sleuth  

anthony shaffer ın bir oyunu. 1972 yılında joseph mankiewicz tarafından film yapıldı. başrollerini laurence olivier ve michael caine oynadı. (bkz: oradaydım)

laurence olivier ve michael caine in başrollerde döktürdükleri başyapıt, zaten ikisinden başka bi allahın kulu yok filmde. esasen filmi izlemeden önce kaygılıydım, sadece iki kişinin oynadığı ve yaklaşık 2 saat süren bi film biraz sıkıcı olabilir diye. lakin öyle bi kurgu ve oyunculukla karşılaştım ki, anında en sevdiğim birkaç filmden birisi oluverdi. başından sonuna kadar hiç sıkmıyor, hatta bazen geriyor, bazen de güldürüyor ve sayısız akılda kalıcı sahne barındırıyor. yamulmuyorsam aynı yıl bu iki oyuncu da bu filmdeki performanslarıyla en iyi erkek oyuncu dalında oscar adayı oldular ama oscar marlon brando ya verildi, zaten o da almamıştı heralde, neyse..

2007 yılında kenneth branagh yönetmenliğinde, harold pinter'ın anthony shaffer'ın oyunundan sinemaya uyarlamasıyla yeniden çekilen film. başrolleri michael caine ve jude law paylaşmakta. film tek mekan ve iki oyuncu üzerinden hareket eden kurgusuyla teatral yapısını oldukça iyi yansıtmakta. iyi oyunculukla birleştiğinde ortaya seyri oldukça keyifli bir film çıkmış. belki bu bağlamda oyunculuk biraz fazla vurgulu bulunabilir(özellikle jude law açısından) fakat bence tiyatro kökenli bir sinema uyarlaması için kabul edilebilir seviyede. 1972 yapımlı versiyonunu ve oyununu görmedim fakat 2007 yapımı bu film beni oldukça tatmin etti. zekice tasarlanmış kurgusu filmi izlerken insanı sürekli zinde tutuyor. 4 nisan itibariyle vizyona gireceğini öğrendim. izlemek isteyenlere tavsiye eder iyi seyirler dilerim.

ekleme: türkçe'ye ölümcül oyun olarak aktarılmıştır.

jude law'ın çok başarılı olduğu film... oldukça iyi bir oyunculuk sergilemiştir kendisi... sinemada film izleyeceklere tavsiye edilmesi gereken filmler arasındaki yerini almıştır...

tek mekan iki kişi ile bile neler yapılabileceğini izleyiciye oldukça başarılı bir şekilde aktarmışlardır...

jude law' un aynı zamanda yapımcıları arasında olduğu, ama maalesef en iyi performanslarından birini ortaya koymayan, alışıla gelmiş seyir zevkini vermekten uzak michael caine karşısında ezildiği filmdir.

hain yıllar michael caine abimize neler yapmış.

bir de sir laurence olivier' li versiyonunu izlemek elzem. kitabın kendisi de best seller olmuş bir rivayete göre.

gelen uyarılar üzerine gelen düzeltme: güzide sözlüğümüzün yazarlarından jude law' a haksızlık ettiğim eleştirisini aldım. irlandalı aksanı muhteşemdi, ama o kadar. ama irish accent' ı müthiş. hakkını yemeyeyim.

türkçeyeölümcül oyun diye çevrilmiş film

özünde erkek egosu üzerine yazılmış bir filmdir. filmde bir kadına sahip olma mücadelesi veren 2 adamın rekabeti ve birbirlerini alt etmeye çalışması anlatılıyor.

bir noktaya kadar harika giden, bir yerden sonra topoş muhabbetine sarınca bayan film.

beyazperdede bir tiyatro kıvamında olan film. tamamen oyunculuk keyfine vardırıyor insanı. sadece kameralar sayesinde mimiklere daha yakınsınız o kadar. jude law da michael caine de ileri derecede başarılı.

konusu bi kadın için iki erkeğin rekabeti gibi başlasa da ilerledikçe iki zeki insanın ölümcül oyununa dönüşmektedir. jude law ın ileri derecede bi oyunculuk sergilediği tartışmasızdır.finali gidişata göre sönük kalmış olsa bile sırf oyuncular için doksan dakikanın gönül rahatlığıyla ayrılabileceği bi yapımdır.

müzikleri çok başarılı bir film.insana tiyatro izliyormuş havası veriyor.şaşırtıcı anlarla dolu,psikopat bir yazarın oyununu anlatıyor.

hakkında hiçbirşey bilmeden sinemaya orta halli bir gerilim filmi beklentisi içinde dalan beni benden almış filmdir. michael caine den ziyade jude law'ın performansı filmi götüren. rol gereği olsa da jude abimizi "efemine" görmek baya rahatsız edici idi. gidilmesi, izlenmesi, "vaaaay" denmesi gereklidir.

