insanın küfredesi gelir yahu önce sen kimsin kendini tanıt daha sonra şunu arıyorum şunla görüşebilirmiyim de..hiç mi telefon adabı öğrenemdin be kardeşim..sen kimsin diyenlerde wardır da biz onlara kısaca öküz diyoruz..
hadi ev telefonu artık yönlendirilebilen bişi, "evde misin?" sorusu bi yana da, asıl şirketten bi iş için birini arayıp, karşı tarafın telefonu ne kadar uzun çaldıysa artık kendi aradığını unutup, karşıdan gelen "alo?" seslenmesine karşılık "buyrun?" demek var. "e siz aradınız!"
insan aklının alamadığı,beynin yutamadığı,söyleyenin de kifayetsiz olduğuna delalet (dalalet değil) eden sorulardır. yahu adam/kadın,aldığın oksijen beynine ulaşmıyor mu senin? ya da kafatasının içinde iki lobdan oluşan beynin yerine bezelye tanesi mi var?
kusura bakmayın aklıma iki-üç hadise* geldi de,birden sinir sistemim boşaldı. hatta anlatayım bitanesini size...
mekan-bizim yıldızlı cafemiz (havamı da atayım)
efendim cafede her türlü zararlı maddenin satılması serbest. tabii bunların içinde uyuşturucu madde satımı ve içimi yok. nedir bunlar; işte sigara içilir,nargile yapılır,alkol vardır falan filan. neyse uzatmayalım,içeriye öğlen vaktinin kör saatinde bi delikanlı girer. içeriyi uzun bir süre baştan aşağı süzer. yalnız ben öyle bir göz gezdirme,inceleme görmedim. pezevenk sanki roman yazacakta,tasvir çıkarıyor. neyse geldi yanıma,selam bile vermeden "ağğbi burda nargile yapıyor musunuz" diye sordu. (marpuçlar da hemen yanıbaşımda ki askılıkta duruyor) içimden sabır çekerek "evet yapıyoruz,çeşitlerimiz çok" diye cevapladım. buraya kadar yine çekilir derecedeydi ama sonra ki soru,artık o kişiyi müşteri olmaktan çıkardı gözümde.
-ağbi peki burda nargile içiriyor musunuz?
+yok amına koyim,paket yapıyoruz evde içiyorsun
delikanlı duyduğu cevap karşısında şaşırmış olacak ki,marpuçlara elledikten sonra siktirdi gitti. (afedersiniz o kadar sinir oldum ki sadece "gitti" demek yeterli olmazdı)
insanlarla sürekli içiçe bir pozisyonda bulunduğum için,çok sayıda canlı tanıdım (bazıları hayvan olduğu için kapsamı genel tutayım dedim) sonuç olarak şunu söyleyebilirim;dünya'da en zor iş insanlarla uğraşmak