sultan makamı  

kanal d de yayınlanan, izledikçe huzur bulduğum, pek izlenmediği için yayından kalkmasından korktuğum dizi.

son yılların en muhteşem dizilerinden biriydi. ama popüler kültürün çok üstünde bir kaliteye sahip olması sonunu hazırladı. hani keşke tekrar yayınlansada izlesek denilen dizilerdendir.

insanın izledikçe aşık olasının geldiği diziydi.kaldırıldı çok yazık...

müziklerinin altında kazım koyuncu ve kemal sahir gürel imzası olan, kalburüstü bir diziydi. fakat içinde yeterince töre konusu, mehmet ali erbil ve bayağı espri barındırmadığı için ekranlara erken veda etti.

ezilmişliğin, çaresizliğin yokluğun ve yoksulluğun içinde herşeye ve herkese inat birbirine samimiyetin ve doğallığın en güzeliyle tutunanların hikayesi. insanın hikayesi. öyle yalın resmedilen bir hikaye ki, her diyaloğu ele kağıt kalem alıp yazası gelir izledikçe...
defalarca da izlense her defasında bambaşka duygularla harmanlayacaktır insanı...
(bu aralar tekrar yayınlanıyor ama tekrarı için ancak sabaha karşı saatlerde yer bulabilmiş kendine.)

aydın bulut yönetmiş, senaryosu da ali ulvi hünkar tarafından yazılmış idi.

zamanında izlemediğim için dövündüğüm dizidir. aklıma vereyim aklıma.

kazım koyuncu'nun hoşçakal şarkısındaki keman kısmı dizinin en can alıcı yerlerinde çalınıp daha da anlamlı kılardı o sahneyi.malesef çabuk bitmiş bir dizi.

şevket çoruh un adını duyurmaya başladığı dönemlerin dizisi.

şevket çoruhun döktürdüğü karakter insanın içini ısıtan bir diziydi kaldırılmasına hiç şaşırmamıştım çünkü belden aşağı yayın yapmayan namusuyla işini yapan insanlara bu ülkede kötü gözle bakıyorlar

kanal d gecelerini şenlendiriyor bu aralar.
ben ilk defa izliyorum ve bu saatler için bulunmaz hint kumaşı bu dizi.

bir de ara ara duyulur ki kazım koyuncu'nun işte gidiyorum u tam ekmek kadayıfına kaymak olmuştur.

(bkz: http://www.youtube.com/...)

her güzel şeyin sonu olsun editi: lan bu ne lan. bitmedi gitti kalkamadım da başından. mahvoldum ulan. (şu an itibariyle 2 saattir sürüyor)

ulaaan: ulan bütün gece bekledik siktir boktan bir reklam arası verdi dönmedi tekrar geri. hay ben böyle işin. uykum kaçtı

küçük mahallenin büyük umutlarını anlatan güzel bir diziydi.özelikle dizide yan karakterler-kıçımdan uydurduğum bir şey- son derece nitelikli olup,felsefi olarak yeterince dolu karakterlerdi..tabi unuttuk şimdi o güzel karakterleri..sokakta motor süren bir deli vardı hatırladığım kadarıyla, karakterin ismini hatırlayan bir adım öne çıksın..

o zamanlar her dizide süper baba tadı aradığımız için bu dizide de o tadı arayıp dururken tadına doyum olmayacak çok güzel hikayeleri olan insanları izlemiştik..biteceğini de biliyorduk ya..bitti de zaten..ancak şu var dizi son bölümlerinde yayından kalkmaması için çok acaip saçmalamaya başlamıştı fakat ilk 10 bölümü apayrıdır..izlenmesi gerekir..

dolunay soysert'i keşfetme nedenimdi. tekrar yayınlansa da izlesek.

her güzel şey gibi çabuk biten, takılıpta sevenler için ayrı bir tat ile hatırlanan, kazım koyuncuya selam çakılan dizi.

