|
|
- 1969 yılında rick davies tarafından kurulmuş,özellikle 70lerde çok başarılı olmuş gruplardan biri.solistleri roger hodgson ın çok değişik bir sesi ve yorumu vardır.en iyi albümlerinin başında breakfast in america gelir.
(floydzede, 09.11.2005 19:03 ~ 09.04.2007 04:51)
- en kulak dolduran şarkıları school'dur kanımca. arada hüzünlü bir piyano melodisiyle şarkıdan kopar, melodi bitimiyle tekrar şarkıya dönersiniz. şarkı küllüm güzeldir lakin sırf aradaki melodi bile başlıbaşına dinleme sebebidir. mevcut melodi kulaklarda zuhur bulduğu sırada yaşamınızı, eski sevgililerinizi, özlediğiniz şehirleri, kaçırdıklarınızı, unuttuklarınızı düşünürken bulabilirsiniz kendinizi. hayatınızın film şeridi gözlerinizin önünden akıp geçerken o melodinin hayatınızın filminin soundtrack'i olduğu hissine kapılırsınız..
- (bkz: breakfast in america)
(bombe, 29.01.2007 02:12)
- (bkz: take a look at my girlfriend)
şu sıralar yeni bir de versiyonu çıkmış sanırsam şarkının!
- the logical song adlı garip şarkının sahibi hoş dinlenesi grup.
- albümü alırsın almazsın , 80 kuşağı olup olmaman da farketmez . otobana çıktın ve alt yapısı her daim hüzün amcaların şarkısı çıktı . hayatın film şeridi olmazsa , yolun nasıl geçtiğini anlamazsan müzikten istifa ediyorum . eski rockçıların orhan gencebay coverlarından zevk aldığını gizlemesi gibi olursun . bu da günümüz tabiriyle hoşgörüsüzlüğe isabet ediyor. supertramp dinlerken hüzünlenen anneme ithaf ediyorum .
- 1970’ler ve 80’lerin başına kadar birçok listebaşı albüme imza atan ingiliz progresif rock grubu. grubun ilk dönemleri iddialı konsept albümler içerse de en büyük başarıları dreamer, goodbye stanger, give a little bit ve the logical song gibi single’lardır. amerika, kanada ve avrupa’nın büyük bir kısmında süperstar mertebesinde görülmelerine rağmen aynı ilgiyi grubun birçok üyesinin anavatanı da olan ingiltere’de görememişlerdir. yine de en başarılı albümleri breakfast in america, ingiltere listelerinde 3 numaraya kadar yükselir ve ilk 10’a iki single sokar.
erken dönem:
22 temmuz 1944 swindon, wiltshire, ingiltere doğumlu vokalist, piyanist ve eski baterist rick davies (richard davies), hollandalı milyoner stanley august miesegaes’in de desteği ile ağustos 1969’da melody maker’a verdiği ilanlarla grubun ilk temellerini atar. bu adım onu vokalist, gitarist ve klavyeci roger hodgson (charles roger pomfret hodgson, 21 mart 1950, portsmouth, hampshire) ile tanıştıracaktır. supertramp’in bu ilk kadrosunun diğer elemanları gitar, balalayka ve vokalde richard palmer (richard jeffery charles palmer-james, 11 haziran 1947, bournemotuh, dorset) ve perküsyon ve armonikada robert millar’dan (2 şubat 1950) oluşuyordu. ilk başta mikrofon aynı zamanda bas gitarı (ve gitar, çello ve flageolet) da üstlenen roger hodgson’ın elindeydi. ağustos 1969’tan supertramp ismini aldıkları 1970 başlarına kadar grup daddy ismini kullandı.
supertramp a&m’in ingiltere şubesiyle kontrat imzalayan ilk ingiliz gruplardan biri olur. aynı isimli ilk albümleri 1970 yılında sadece ingiltere’de piyasaya sürülür. (bu albüm amerika’da ilk kez 1977’de basılır) müzikal olarak dikkat çekici olmasına rağmen bu albüm ticari anlamda başarısız olur. richard palmer albümün yayınlanmasından altı ay sonra aniden grubu terkeder. bundan sonra da robert millar sinir krizlerine tutulur.
yeni albüm için bas gitar frank farrell’e (1947, birmingham, west midlands), bateri kevin currie’ye (liverpool, merseyside) ve flüt ve saksafon dave winthrop’a (27 kasım 1948, new jersey, abd) teslim edilir ve hodgson da gitara geçer.
