ukteyi veren kişi olarak sayısal derslerde yapıldığında işin vehametinin ne boyutlara varabileceğini anlatmak istediğim eylem.
slayttan ders anlatmak tahmin ettiğim kadarıyla sözel derslerde insanı yazmaktan kurtarır; hoca güzel güzel anlatır, siz de dinlersiniz. sınavlardan önce de slaytları bulur çalışırsınız.
fakat slayttan anlatılan dersler fizik, calculus, diferansiyel, lineer cebir, nümerik analiz vesaire ise... sayısal derslerde "slayttan ders anlatmak" diye bir şey zaten olamamaktadır, ders anlatmak çoktan masal anlatmaya dönüşmüştür; hoca denklemin nasıl ilerlediğini "şuradan şöyle geldi" diye hızlı hızlı geçtikçe slaytı izlerken salyası akan öğrenci en fazla -o da eğer becerebilirse- vize ve final öncesi derslerde hangi konu başlıklarının öğrendiğini aklında tutabilir.
genelde hocalar "sınıfta çok öğrenci var, yetiştiremem" bahanesine sığınır, fakat aslında bu hem tembellik hem de vicdan meselesidir. dünyanın başka yerlerinde tahtaya yazmaya üşenmeyen hocalar da vardır, örnek vermek gerekirse:
http://www.youtube.com/...
öğrencinin bön bön slaytlara bakıp, sınavlardan çaktığını görüp daha da bunu devam ettirmek ise işin vicdan kısmını oluşturur.
(bkz:
ege üniversitesi bilgisayar mühendisliği)
