siz hitap şekliyle mesaj atan yazarlar  

ilk seferde ben ve küçük kayser'i kast ettiklerini düşünerek herhangi bi tepki vermediğim, lakin ikinci üçüncü daha sonraki mesajlarda da aynı üslupla karşılaşınca kontrolümü kaybedip fazlasıyla ağır konuşurak aşağıladığım bireyler. devlet dairesi mi lan burası, samimi olun azıcık, ee ikimiz de eninde sonunda msn istiyoruz yani, neyin peşinde olduğumuz belli, bi farkımız yok anlayacağınız, kasmayın, içten pazarlıklısınız.

en asil duygunun insanlarıdır. saygıyı tevazuyu asla eksik etmezler.

saygılıdırlar. internetten tanıştığı insanı tam olarak tanımadığı için saygıda kusur etmeyen insanlardır.

saygı sebebiyle tanımadığı bir insanla ilk mesajlaşmasında bunu kullananlar oluyor, kullanıyorum. araya mesafe konmak istendiği zaman da kullanılabiliyor, kullanıyorum. sözlükten mesaj atmayı geçtim özellikle derslerde kıl kaptığım öğrencilerle konuşurken de kasıtlı olarak sizli bizli konuşmayı tercih ettiğim oluyor.

olur öyle yani. insanlık hâlidir.

"siz" diye mesaj atanlardan çok, "sen" diye mesaj atıldığında sosyal statüsüne zarar geldiğini düşünenler sinirimi boza benim. ha "siz" ha "sen", fabrikalarda da 60 yaşında adamlar şeflerine abi diye hitap ederler aynı şekil sinirim bozulur. lüks mağzadaki kasiyere beyefendi diye hitap ederken bir büfeye girdiğinde satıcıya "marlboro ver" diye sert giriş yapan da aynı ezikliği üzerinde taşır. statü meselesi işlemiş hayatımızın heryerine bir dükkana gelen 2 müşteriden birine "çay içer misin" diğerine " bir şey içer misin" denilir. sanki o adam özel hayatında sadece çay içebiliyormuş gibi. boktan şeyler, kaka şeyler bunlar.

şizofrendirler aynı anda bir kaç kişi ile muhataptırlar.

yoğurdu üfleyerek yiyen yazarlar olabilir. "abi çok güzel yazmışsın" tarzı bir mesaja "abi değilim ben!" cevabını almalarından dolayı bu durumla tekrar karşılaşmak istemiyorlardır kanımca.

esasen ben de bahsedilen grubun içindeyim (henüz itü sözlük'te hiç mesaj almamış/atmamış olmama karşın muhtemel gelecek senaryolarından bahsettim). 'siz' hitap şeklini besmele bellememin esas sebebi duyduğum saygının tezaahürünü harflere de yaymak değil elbette; siz kelimesini kullanmak marifetiyle 'sen'in hudutlarından içeri -mesaj attığım o- kişiyi almadığımı belirtiyor, bu sayede ihtimali pek de düşük olmayan bir densizliğe çalım atmış sayılıyorum eşantiyon olarak. eğer bana sorarsanız, sen bahşedilir çünkü. sen denilmesini bahşetmek arzu haline dönüştüyse eğer, arzunun saplandığı kişiye sen derim zaten, ki bu da karşılıklılık temeline dayanan bir garip mafhumu, iletişimi buyur eder metinlere.

ingiliz kraliyet ailesi mensubuolabileceklerinden şuphe duyulasıdır(amma tamlama yaparmışım ha).