ikinci albüm, indelibly stamped, amerika ve ingiltere’de aynı anda haziran 1971’de piyasaya sürülür. albüm beatles tarzı melodiler, simon and garfunkel şarkıları tarzı vokal armonileri, (davies bu arada hodgson’ın yanında grubun ikinci vokalisti konumundadır) daha ticari bir yaklaşım ve göz yakalayan bir kapağa sahiptir. supertramp kendini kült bir grup olarak görmektedir. ancak satışlar beklendiği gibi gitmez, hatta ilk albümlerindeki rakamı bile yakalayamaz. 1972’nin başlarında miesegaes grubun borçlarını ödedikten sonra gruptan desteğini çeker. bunun üzerine hodgson ve davies dışındaki diğer üyeler gruptan ayrılırlar.
zamanında başarısız olan bu ilk iki albüm, sonradan grubun zirvede olduğu dönemlerde tekrar basılır ve grubun sadık hayranları arasında beğeniyle karşılanır. ilk albüm melankolik ve sessizdir. şarkılar sonraki dönemlere nazaran daha dağınıktır. roger hodgson bir keresinde favori albümünün bu albüm olduğunu söyler. ikinci albüm ise grubun geleneksel rock’a en yaklaştığı ve en sert soundu yakaladığı albümüdür.
müzikal ve ticari patlama
1972’nin sonlarında, devam etmek için birbirlerini ikna eden hodgson ve davies gruba taze kan aramaya başlarlar. arayışın ilk meyvesi, ekibi tamamlamak için yapılan provalardan bir sene önce grupla beraber bas gitar çalan dougie thomson’dır. (douglas campbell thomson, 24 mart 1951, rutherglen, glasgow) 1973’te provalara tekrar start verilir ve davulda bob siebenberg (robert layne siebenberg (bob c.benberg olarak da bilinir) 31 ekim 1949, glendale, kaliforniya, abd) ve saksafon, klavye ve vokalde john helliwell (john anthony helliwell, 15 şubat 1945, todmorden, yokshire, ingiltere) thomson’la beraber hodgson ve davies’e katılır ve grubu tanıtan albümleri yapacak ekip kurulmuş olur. hodgson gitarın yanında klavye çalmaya da – genellikle kendi bestelerindeki akustik ve elektrikli piyanolar – başlar. grubun müziği hodgson’ın dreamer, the logical song, take the long way home ve bunun gibi birçok şarkılarındaki etkileyici piyano tarzı ile kulaklarda yer edinir ve hodgson’a hammerhead lakabını kazandırır. grubun klasikleşmiş klavyesi, sert çalındığında temiz sesi ve keskin distorsiyonu ile bir wurlitzer elektronik piyanodur.
1974 yılının eylül ayında çıkan crime of the century albümü grubun ticari ve müzikal anlamdaki çıkışını roketler ve ilk 10’a giren single dreamer ve putlaşmış kültüre başkaldırıyı çağıran açılış şarkısı school ile ingiltere’de dördüncü sıraya kadar yükselir. dreamer’ın b yüzü bloody well right mayıs 1975’te amerika’da ilk 40’a yükselir. siebenberg daha sonraları, henüz en başarılı albümlerini çıkartmamış olmalarına rağmen grubun sanatsal olarak zirveye çıktığı bir albüm olarak tanımlar bu albümü.
dördüncü albüm kasım 1975’te gelir: crisis? what crisis?* ticari olarak patlama yaratmasa da büyük bir başarı elde eder. nisan 1977’deki beşinci albümleri even in the quietest moments hit single’ları give a little bit’i ve radyo dostu fool’s overture’ı barındırır. bu dönemde grup amerika’ya taşınır ve ilk dönemdeki progresif rock çizgisinden yavaş yavaş şarkı bazlı pop sounduna geçiş yaparlar.
yeni trendin doruk noktası, mart 1979’da çıkan breakfast in america albümüdür. albüm ingiltere’de 3 numaraya, amerika’da da 1 numaraya yükselir ve dört tane başarılı single yayınlanır: the logical song, take the long way home, goodbye stranger ve breakfast in america. albüm o günden bu yana dünya çapında 18 milyon satmıştır.
grubun bu büyük başarısı 1980’in çift plaklık konser albümü paris’te kayda geçirilir. grup elemanları bu albümdeki amaçlarının şarkılarının stüdyo versiyonlarını daha da geliştirmek olarak açıklar. ama şaşırtıcı biçimde albümde en başarılı albümleri breakfast in america’dan şarkılar yerine neredeyse tamamını çaldıkları crime of the century’den şarkılara daha çok yoğunlaşırlar. bu da bu albümün grubun gelişimi üzerindeki büyük etkisini gösterir.
