çok şaşırtıcı bir adam. takma isimlerle kitaplar yayınlıyor ve bunları yaparken birbirlerine göndermelerde bulunup, kendi kendisiyle polemiklere giriyor. bir yandan hristiyanlığı karikatürleştiren resmi kiliseye giydirirken, diğer yandan da hegel in sistematik idealizmine karşı çıkıyor. hayatı boyunca çalışmasına gerek duymayacağı türden bir zenginliğin içinde, bir yandan peşini hiç bırakmamış bir melankoliyle yaşarken, diğer yandan da baştan çıkarıcının günlüğü gibi psikolojik tahlil yönteminin çok ötesine geçebilmiş bir eser bırakabiliyor. artık kalmadı tabii böyle adamlardan. çağın ruhuna isim ver deseler hiç düşünmeden aklı başında yazarlar çağı diyebilirim.
