çok kötü bir şarkı olduğu doğrudur, ancak bu şarkıya kötü damgası vuran insanların, bir zamanlar "
origin of symmetry" albümünü evlatları olarak kabul ettiğini,
citizen erased,
micro cuts,
plug in baby ve
hyper music gibi şarkıları çocukları gibi sevdiğini belirtmek gerekir.
sanat yapılmış olabilir, tek sorun sanatın yanlış yoldan yapıldığıdır. britni kırmasıdır belki şarkı. belki de para için yapılmıştır bilinmez. tek bilinen bu şarkının şan ve şöhret için yapılmadığıdır. last fm de bile 35 milyon skroplanmaya ulaşmış, japonyadan brezilyaya kadar dünyanın her köşesinde dinlenen bir grubun reklama fazla ihtiyacı da yok.
peki nedir bu supermassive black hole ve arkasından gelen pop-rock furyası. progressive rock dan pop-rock a geçiş daha doğrusu? neden?
`
radiohead
i ele alıyorum.pablo honey
sıkı bir rock albümü idi. çitathe bends` ile yükseltildi. ok computer'da ise farkılılığın izlenimleri verildi iki bu rock müziğin kaldırabileceğinden biraz daha ağırdı. ancak dnleyici çok hızlı benimsedi ve `ok computer` efsane oldu. kid a 2000 yılında çıktığı hafta 250.000 adet sattı ancak dinleyiciyi ikiye böldü. radiohead gibi bir grubun elektronik müzikle ne işi olabilirdi. elektronik demek ne kadar doğru gerçi. zira bu müziğin tanımı yok. saykodelik adamların uğraşları.
amnesiac ortalığı lavurup geçti. ama biz bu değişimi çok beğendik. creep çiler, karma police ciler, street spirit çiler koşarak kaçıyordu arkasına bakmadan. biz geldik oraya. pyramid songçular national anthem cılar idioteque çiler olaraktan. biz oturduk onların yerine. ama bu değişim hiçbir zaman tüm dinleyicilier tarafından hazmedilmedi.
günümüzde radiohead i bilenler bu 3 şarkı ile bilirler. creep karma police ve street spirit. ancak o kid a da ve amnesiac da değişik bir hava vardır. değişimin tam kendisidir hatta bu. o değişik hava rock dinleyicisine yutturulmuştur. hazmı çabuk olmuş ve bağımlılık etmiştir. bir dinlersin, iki dinlersin.. üçüncüde "taaakk!!" eder bırakamazsın.
işte muse un bu değişim olayını burda da görüyoruz. farklı birşeyler yapmak istediler ki matthew bellamy nin nasıl bir müzikal deha olduğunu dinleyenler bilir. gruptaki chris ve dom gibi iki kötü elemana karşılık tüm müzikal yeteneğini şarkılara yansıtır.
ileride tıpkı ed o'brien ın yaptığı açıklama gibi matthew bellamy de bu albüm için "çok kötü dönemlerdi, iyi ki atlattık özümüze döndük" diyecektir.
tek sorun ise radiohead in o geçişle efsane olmuşken, muse bu geçişler çoluk çocuk grubu olacaktır.