sonraki dönem
hodgson ve davies’in farklı şarkı yazma ve söyleme üslupları grubun bu albümlerini farklı bir tezat ile biçimlendirir. davies’in blues-rock tarzı ve kırık ilişkiler üzerine yazdığı şarkıların (another man’s woman, from now on, goodbye stranger) yanında hodgson’ın kendi düşünceli iç dünyasını yansıttığı şarkılar (dreamer, school, fool’s overture, the logical song) şarkılar vardır. ancak hodgson gruptaki bu oluşum içinde kendini elleri kolları bağlı görür ve turne sonrasında çıkardıkları, ilk 20’ye giren it’s raining again ve ilk 40’a giren my kind of lady’i içeren 1982 tarihli famous last words albümünden sonra grubu bırakır.
hodgson’ın grubu bırakmasının ardından çok spekülasyon yapılır. 90’larda yapılan bir röportajda hodgson gruptan ayrılma nedenini ailevi nedenler olarak açıklar. ayrıca o dönemde davies’in eşi ile kendi eşinin anlaşamadığını ve bunun grup içi dengeleri olumsuz etkilediğini anlatır. herkesin düşündüğünün aksine kendisi ile davies arasında hiçbir kişisel ya da profesyonel çekişme ve sorun olmadığını söyler.
hodgson 1983 yılında gruptan ayrıldıktan sonra solo kariyerine başlar. 1984’teki ilk solo albümü in the eye of the storm’dan en büyük hiti had a dream (sleeping with the enemy)’i çıkarır. davies’in götürdüğü supertramp yoluna devam eder ve aynı yıl brother where you bound albümünü piyasaya sürer. bu albümden ilk 30’a cannonball single’ı girer. aynı albümde yer alan aynı isimli, 16 dakikalık şarkı, david gilmour’un da sololarıyla bezenerek dönemin soğuk savaşını anlatır. albüm amerika’da 21 numaraya kadar yükselir.
1987’nin free as a bird’ü davies’in daha kolay anlaşılır rock şarkılarıyla piyasadadır. bu albümden çıkan i’m beggin’ you, amerika dans listelerinde 1 numaraya yükselerek bir “art rock” grubundan pek de beklenmeyecek bir başarı elde eder. 1987 turnesinden sonra thomson, turnelerde hodgson’ın yazdığı parçaların çalınıp çalınmaması konusunda davies ile girdiği anlaşmazlıktan ötürü gruptan ayrıldığını açıklar. davies’in supertramp ismini kullanarak yoluna devam etmesi şartlarından birisi de hodgson imzalı şarkıların asla çalınamayak olmasıdır. hodgson ise izlediği bir supertramp konserinde crowded house’dan mark hart’ın söylediği take the long way home ve the logical song’u gördüğünde dehşete kapılır. supertramp 1997’de yeniden toparlandığında thomson bütün ricaları geri çevirir ve asla gruba dönmez.
1993 yılında davies hodgson’a gruba dönme teklifi yapar ama başarısız olur. hodgson’sa kendi forumu ve bazı hayran forumlarında gruba geri dönmeyi herkesten çok istediğini, ama davies’in eşi susan’ın grupla ilgili herşeyden elini ayağını çekmesi şartını istediğini (grubu terketme nedeni de budur) yazar. susan davies, 70’li yıllarda supertramp los angeles’a taşındığında a&m’de çalışıyordu ve grubu karşılayıp yerleşmelerini sağlamak görevini üstlenmişti. davies ile aralarındaki sıcaklığın artması ile a&m’i bırakarak grubun menejerliğini almıştı. hodgson’ın bir yerine iki davies’i idare etmek zorunda oluşu ise gruptan kopuşunu hızlandırmıştı. hodgson, davies’in eşini kişisel meselelerinin dışında tutmaya yanaşmaması üzerine bir daha onunla hiç görüşmemişti.
davies 1997’de eski üyeler helliwell, siebenberg, hart ve birkaç yeni müzisyenle beraber supertramp’i yeniden canlandırır. sonuç ise erken supertramp dönemini çağrıştıran cilasıyla some things never change’dir. ironik bir biçimde aynı sene roger hodgson’ın 1987’nin hai hai’sinden sonraki ilk stüdyo çalışması rites of passage da çıkar. rites of passage hem yeni hodgson işlerini hem de eski supertramp işlerini (take the long way home, the logical song ve give a little bit) içeren bir konser albümüdür.
yine aynı ironi, iki yıl sonra supertramp’in konser albümü it was the best of times çıkarken hodgson’ın yeni stüdyo albümü open the door çıkar. 2002’nin başlarında davies ve supertramp’ten kuzey amerika’da satılan slow motion albümü gelir. 2005’te ise hodgson’ı gruba katılması için ikna turları yine sonuçsuz kalır. rick davies kaliforniya’dan ayrılır ve long island’da (east hampton) yaşamaya başlar.