michael caine sinema filminde rol aldığının daha fazla bilincinde, bir zamanlar karşısında oynadığı karakteri her zamanki üstün performansı ile kontrollü bir şekilde bize sunuyor. muhteşem bir oyunculuk; olması gerektiği gibi; abartılı değil, sanki kamera yok orada, evin içinde yaşıyor adeta.
jude law kamera karşısında değil de daha çok tiyatro sahnesinde rolünü sergiliyor gibi bir performans çizmiş. sahnelerde michael caine karşısında ezilmiyor ama onun kadar doğal değil.
jude law tiyatro havasına kaydırırken hikayeyi , michael caine sinema filmi havasına doğru çekiyor.
sonuç:
izlemesi çok keyifli bir ikili oluşmuş. michael caine gibi duayen bir usta, jude law gibi iyi bir oyuncudan güzel bir seyirlik...
ayrıca hikayenin canlandırıldığı ingiliz tarzı evin modern iç dekorasyonu da alkışı hak ediyor.

evet gerçekten bir tiyatro uyarlaması olduğunu her anında belli eden film. diyaloglar insanı yoruyor, ve uzadıkça uzayan muhabbetler bazen dikkatinizin dağılmasına neden olabiliyor. en aksiyon sahnesi jude lawın bir polis memuru kılığıyla michael caineyi gafil avladığı sahneler olmakla birlikte filmin tamamı bir evin içinde geçtiği için çok düşük bütçeli bir film olduğu havasını yaratıyor. yine de bir harold pinter hayranı olarak filmi kaçırmayı göze alamadım.

her iki versiyonu da baştan sona bir michale caine güzellemesidir.

ne güzel diyaloglar... of! ki hem de nasıl....

sanki michale caine, ayağımın dibinde oynuyor gibi hissetmiştim bunu izlerken... bitince kalkıp alkışlayasım gelmişti...

absürd tiyatro dilinin sinemaya uyarlanmasıyla, iletişimsizlik altında iletişim kuran iki bireyin yabancılaşmaya dayalı anlaşmalarına dayalı filmdir.

soundtrackleri mükemmeldir.

yöneten: kenneth branagh
yazan: harold pinter

oynayanlar: michael caine, jude law.

(bkz: daha ne olsun)

görüntülerde hiç kadının olmadığı bir filmdi. işin ilginç tarafı film bir kadın üzerinden şekil alıyor. ama görüntüde o kadın hiç yok.

laurence olivier daha karizma kelimesi icat bile olmamışken karizmatik olan bir oyuncu.
micheal caine ise yaşayan efsane... tabi sleuth çekilirken efsane adayı gibi bir şeydi daha çok.

bu film ise oyunculuk 101 dersi. film -neredeyse- oyunculuk üzerine kurulu ve oyunculuk öyle bir halde ki sanki ekrandan çıkacak kadar gerçekçi. bir ev ve evin içindeki iki şeytan ve tabi bir de siz varsınız.

çoğu zaman tek mekanda geçmek zorunda kalan bir tiyatro uyarlaması bu film ama tiyatro uyarlaması olmasına rağmen öyle upuzun insanın "dikkat sinirlerini" bozacak planlara da sahip olmayan bir film. acaba ne olacak ya da "ne oluyor yahu!" diye düşünüyorsunuz film boyunca. filmin her anında her iki karakter sizinle de oynuyor ve sürekli olarak kandırılıyorsunuz.

kısaca bu film güzel mi?
film o kadar güzel ki ikinci cd'yi bir gün sonra izledim, o kadar güzel ki hepsini bir defada seyretmek yerine bu zevki iki güne yaydım...

oyun içinde oyun tipi bir senaryonun harikulade bir şekilde beyazperdeye yansıtıldığının ispatı olan film.
filmin ikinci kez çekilmesi de ayrıca hoş. kenneth branagh (nam-ı diğer hamlet) ellerinden öpülesi yönetmen. özellikle mekan kullanımı açısından bir sinema dersi olabilecek denli iyi kurgulanmış, estetize edilmiş yapıt.
oyunculuk performansları, e yani ne denir. harikulade..
(bkz: michael caine)
(bkz: jude law)

yöneten:
(bkz: kenneth branagh)

hiç ama hiç unutulmaması gereken güzide nobel edebiyat ödüllü yazar filmin senaristi, es geçmeyelim. nobel edebiyat ödülünü aldığında; "bizler ırak'a savaş, kan ve gözyaşı getirdik" diyebilme cesaretini gösterebilen yüce insan;
(bkz: harold pinter)

an itibariyle kanal d de gösterilen filmdir.