1. " sorsan ikimizde maviydik . ama birimiz deniz , birimiz gökyüzü...anlatabildim mi ? " şeklinde devam eden , anonim olduğunu düşündüğüm (çünkü aradım aradım bulamadım kime ait olduğunu ) kelimeler bütünü .

    bazen sadece bi' cümlenin insanı gerçekten etkileyebileceğini ıspatlarcasına ortaya çıkan ender bulunan cümlelerden..hani üstüne ne söylenirse boş olanlardan yani.eğer ayrılıksa bunun nedeni , düşünsene gözlerini ne kapatıp , olağanüstü değil midir gökyüzüyle deniz birlikteliği ? sonrasında o kadar sert bi' ayrılık ki birleşme olasılığı yok artık.çok özlüyorlar ama birbirlerini .. düşünsene , hergün bi' parçan senden ayrılıyor ve o sonsuz boşlukta süzülüyor özlediğine doğru , ona karışıyor . gözlerden ırak hemde..orada bekliyor sonra o parçan , yine mavilikte , ama başka bedende.orada da huzura ermiyor , olmuyor , bulamıyor rahatını . o'nun ağlamasıyla beraber geri dönüyor parçan sana . hemde o sonsuz mesafeyi parçalayarak , ıslatarak her yeri..yine senin maviliğine karışıyor ama onun mavilinin getirdiği huzurla .. her an birbirine karışan , sonsuz uzaklıkta ki iki insan gibi..

    p s : şey kelimesi ayrı yazılır .
  2. "sorsam sana ikimizde maviyiz, ama birimiz gökyüzü diğerimiz deniz."
    facebook'ta yazarın çırağı adlı bir sayfanın sahibine aittir bu cümle.