sessizliği bozmak-, neticesinde de dışlanmadığını gözlemek ve bir nevi rahatlama yoluna gitmiş olmak..

insan doğası gereği toplumsal bir varlık olduğu için bulunduğu çevreye ait olmak ister, çevresine uyumlu görünme çabası içine girer.yalıtılma ve uzak tutulma korkusu düşüncelerini toplumsal yapı süzgeçinden geçirmesini zorunlu kılar.yaygın olmayan kanılar, desteklenmeyen görüşler dile getirilmekten çekinilir.sahip oldukları düşünce ortak değer yargılarına uygun değilse dışlanma endişesi ile gerçek düşünceler maskelenir.bireyler ancak sahip olduğu kanılar yaygınlaştıkça bunları açıkça dile getirir aksi taktirde gizlerler.insanlar daha fazla suskun kaldıkça görüşleri daha az yaygın ve geçerli olmakta toplumdaki kanı iklimi ,çeşitliliği azalmaktadır.bu durum suskunluk sarmalının büyümesine yol açar.insanlar, genelgeçer görüşlerden farklı olan düşüncelerini sindirdikçe, bir nevi kendi seslerini susturdukça toplumdaki fikir alışverişi ve bilgi akışı da aynı ölçüde zarar görür.görsel-işitsel medya ve kanaat önderlerinin rolü de bu noktada büyük önem taşır.toplumun büyük çoğunluğu, kitle iletişim araçlarının enformasyon bolluğu karmaşası içinde, tekelci kültür şırıngalarıyla özümsetmeye çalıştıkları görüş ve bilgileri sünger gibi emerek sorgulamadan kabullendiği için medya, medyada izlenmesi ,takip edilmesi,desteklenmesi gerekenleri kitlelerle paylaştıkları ve dediklerine itibar edildiği için kanaat önderleri suskunluk sarmalı modelinin yaygınlaşmasında büyük sorumluluk taşırlar.