tek kişi oynanabilen ve kalan piyon sayısına göre ne olduğunuzu belirleyen oyundur(bkz: ben neyim). + şeklinde olan diziliş düzeninde piyonların üstünden atlaya atlaya piyonlar toplanır.en son bıraktığınız piyon sayısı zeka seviyenizi belirler.0-6 yaş için tabi ki.
çocukluğumun en güzel oyunu idi , dahi çıkmazsa gider iki el önceye döner sonra da tekrar devam ederdik , hırs yapıp tek piyon bırakana kadar oynar , çözüm yolunu ezberler sonra mahalledekilere satardık bilgeç havalarda.
bir de öyle bir şekilde topluyorduk ki piyonları, ben deyim 8 siz deyin 10 tane kalıyordu. idiot mertebesi yazılmamıştı açıklamalı karta. velhasıl eğlenceli bir oyundu o zamanlar.
beni en çok güldüren tiplemelerin içinde yer alır hunili gerizekalı tip.gerçekten çocuklarda zeka gelişimi açısından faydalı bir oyun.şimdi piyasada bulmak mümkün mü acaba diye merak etmeme sebep olan giri.
zamanında "0-6 yaş için tabi ki" demişim, yanılmışım. bu oyun kısmen hayatın kendisine benzer. "neden oynuyoruz?" sorusunun cevabı "az piyon bırakmak için oynuyoruz" olsa da esas oynama nedeni bir sonraki oyunda daha az piyon bırakmaktır. hele ki bir sonraki oyunda daha fazla piyon bırakmak, oyunu bir daha oynamak için bir sebeptir. işin ilginç tarafı oyunun sonu bilinmesine rağmen oynanması. sonunda 1 piyon kalacak ki nesini oynuyoruz, en iyi ihtimal 1 piyon kalması. hatta insanı daha gerizekalı hissettiren art arda oynanan oyunlarda aynı sayıda piyon bırakabilmektir.
bir başka güzel tarafı da başlangıçta oyuna rastgele bir şekilde başlamamıza rağmen bir önceki oyunun aynısını oynuyor olabilmemiz. böyle bir ihtimalin varlığı. hayır 1 piyon kalacak abi sonunda en iyi ihtimal bu, neden oynuyorsak (aynı cümle üstte var). işte o 1 piyon için oynuyoruz biz bu oyunu.
felsefi açıdan baktım, duygu pınarı oldum. ağlıcam şimdi.
misafirliğe gittiği evin çocuğunun play station'ı olmadığını bilen çocuğun oyunuydu.. ben bazen yanımda taşırdım mesela.. kırmızı bi kutu, sarı piyonlar.. en büyük korkum piyonların kaybolmasıydı. sanki yedek parçası üretilmeyen son teknoloji bi aletmiş gibi.. her oyun sonunda sanki kaderimi, kişiliğimi belirleyecekmiş gibi heyecanla bakardım karta.. çocuk aklımızla fantastik stratejiler belirlerdik.. "lan bu sefer burdan başlıycam toplamaya".. gören de dünyayı kurtarıyorum sanırdı.. çok pis eğlenirdik.. öyle böyle değil..
küçüklüğümde beyinsiz olarak resmedilen adamı ilyas salman'a, normal olarak resmedilen adamı ise neco'ya benzettiğim oyundur. uzun yıllar boyunca neco'nun normal bir insan olduğunu zannetmemin tek sebebi de bu oyundur.
kendince zeki arkadaşımızın "bakın tek hamlede hepsini düşüreceğim, nıhaha" diyerek ters çevirdiği hödö.
son teknoloji solo testin mıknatıslı olması sonucu arkadaşın hirtapoz olarak literatüre geçmesi.
- hocam sen öte aptal olmuşsun bence!
- hadi lan oradan, bunu yapmak da başarı..
- hehehe, kedi uzanamadığı ciğere mundar dermiş!
- o.0
- hunili deli istifa etti!!
küçükken oynadığımda 11 piyon bırakıp beyinsiz bile diilim diye düşünmeme neden olarak beni bunalıma iten oyun. ayrıca arkadaş çevremde dalga konusu da olmuştum 11 piyona senin fotoğrafını yapıştıralım diye. çocukluğumu harcadı bu oyun*
(bkz: http://www.itusozluk.com/...) ile gördüğümüz değerlendirme kriterlerinde bariz bir basım hatası içeren oyun. şimdi dikkatle "kurnaz" resmine bakalım. zannımca başarılının resmi kurnaza, normalin resmi başarılıya, kurnazın resmi de normale basılsaydı görsellik çok daha başarılı olurdu.
yirmi iki senelik dünyalı, üç aylık marslı ve bir haftalık uranüs'lüyüm ben böyle oyun görmedim arkadaş.
dün aldım tekrar 1,5 ytl'ye uyku uyumadım lan bir tane bırakacağım ve bilgin sıfatını kazanacağım diye ama mamafih beceremedim. hala birtakım adamlar görüyorum işte call of duty olsun, resident evil olsun böyle oyunlar oynuyorlar, buradan size sesleniyorum, özünüze dönün arkadaşım!
o parçacıkları deliklere sokarken elinize yapışıp sağa sola gitmelerini hissedin, içine hepsini koyup çıkırtsle çıkırtsle diye gelen seslere kulak verin. hala gelmiş bana fps diyor, teællam ya!
serviste 3 kere oynadıktan sonra bütün yol mide bulantısı çekmeme neden olan küçüklüğümün süper oyunu... şirkete getirdim, yine oynuyorum yine oynuyorum.
