fedakarlık, sonsuz sevgi tadında; kanımca bencillikten öteye gidemeyen söz...*
"peki sen gözlerini kapattıktan sonra benim ne yapmamı istersin?" cevabı, söz sahibinin hatasını anlamasına yeter heralde.
nasılsa bir gün gelecektir, nasılsa ölürken bile olsa, '' o '' en çok sevilen elini tutacak kadar yakınında olacaktır. içi ezen, atom bombası etkisi yapan, ve akıllardan derhal silinmesi gereken bir düşüncedir.
sev beni ey yarim.bak gözlerime nefes alabildiğim müddetçe ve yanımda ol son nefesimde.
nefes almanın zevk verdiği anlarda yanımdaki can sen oldun hep.yanında olması güzeldi ya yanında yaşadığımı hissetmesi nefes alma sebebim oldu hep. sen ol ki yanımda gözlerimi kaparken kapaması zor olmasın hayata hayallerimi.
son nefesimde sen tut ellerimi.sıcaklığını hissederken gelsin ölüm yanıma.ölüm bile ellerinin sıcaklığını hissetsin.o bile korksun senin sevginden. o bile tutsağı olsun gözlerinin benim gibi...
sen tut ellerimi son nefesimde.tut ki korkmayayım ölümün soğuğundan.korkmayayım bir avuç topraktan ve yanlızlıktan. ' sen tut ellerimi ölsem de '
yalın hayranı olmayan; hatta yeni albümünden sonra kendisinden tiksinen bir insan olarak
yaklaşık 3 yıl aradan sonra ilk defa karışık müzik listemden çıkan bu şarkıyı dinlerken açtığım sözlükte sol frame'in en üstünde rastladığımdır. böyle yazıca garip olmadıgibi ama bir güç var bence.
günün temasıdır, ana düşüncesidir, bişeyisidir benim için.
aslında arkadaşım olmayan ama messenger kişi listemde arkadaşlarım başlığı altında adı olan bir kızın iletisinde var aylardır bu sözler. beni yaran bir kişisel ileti, çünkü kız 16 yaşında. lan kandırıyorsunuz ergenleri böyle, üzülüyorlar sonra.
