son sınıf vurdumduymazlığı  

bitirme projesi telaşı içindeki öğrencinin, proje dışındaki hiçbir olaya ilgi göstermemesi durumu. bölüm dersinin ödevi vardır, son güne bırakılır. vizesine gireceksinizdir, sınavdan 1 saat önce sadece deftere bakmakla yetinirsiniz. akılda hocaların, size hoşgörü ile yaklaşacaklarına ve dersten bırakmayacaklarına dair yanlış bir fikir vardır. tehlikeli bir davranış biçimidir.

- abi 3 gün sonra sınav var başlasak şuna ya?
- sittiret daha 3 gün var, hem biz son sınıfız olm, bizi bırakmazlar.
- peki abi, proje nolcek?
- olm kolay o, sen bana bırak, ne zaman teslim?
- yarına (iç ses: hah şimdi ne diycen bakalım lavuk)
- hadi yavv, dur bakalım, yapan arkadaş var mı bi araştırma yapalım, nasılsa sabaha çok var, acele etme herşey biter aslanım.

bugün pazartesi çarşambaya yetiştirmem gereken sağlam ve çok kapsamlı bir sinema yapım ve işletim projem var .yarına baba gibi bir sistem simulasyonu quizim var çarşambaya vermem gereken bir tky ödevim var ama ben burda oturmuş msn aleminde kepçe kaşık misali geziniyorum işte budur son sınıf olmak yahu!

neredeyse öğrenim hayatı boyunca başa gelen en güzel şeydir. bitirme projesi dışında ödevleri, dersleri önemsemessin. ödevlere kantinde ayaküstü yapılacak kadar değer verirsin. sınavlar umrunda değildir; eşek değilsen yani son sınıfa kadar gelebilmişsen bir iki güzel yorumla sınavlardan da yırtarsın. quiz mi? o da nedir? birinci sınıfta her itülünün gözünü korkutan fizik labı asistanlarına burdan selam ederim ayrıca. sanki üniversite sınavı yapıyorlardı. altı üstü quizdi. bitrme projesine gelince, aslında onun da en büyük proje olmadığını bitirmenin sunumunu yaptıktan sonra anlarsın. velhasılı kelam, itü başta korkutur, sonuna gelince korkacak bir şeyin olmadığını kendi gözlerinle görürsün. aferin, sen de mezun olmuşsundur, artık itülü olmak bir ayrıcalıktır diyenlerdensindir.

hocalardan sık sık "nasılsa son sınıfız bizi bırakmazlar demeyin! çalışın!bırakırız valla!" sözünün duyulduğu, zaten 4-5yıldır kıllığını tescillemişlerin dışında hiçbir hocanın tehdidinde durmadığı, en hoş günlerdir ve son özgürlüğün tadının çıkarılması durumudur.
"ben doyamadım ascık daha okucam" diyenler dışındakilerin hayatlarında bir daha çok zor yakalayabilecekleri söz konusu "vurdumduymadı" günlerinin tadını çıkarmalarını öneririm.
(bkz: yarın mezun oluyorum)
(bkz: şimdiden özledim be)

bütün dönem yatıp dönem sonunda bitirme telaşına düşmenize neden olan duygudur.. ha bi de dönem içnideki tek tük 2-3 dersten birinin vizelerinden bile kazara düşük notlar aldıysanız içinizi "ulan ya uzarsa bu dandik ders yüzünden okulum" korkusu da sarabilir. dikkatli olmak lazımdır yine de.. burdan tüm son sınıf olma adaylarına selam ederim.

(bkz: ben ettim sen etme)

okulun son dönemi iyice semptomları kendini belli eden hastalıktır..kaçınılmaz belli başlı değişimlere vücut karşılık vermeden uyum sağlamaya çalışır..artık okul bitmektedir, ve beyin bunu anlasa bile kalp anlamayacaktır..başlıkta sözü geçen vurdumduymazlık da dahil olmak üzere çoğu duygunun kaynağı da bu hiçbirşeyden anlamayan ve sorun olan kalp olacaktır..

dedik ya okul bitiyor zaten..bitirme de alınmış, hafiften yazılmaya başlanılmış..keyifler yerinde, eşşek değiller ya bu dönemde adam bırakmazlar diye garip bir kendine güven söz konusu..normal şartlar altında bahara gelen son aylar, haftalar, günler..geyşeyen bünyeler eşliğinde artan vurdumduymazlık hissiyatı..

bu vurdumduymazlık; son sınıf olmaktan çok hayatın yeni bir evresine atılmayı bekleyen bireyin nereden geldiği hakkında en ufak bir fikri olmadığı bir duygunun mümessili olabilir..veyahut elle tutulur bir adam olmanın verdiği o olgunun zararlı yan etkilerinden biri olabilir..başta dediğim gibi, son dönemde öğrenci bırakılma ritüelinin sağlayacağı sahte güven duygusunun yansımaları olabilir..öte yandan, başka bir bakış açısından düşünülürse, yılların verdiği bir yorgunluğun öğrenci üzerindeki haklı oluşumlarından biri olabilir..belki bir daha böylesine bir kantin ortamını yakalayamayacak olmanın verdiği endişenin nedeni ile kalan dakikalara sıkı sıkı sarılmanın verdiği bir izlenim olabilir..aa, boşvermişim dersleri, oturur kantinimde, yaparım geyiğimi, oynarım son el king'lerimi en sevdiklerim ile beraber..bir daha kimbilir nerede bulacağız böylesine nezih bir ortamı..

kısaca altında yatan gerçekler binbir türlüdür bu vurdumduymazlığın..ondan dolayı, son sınıf psikolojisine sahiplerin daha da iyi anlayabileceği bu duruma olumsuz ve negatif yaklaşmamak gerek..haklı nedenleri de vardır bazılarının..