sonra dövünce dövdü oluyor  

dövmek, yani birisine darp etmek, birisine fiziksel şiddet uygulamak çok feodal bir davranış. bunu hepimiz biliyor ve sözle uyarıyı tercih ediyoruz. ama ziya paşa'nın; "nush ile uslanmayanı etmeli tekdir, tekdir ile uslanmayanın hakkı kötektir." şeklinde süper bir lafı vardır.

işte bu düstur ile yola çıkan birey, karşılaştığı durumlarda, olayın faili "dayaklık" kimseye yargılama hakkını kullanır, döver. akabinde "oha ne feodal, adamı dövdü" diye adının çıkacağını bildiğinden, bu sözü söyler.

bu lafın dövmelisinden ayrı, sövmeli versiyonu da bulunur.

müthiş özgüven abidesi insan lafıdır.

sabrettim, uyardım, bekledim düzelmesini...gibi sözlerden sonra artık son çare olarak gördüğü "sopa"ya hazırlanan kılıf sözdür. ama hak etti yani, manasına gelir.

bunu söyliyen bahane ustası, kendisine de aynısını söyliyen çıktığında acaba ne der? ne de olsa dövme eyleminde bulunan diyalog özürlü kişi, ziya paşa'nın sözüne harika bir örnektir.

(bkz: sonra dönünce döndü oluyor)

(bkz: bildiklerimbilmedikleriminyanındaokyanustabidamla)

arkadaşlar arasında çok kullanırız biz bu cümleyi. çok geyik oluyo lan.

''o kadar diyorum.bak baba! değişme kanalı bez bebek başlayacak.yok efendim olur mu.illa maç.sonra dövünce dövdü oluyor''

adam haklı dedirtecek cümle.