son anda doğrulup ateş eden adam  

koca the matrixte bile vardır bu klişe.
(bkz. tank)
(bkz. allahım bana sabır ver)

bütün kavgayı, savaşı tersine çevirme yetisine sahip adamdır. buna rağmen film kahramanları (iyi/kötü) hala akıllanmamışlardır. bu tip adamlara karşı alınacak en iyi önlem amcayı yere serdikten sonra öldüğünden emin olmaktır. ölmesine rağmen takrar kalkarsa bırak git zaten ya oynama o filmde.

son cümlesini tamamen söyleyerek ölen adam'la aynı soydan gelir.

çocukken genellikle kötüler böyle bir şerefsizlik yapardı. şerefsilikti, çünkü filmde bütün olay bitmiş, iyiler kazanmıştı. ölen ölmüş kalan kalmıştır. filmin ölen kalan muhasebesi kayıtları tam kapanacakken 31 aralık'ta ateş eden adamdır. o sırad illa ki kahramanımızın yanında buluna iyi insanlardan birisi, ya da bizzat kahramanın kendisi mefta olurdu. tam bok yoluna giderlerdi. son saniye üçlüğü gibi bir şey. biz de ekran başında uyuz olurduk haliyle. çocukken üzlürdük, ergenliğe geçince ise; ergenliğin vermiş olduğu asabiyet ve isyan duygusu ile hem üzülüp hem de adamı gerektiği gibi öldürmeyen elemana ana avrat düz giderdik. sonraları alıştık ve kendimizi böyle durumlara da alıştırdık. hep bekledik ki vurulan baddie doğrulup da son bir kez ateş etsin. ancak adam kafadan kurşun yediyse rahatlardık, eğer fantastik bir kötü adam değilse. kovboy filmlerinde ise, john wayne abimiz son bir fırsat bile tanımazdı doğrulana. klasik olarak orada doğrulan adam boşa kürek çekerdi hep.
-aha işte vuruldu işte. olum işi bitti
*valla kafadan vurmadı. kesin kalkıp ateş edecek bak.

modern zamanlarda ise çelik yelek çıktı ve genellikle vurulanları bu kurtardı. iyi adamımız, iyi polisimiz bu sayede az mı götü kurtarıp da kötüleri hakladı.

saw filminde hiç beklenmedik bir anda, hiç beklenmedik ve muhteşem bir şekilde bu eylemi gerçekleştiren testereye uygun düşen bir tanımlama.

sin city de bruce willis in canlandırdığı hartigan karekterinin bu klişenin allahını yaptığı olay...

filmlerdeki kötü yada iyi adamların karizma uğruna tek el ateş edip sonra kişiye sırtını,kameraya yüzünü vermeleri halinin sonucudur.tamamen bir suistimal söz konusudur.bunun socunda artist kişisi illaki kolundan,bacağından kesin bir kurşun yer.amma velakin sonra da bütün şarjörü kişinin üstüne boşaltıverir.film izlerken bağırıp uyarmaya çalıştığımız oyuncu kişidir.

türk sinema tarihi boyunca varolan adamdır.
(bkz: ölmeden önce yapılması gerekenler)

quake 2'de de bol bol bulunur bu elemanlar. vurur yatırırsın, doğrulur tapır tapır ateşini eder, bir iki kıvranır sonra da ölüp birkaç piksellik sineklere mahkum olurlardı.

(bkz: yıkılmayan adam)
(bkz: cüneyt arkın)

doğrulabilmesından çok, o hengamede hedefi tam on ikiden vurabilmesi ve birileri tarafından tekrar vurulmaması ilginçtir.
bir de büyük ihtimalle ya çelik yeleğinden vurulmuştur ya da kolunda önemsiz bir sıyrık oluşmuştur. (yasal uyarı: cüneyt arkın için bunlar geçerli olmayabilir.)

son anda doğrulan ve doğrultan adamdır. zar zor kendini ateş etme pozisyonuna getirebilen bu adam, artık ne kadar doğrultabildiyse, o kadarlık ateş eder. he vurur mu peki? hemde nasıl...

(bkz: denizin buz gibi soğuk sularından gelen adam)

(bkz: onun ben amına koyim)

sonunda yine ölmeye mahkum kişidir. ateş etmesi pek bir şey değiştirmez, baş rol oyuncumuz her seferinde sağ bırakır bu adamları öldüğünden emin oluyum demezler.