son birkaç yılda roger hodgson give a little bit’i tsunami yardım organizasyonlarına bağışladı. şarkıyı kızılhaç, united way, bir dilek tut organizasyonu ve oprah winfrey (gift of giving back programı için) kullandı. ingiltere’de ise şarkı itv telethon için de kullanıldı. 2006 yılını yoğun geçiren hodgson avrupa ve kuzey amerika’da konserlerine devam etti. piyasaya sürdüğü take the long way home – live in montreal dvd’si yedinci haftada kanada’da 1 numaraya yükseldi. kanada’nın star yarışması canadian’s idol’un son 7 yarışmacısını elemek için dennis deyoung’un (styx’in kurucu üyelerinden) yanında jüri üyeliği yapması için teklif götürüldü. mart 2006’da give a little bit için loas angeles’ta yapılan 23. ascap ödül töreninde onurlandırıldı. ascap (the american society of composers, authors and publishers) bu ödülü 2005 yılında en çok çalınan 50 şarkı içinde olduğu için hodgson’a verdi.
hodgson geçtiğimiz sene 1 temmuz’da wembley’de yapılan prenses diana’yı anma konserinde de sahne aldı. (supertramp diana’nın en sevdiği gruplardan birisiydi) 2008 yılında ise supertramp’in müziklerinin bir filmde kullanılacağı bilgisi geldi: irvine welsh’in çok satan romanı ecstasy: three tales of chemical romance’in beyazperde uyarlaması.
kısa bilgiler:
- grubun ismi w.h. davies’in 1908 yılında yayınladığı romanı the autobiography of a super-tramp’ten esinlenilerek alınmıştır.
- roger hodgson supertramp öncesi bir single’larını argosy ismiyle piyasaya sürmüştü. mr. boyd ve imagine isimli şarkıları içeren single’da piyanoyu elton john çalmıştı.
- genel kanının aksine crime of the century çok kısa bir sürede yazılarak kaydedilmemiştir. çok az bulunan bir single, land ho/summer romance o arada piyasaya sürülmüştür. mart 1974’te sadece ingiltere’de basılan bu kayıt grubun en az bilinen plağıdır. 1975’te mikslenen orijinal şarkıların mikslenmiş halleri 2005’te çıkan retrospectable toplamasında bulunabilir. orijinal kayıtlar ise asla bir daha basılmamıştır ve çok az hayran tarafından bilinir.
- amerikalı gitarist scott gorham 70’lerin başlarında supertramp’in davulcusu olan kardeşi siebenberg’in tavsiyesi ile grupla prova yapmak için ingiltere’ye gelir. gorham’ın gruba katılma girişimleri sonuçsuz kalır, ama ingiltere’de kalır ve sonrasında thin lizzy’nin gitaristi olur. daha sonraları ise 1985’teki supertramp albümü brother where you bound’da gruba eşlik eder.
- günümüzde çıkmayan ingiliz müzik dergisi sounds, grubu kanadalı’lar için genesis olarak tanımlar.
- logicaltramp, bir ingiliz tribute grubu 2004’te kurulur. john helliwell ve roger hodgson grubu övgüyle karşılar. helliwell bir keresinde grupla sahne bile alır. (http://www.logicaltramp.co.uk)
- roger hodgson 2001 yılında ringo starr and his all star band ile sahne alır.
- the jesus and mary chain’in 1998 albümü munki’de supertramp isimli bir şarkıları yer alır.
- paul mccartney rolling stone’a 1979 yılında verdiği bir röportajında yeni favorisinin supertramp olduğunu açıklar.
- bob siebenberg space quest 3’ün müziklerini bestelemiştir.
diskografi:
1970 supertramp
1971 indelibly stamped
1974 crime of the century
1975 crisis? what crisis? *
1977 even in the quietest moments
1979 breakfast in america
1980 paris
1982 ...famous last words...
1985 brother where you bound
1987 free as a bird
1988 live '88
1997 some things never change
1999 it was the best of times
2002 slow motion
çeviri için kaynak: wikipedia
- (bkz: the logical song)
(bkz: breakfast in america)
(bkz: crime of the century)
(bkz: progressive rock)
- school gibi nacizane bir esere imza atmış eskilerden kokteyl gibi bir grup diyelim bu arkadaşlara.klavye olsun,saksofon olsun,gitar olsun hoş enstaneler yaratmışlardır.severek dinliyoruz.
- (bkz: into the wild)
|