(bkz: hastasıyım bu mahallenin)

kanal d'nin bir aralar ısrarla müezzinlere yönelik olarak yayınladığı dizi idi. lakin tekrarları saat 04.00-05.00 gibi verilirdi. ha şimdi hiç verilmiyor orası ayrı.

müzikleriyle ve oyuncu kalitesiyle alıp götürmüş dizidir. yine verilse yine izlenilir. zamanında sırf tekrarını izlemek için erken vakitte kalkardım yine olsa yine kalkarım.

son bölümde nihat gelip ahırı basar ve sağa sola ateş eder. akabinde sultan asiyeye;

- "bana da sıktı herif...ölseydim kendimi hiçbir zaman affetmezdim. sana hasret giderdim asiyem. senin bir dakikana hasret giderdim..."

aferim aferim kaldırın böyle dizileri ören bayanlı binbir biniki geceyi falan seyredin.

sokaklarda, sonunu düşünen kahraman olamaz , iki kişinin bildiği sır değildir, kaldırallımmı abi repliklerinin atıldığı zamanlarda bu diziyi izleyen bir avuç insandan biri olarak şu an kendimi mutlu hissediyorum.yurdum insanının mafyalık , kabadayılık, bastırılmış şiddet duygusu yüzündan katlettiği sanat eseridir. kurtlar vadisiyle aynı saatlere denk gelmesi dizinin sonunu hazırlamıştı . asiye'nin her sultan deyişinde etkilenmeyen erkek yoktur sanırım. içimizden bir diziydi. yazık oldu.

oyuncu kadrosu, harika senaryosu ve tabiki kazım koyuncu abimizin aşmış müzikleriyle süper bir diziydi. ben diziyi takip etmiş olmama rağmen hatırlamıyorum ama geçenlerde bi dergide şevket çoruh un bu dizide okuduğu bi dörtlüğü yazmışlar. okumamla öylece kalmam bir oldu. hangi şaire ait olduğunu bilmiyorum ama 4 dizeyle ancak bu kadar çok şey söylenebilir sanki.

denize bak oğlum, martıları seyret, yırtıkla sökükle yorma kafanı,
kendi üstümüze titremekten yorgunuz biz
kaybolsak ne olacak
güneş doğmaktan vaz mı geçecek?

şevket çoruh ve başak köklükaya'nın başrollerini paylaştığı uğur polat'ın bulunduğu her projede olduğu gibi bu projede de farkını ortaya koyduğu, ruhi sarı, ayşen gruda gibi sanatçıların varlıklarıyla farklı bir lezzet kattıkları tadı damağımızda kalan dizilerden. hani diyorlarya on kere de izlesem sıkılmam, öyle yapımlardan işte.

(bkz: yeditepe istanbul)

bağımlılık yaratabilecek ender dizilerden bir tanesidir.

yıllar sonra hatırlandığında yüzde ufak bir gülümseme yaratabilecek kadar hoş, ruhi sarı ve şevket çoruhu şahsıma sevdiren yapım..

+ n'oluyor be oğlum? ha?
- ah be necati abi, aşk elinde mi abi? nasıl bir şeyse bu, adam şekli verdi bize ama şimdi de elimizden bir şey gelmiyor.
+ aa gelmez olur mu oğlum? bak! ağlayacak kadar güzel bir şey bulmuşsun. öte yandan kötü tabii, aşk zorbalığını yoketmiş bir içgüveysi gibi ağlıyorsun!
- necati abi damarıma basma!
+ git oğlum, söyle kıza; yanınıza yerleşmek istiyorum de. orda bir eziyet varsa birlikte çekin.
- abii!
+ bi' kaç serseri üstünü çizecek diye kıza yüz geveliyosun değil mi? çok ayıp, sana hiç yakıştıramadım.
- necati abi... ölürüm!
+ ben de onu söylüyorum işte. git, 'sultan' aşktan öldü desinler.

...

http://www.youtube.com/...

yoksunluğun hikayesiydi sultan makamı. yoksulluğun değil ama, onun için mücadale ediyorlardı çünkü. emek karşılıksız kalır mı? kalmaz. gök kubbe yere sürse yüzünü, yine kalmaz. onlarınki yoksunluktu. aşktan yana yoksunluk, gülmekten yana yoksunluk, kavuşmaktan yana yoksunluk... güzel bir hikayeydi. bitti. bitirdiler.


sızlar içim, ah hatıralar bende
bilmem niçin, aklım o ılık tende
gel gönül bu aşkı unut sen de...