rivayet odur ki, katıldığı bir panelde, heyecanlı genç bir fotoğraf meraklısının ısrarlı "ne marka makine, ne model objektif kullanıyorsunuz?" sorularından bunalan
ara güler, nihayet dayanamaz: "fotoğrafı makine değil göz çeker. ben gerekirse dikiş makinesiyle bile fotoğraf çekerim."
o halde her gelinlik kızın rüyası dikiş makinelerinden sanayi tipi
hasselblad'lara uzanan bu yelpazede slr like'lar da parası insan gibi bir
slr'a çıkışmayan ortalama fotoğrafsever için tasarlanmış nefis körletme araçlarına tekabül etmekteler. bir süredir bu sınıfa giren bir makineyle yaşadığım acı tatlı tecrübelere dayanarak, fotoğraf makinesi olayına girmek isteyen kafası karışık sözlük kullanıcısına, bir nebze de olsa ışık tutmak isterim. (bilindiği gibi, fotoğrafın temeli, ışıktır.)
slr like, "slr benzeri" anlamına geliyor. fotoğraf malzemeleri satan herhangi dükkana gittiğimizde, cüssesi ve ağırlığıyla göz doldursa da
objektifi tüm çabalara rağmen sökülemeyen, fiyatları ise eli yüzü düzgün bir
kompaktın hemen hemen iki katı, giriş seviyesi bir slr'ın ise yarısı dolaylarında seyreden bu iki arada bir derede kalmış makineleri kolaylıkla tanıyabiliyoruz.
nikon'un p,
canon'un g serisinin yanısıra
sony,
panasonic ve
fujifilm'in de bu alanda isim yapmış ayılama modelleri mevcut.
bu makinelerin kompaktlardan en önemli farkları, biraz daha performanslı işlemcileri, daha uzun ömürlü pilleri, kompaktlarda pek bulunmayan
geniş açı (18-35 mm arası) ve
tele (150 mm ve üzeri) objektiflere yer vermeleri, yine artık kompaktlarda bulunmayan optik (bazen elektronik)
vizörleri, a (
diyafram öncelikli), s (
enstantane öncelikli) ve m (manuel) modlarıyla ışık ayarlarına elle müdahale edilmesine izin vermeleri, geniş bir
iso skalasında (iyi modellerde 64-3000 gibi) çekim yapılmasına olanak sağlamaları, bazı modellerinin elle netlemeye de izin vermesi gibi, çekilen fotoğraf üzerinde kontrol hissi veren özellikler.
slr'lardan farkları ise maalesef biraz daha derin. daha küçük
mercekler, daha küçük
sensörler, çok daha düşük çalışma hızı, daha kabiliyetsiz vizörler, yüksek ışıkta iyi sonuç verse de elverişsiz ışıkta genelde sıçan objektifler, mekanik ayna sisteminin yerine kullanılan elektronik sistemler, tek objektife mahkumiyet, yukarıda bahsedilen ayarlardan birçoğunun slr'larda olduğu gibi tek hareket yerine bir parça uğraşarak yapılması gibi fotoğraf zevkini törpüleyen bir sürü detay bu makinelerin aslında slr'dan ziyade gelişmiş birer kompakt olduğunu anlatıyor.
her şeye rağmen, uygun sayılabilecek bir fiyata, fotoğrafın iso değerinden makinenin diyafram açıklığına kadar birçok şeyle oynayabilmek, böylece eline gerçek bir slr geçtiğinde neler yapabileceği hakkında az çok fikir sahibi olmak da bir nimet. ayrıca, ömür boyu,
body ile birlikte gelen 18-55 kit lens ile yetinen ortalama giriş seviyesi slr kullanıcısı için, 24-400 gibi aralıklarda oynayan yülsek
zoom'lu objektifler oldukça ufuk açıcı olabilir.
sonuçta, makineden alınacak verim, biraz da sizin makineye ne verdiğinizle ilgili. bu makinelere herhangi bir kompakt gibi davranır,
auto modundan öldür allah şaşmazsanız, o da size kompakt makine kalitesinde fotoğraflar sunacaktır. öte yandan, her fotoğrafta ışık ayarını, netliği,
odak uzaklığını,
beyaz dengesini vs. özenle ayarlar, makinenin sınırlı imkanlarını sonuna kadar zorlarsanız, bunları yapmayan bir slr kullanıcısından daha iyi kareler bile elde edebilirsiniz. böylece bu makinelerin gerçek amacı da ortaya çıkmış olur: uygun fiyatlı bir makineyi alıp, onu bir fotoğrafçı özeniyle kullanmak ve neler olacağını görmek.
bu arada, ara güler, elbette, hayvansı bir
leica kullanıyordu. oyuna gelmeyelim.
