deplasmanda gol atan futbolcuların kanımca
refleks olarak yaptıkları gol sevinci..
düşünsenize 80 dakika boyunca 50.000 taraftar bağırıyor, takımları da 1-0 önde, her şey yolunda, zafer şarkıları söylenmeye başlıyor, sonra geliyorsunuz çakıyorsunuz golü beraberliği yakalıyorsunuz..tabii ki böyle bir tepki vermeniz kaçınılmaz..
ancak yerli yerinde yapmak gerekir tabii ki her şeyi..
aklımda kalan en komiği ve de garibi fenerbahçe'nin manchester united'a 6-2 yenildiği maçta tuncay'ın yaptığıdır..
durum 4-1 iken gelen golden sonra tuncay stadı dolduran, manchester united'ın oynadığı futbolu izleyip bütün dünyayla beraber mest olan ve maçı bırakıp zafer şarkıları söylemeye başlamış yaklaşık 60.000 taraftara bu tepkiyle karşılık vermiştir ve susturmuştur da bir süreliğine..evet bütün stad "n'apıyor lan bu?" diye düşünürken bir süreliğine susmuştur..tam bu esnada spikerin söylediği "tuncay farkı 2'ye indirdi" sözleri ise benim yarılmama sebep olmuştu..sonrası malum maç 6-2 bitti..
haa fenerbahçe o maçı oradan çevirseydi o zaman harbiden bütün ingiltere susardı orası ayrı ama o gece o futbolla...anca işarette kalır..