susarak özlüyorum  

ahmet aslan'ın sesiyle her dinleyişte insanı daha bir hüzünlendiren, yıllar geçsede dinlemekten bıkılmayacak şaheser.

şimdiye dek dinlememiş olanlar ve merak edenler için

http://www.youtube.com/...

sözcüklerim varmıyor uzaklığına,
suskundur takvimlerde adım üstelik,
bir bir düşüyor bütün öpmelerim,
ağır yenilgiler alarak.
kalbimse sildi bütün defterlerde,
adresini, yokluğunu kıyamet bilerek.

sadece susarak özlüyorum seni
hiç tanımadan, ne garip …
sense uzaklara çivili,
bir deniz gibisin resimlerde

dokunsan dersim olur göçerim mecburen,
yalnızlığın on milyon olur,istanbul
duydum çok sonra,
adın önemli değil;
acın aynı tadı veriyor zaten.

ıslık çalan zamanlardan gelmiştim,
bilirim bulutları eskitmenin güzelliğini,
zaman, o zaman değil şimdi,
güneş yine doğar bu kente,
ama gözlerin... gözlerin...

şimdi adı yok hiç bir sevgilinin,
sıcak dokunuşunda dağılan,
binlerce öpücüğün...

işte, buna bıçak çekiyorum,
bir kadın, aşkını savunan
bir çocuk, gülüşü gibi ince,
bir havalanış...yok
belki de çekip vurmak ,
bütün uykuları göz kapaklarında...

fadıl öztürk

kurtulmak için çırpındığım, her şeyi yaptığım, nefretin hat safhalarını sayesinde tattığım eski sevgilimden bile nefret etmiyorum artık. bu sabah mailimde iki şarkı buldum sahte bir mail adresinden gönderilmiş. diğeri de wild world - cat stevens.
aşk ne garip, hayatına mutluluk katsın diye aldığın onlarca ilişkiden sadece bir tanesi sonuçlanabilme ihtimali taşırken her bir ilişkiye umutla, iyimserlikle yaklaşmak neden?
neden kendi elimizle hayatımıza acıyı yerleştiriyoruz ki?
utandım kendimden. bu şarkıyı biri bana armağan edecek kadar çok sevdi beni. ve ben nefret ettim havadan, o da nefes aldığı için. bu şarkı altüst etti işte tüm herşeyi. bir daha değil bin daha düşünmek lazım birini hayatına almadan önce. nefretle bitmesin ilişkiler. susarak özlemesin kimse diğerini.

dinlediğim ilk günden beri sözlerini unutmadığım, sürekli zihnimde çevirip durduğum şarkı. derdimi çok güzel anlattığına sevineyim mi üzüleyim mi bilemedim ama, gene de dinliyorum işte...

'' hiç tanımadan ne garip''

başka söze gerek yok. yakar da yakar.

'acın aynı tadı veriyor zaten'
bu sözün acısı yetiyor zaten...

insan özlerken bi durgunlaşır zaten, asıl birini yanındayken özlüyorsan susaraktır bu özlemek dedirtir insan bu cümle.

ahmet aslan' dan bir başyapıt, bir fenomen..

içten içe büyüyen bir isyanı betimliyor sanki.. şarkının orta yerinde bir karadelik gibi hissediliyor yenilmişlik..
susmak da bir sonuç aslında.. isyanın ve yenilmişiliğin sonucu, sonu..
özlemek de bir kez daha yüyürlüğe giriyor en olmayacak anda.. hiç tanımadan ne garip, ne garip hiç tanımadığını deliler gibi özlemek..

dokunsam dersim olur, göçerim mecburen.. ne büyük bir laftır şimdi bu.. isimleri bir anda önemsiz kılan koskocam bir laf.. acılar aynı tadı vermiyor mu zaten her zaman?

ve nihayet her şeye bıçak çekiyoruz.. derviş mekanına aşk ile çağırmaktan başka bir şey gelmiyor elimizden..

ilk kez dinleniyosa eğer ahmet aslan, muhtemelen anlaşılmayacak olan hüzün deposudur bu eser. ancak bi kaç kez dinlemeye başlandınmı durduramazsınız. ahmet aslan'ın sesi mi dersin , şarkılarının sözlerinin koyması mı bilemiyor insan ney bu kadar etkiliyor insanı. ama tarifi yok bu şarkının ne büyük bir aşkla yazılmış sözler, ne büyük bir aşkla söylenmiş.

işte buna bıçak çekiyorum derken insanın gercekten de vücuduna bıçak cekme isteğini tavan yaptıran bir ahmet aslan şarkısıdır..bir insan şarkı söylerken bu kadar mı bütün benliğini ruhunu katar o şarkının içine dedirten cinsten.. müzikal altyapısı bu şarkıyı sözsüz dinletebilecek cinstendir..ahmet aslan'ın wa u waxt(rüzgar ve zaman) albümündedir...

susarak özlemek zorunda kalanlar için yazılmış olmalı...yani benim için

muhteşem bir yapıt. "tanımadığım ten " kadar güzel.

iyi ki varsın türkiye!

bir isyanın yansımasıdır.
çaresizliktir.


işte, buna bıçak çekiyorum,
bir kadın, aşkını savunan
bir çocuk, gülüşü gibi ince,
bir havalanış...yok
belki de çekip vurmak ,
bütün uykuları göz kapaklarında

alkollüyken dinlememesi gereken parça. duvardan duvara vurduyor.

ahmet aslan ın mükemmel yorumladığı, bestelenmiş en iyi şiirlerden biridir.

birer birer düşüyor bütün öpmelerim.
ağır yenilgiler alarak.

sevdasına düştüğümüz insanın ardından, o giderken duyulan acıyı başka hangi sözcükler anlatabilir ki?.

sadece susarak özlüyorum dünümü. çığlıklarım sessiz bakışlarım donuk bugünümde.yarınımsa yok zihnimde. yok artık umut dolu bekleyişler.hayallerse yok hazinem de.

şimdi sadece susuyorum.tepkisizim bugüne. özlediğim dünümün hayallerinde ki kahkalarımı.kahkahalarım kulaklarım da çınlarken hala özlüyorum çocukluğumu.