susam sokağının çocuklar üzerindeki etkileri  

öncelikle tüm 80 kuşağı bu güzel programla büyümüştür. nice çocuklar ebevynleri çalışıyorken anneanne/babaanne lerinin evlerinde susam sokağı seyretmişlerdir. yine bu program sayesinde analitik düşüncenin temelleri atılmıştır. matematik problemini önce kafasındaki siyah noktaları sayarak gerçekleyen çocuk ile algoritma oluşturmanın temelleri atılmıştır diyebiliriz. çoğu müzikolog insan da susam sokağından etkilenmiştir. susam sokağı şarkılarına "arada kaldım tam aradaaaa", "bu benim önüm önüm önüm ve bu da sırtım sırtım sırtım" gösterilebilir. bunun yanısıra yine bu programda kırpığından, minik kuşuna, gitar çalan hüsamettin abisinden, manavı olan sevgi teyzeye herkes birer sevgi pıtırcığıdır. mink bünyeler de bundan nasibini almışlardır. ancak okula gittklerinde boklu derenin ordaki mahallede oturan ve evlerinde tv olmadıgından susam sokağı seyredemeyen aşağı mahalle çocuklarına aynı sevgi dolu yaklaşımda bulunma girişimleri de güzel bir dayak yeme ile sonuçlanır. bu da susam sokağının kötü etkilerindendir. nitekim susam sokağı çocuklar için hazırlanmış esrar kıvamında tozpembe bir programdır ve iyi etkilerinin yanında kötü etkileri de bulunmaktadır.

çoğu çocuğun babası kendisini susam sokağına götürmüyor diye zırıltıyı basması...

6-8 yaş arası çocukluk dönemimizin vazgeçilmez programı susam sokağı.80 döneminin şanslı çocukları bu eylendirici ve eğitici programla karşılaşma şansına eriştiler,keşke şimdi de bu konsepte sahip bi program yayınlansa diyorum,eminim psikolojik açıdan şuan gösterimde olan japon çizgi filmlerinden çok daha faydalı olurdu çocuklar için. bizim daha sakin,hayata daha mantıklı ve olumlu bakan kişiler olmamızda emeği geçmiş bi program.

rsusam sokağını kaçırmadan izleyen çocuk sayıları,harfleri erkenden öğrenir, insani ilişkileri de kavrar. şarkılar öğrenir.sanırım şimdi yok ama.. *

susam sokağındaki minik kuş karakteri sayesinde minik sıfatını 10 yaşına kadar algılayamama.

kurabiye canavarı sayesinde bir cok cocuğun obezlik tehlikesiyle karşı karşıya kalması

minik kuşla fotoğraf çektirmek uğruna makineyi annesine verip televizyona sarılmak

kurabiye canavarının kurabiyeleri her ısırışında çocuğun içinin gitmesi, bir yerinin şişmesi, büyüdüğünde kurabiye arsızı olması tipi etkilerdir..

80 dönemindeki çocukların en sevdiği sayı hala 6'dır.
bazen bir sayı tut deseler bize biz hep o sayıyı tutarız.
en sevdiğimiz sayı 6'dır.

en sevdiğim sayı altı altı altı şarkısının, altı sayısını her görüşümde aklıma gelmesi...

çek çek kürekleri sür arabayı...
hala saçma sapan şarkılar uyduruyorum bunun yüzünden...
geçmedi , geçiremedik!

büyüdükten sonra hatırlandığında, "bir zamanlar mutluydum" diyebilmek..

sayılar evreninin 12'ye kadar olduğunu zannetmek.
okul çağında, doğal sayılar kümesinin sonsuzluğunu bir türlü kabullenememek.

harfleri okumayı sayıları öğrenip 4,5-5 yaşındayken babanın elinden gazeteyi alıp aaa ne olmuş diye manşeti okumak anne babanın uzaylı gibi size bakması sonra mutlu olması birnci sınıfta ikinci sınıftan başlasın diye diretilmesi ama öğretmenin hayır benim sınıfımda olcak bu çocuk deyip size hayattan b,r yıl kaybettirmesi - şanssız 87liler kervanından böylece kurtulamamanız... * *

(bkz: tek kanallı dönemi özlemek)

hakan abi ile ayşegül ablayı sevgili sanmak ve reklam aralarında öpüştüklerini sanmak.

okumayı öğretebilir *

susam sokağı karakterleriyle süslü nevresim takımı aldırıp yıllarca kullanmak.
erkenden okumayı yazmayı sayıları öğrenmek.
kurabiye canavarı sayesinde yemek yemek.

(bkz: böyle gider bu)

edi ile büdü sayesinde tarhana çorbasıyla tanışmak.
hayatı, bize gösterildiği gibi, sorunsuz, kurabiye yemekten ve şarkılar söylemekten ibaret sanmak.
mutlu olmak.
çocukluğun keyfini çıkarabilmek.
bundan dolayı yine mutlu olmak...

üzerinden 10 seneden fazla zaman geçmesine rağmen hala programda söylenen pek çok öğretici şarkının kulaklarda ve beyinlerde yankılanması; zehra teyze'nin minik kuşa verdiği öğütleri kulaklara küpe yapmak; aksi aksi konuşanlara kırpıklaşma! diyebilmek; sayıları, harfleri, kavramları çabucak öğrenmek gibi etkileri sıralanabilir bir çırpıda.

akşam üzeri güneşini, sütü ve sarelleli ekmeği anımsatması ve her zaman özletmesi...

çocuklara fiziksel şiddet,kan,kavga,göz yaşı yerine , verilebilecek en güzel öğütleri,şarkıları, dostluğun önemini, yaşama sevincini verebilmesi..

zamanla geçmesi beklendiği halde geçmeyen, ileri ki yaşlarda da kendilerini gösteren etkilerdir. misal ben susam sokağı dönemimi yaşayalı yaklaşık 20 yıl geçmesine ve 9 yıldır mühendis olarak çalşmama rağmen zaman zaman kendimi "aydınlık, güneşli bir hava, şaşırdım yolumu karanlıkta, bana söylermisiniz nasil giderim çocuk parkına?" diye şarkı söylerken buluyorum. bazan, minik kuşun kel kafalı bakkal amcaya saldırdığı, kurabiye canavarının ediyle büdüyü yediği kabuslardan kan ter içerisinde uyanıyorum. ayrıca (bkz: sevdiğim sayı altı)

her ikiliye edi&büdü gözüyle bakmak
minik kuş sayesinde minik kavramının mahvolması
kırpığa özenip odayı toplamamak
mum ve kibrit kullanarak kukla yapmaya kalkmak

şunu izleyin yeter; (bkz: http://www.youtube.com/...)

işbu jenerik videosu; tüm o etkilere neden olan duyguları tekrardan canlandıracağına eminim..