(bkz: zincirleme isim tamlaması)

evvela ben harici bireyleri, yani insanlığı tekil görme safsatasını bir kenara atalım. bu aşamadan sonra her birey tekilliğini öznellikten almaya muhtaçtır (anlamayanlar için demek istiyorum ki, sen'e ulaşma aşaması 'ben'in beynindeki imbiğin damıtım aşamasına göre uazar yahut kısalır. öznel imbik, asla tekilleştirmeyerek 'siz' denileni, çoğulluğun yani insanlığın içine mahkûm eder. "bence sen de herkes gibisin" muhabbetine dalmadan parantezi kapamalı) tekillik msn listesinden ziyade çevrilememe kulbuna tutturulur. o ve onun küçük beyni şeklindeki hakarete varan 'trip'leri yanına getirmemesi emeliyle "siz" bir kontrol mekanizmasının eli kansız silahına dönüştürülür. iplerin yerini çevirme hastalığıyla ateşlenmiş ve yataklara düşmüş cühela ise hitap şeklinden duyduğu rahatsızlığı dile getirdikçe şekilcilik zirvesinin en ucuna tırmanmış sayılır.

artık kimsenin kudretinin yetmediği şekilciliğinizle 'sen'e ulaşırsınız, ayrıcalık küf kokan harflerinizden akar çünkü.

kibar yazarlardır.

bu yazar 50% dişidir. ördek diyaloğumuza bakalım hele:

- merhaba, bugün nasılsınız (yirim)
+ teşekkürler iyiyim. siz de iyisinizdir umarım (hmm)
- eheh yuvarlanıp gidiyoruz. online görünce yazılarınıza baktım, bugün pek bir şey yazmamışsınız, hayırdır (ısırmak istiyorum)
+ okuyorum şimdilik, işten pek vaktim olmuyor. siz epey yazmışsınız (pisst mi desem sevsem mi bilemedim)
- eh işte, arada iki lafın belini kırıyoruz. sizi pek online göremiyoruz son günlerde. yoklamadaaan kaalcaanız (naha şöle şöle çevirmek istiyorum)
+ kaç kişi var orada, şizofrensiniz galiba. (hoşt demek lazımmış)
- 2 kişiyiz evet. elim ve ben, çok yalnızız. (hımfs hımfs)
+ bilader bizde de durum aynı, işler kesat. (pipim var*)
- eyw (tüh erkekmiş. 3 harften fazlasını yazmam sana bundan gayrı göt. sarışın yazarlara yazma zamanımdan çalmaktır bu pezevengin yaptığı. kavat, adam gibi erkek nicki alsana cıkcıkcık. sikicem bu balon da dar geldi aa düşün düşün kafamda filler sikişiyor. sik, sikişmek, meme. hmm porno izleyeyim).

veya erkektir.

bunlardan biriyim ben de. ve burada açıklamakta beis görmüyorum ki, tamamen karşımdaki yazarı ve küçük yazarı kastederek bu çoğul hitap şeklini kullanıyorum. çünkü sözlük mesaj servisi imkanlarıyla tanımadığım bir yazarla görüşürken, zaman zaman büyüğüyle mi yoksa küçüğüyle mi görüştüğümü anlayamadığım durumlar oluyor. takdir edersiniz ki (gene çoğul) böyle kapsayıcı bir hitap şekli hem daha güvenli, hem daha kullanışlı.

(bkz: naber lan yarraam diye mesaj atan yazarlar)

''sen'' diyenler gibi homo sapiens olanlardır...
o, bu ,şu farketmez...kişi bir süre sonra kendisinin ne olduğunu ,ne olmadığını görebilen gözlere gösterir...bu ''sen'' kullananda da siz kullananda görülebilir...genellemeye gitmek,sağlıklı değil...ne güzel''her siz diyenin altından buzağı çıkacak diye beklemek''...

(bkz: kelimelere takılmak)

bir aralar benim de içinde bulunduğum yazarlar grubudur.

ancak "siz" demek çok büyük bir sorun değildir. önemli olan rahatsızlık vermemek ve saygı göstermektir. eğer karşıdaki kişi "sen" diye hitap edilmesini istiyorsa ve kişi halen "siz" diyerek hitap ediyorsa kişinin saygı amacı yoktur bir dil alışkanlığı ya da bir saplantının neticesinde "siz" diyerek devam ediyordur.

yoksa "sen" ya da "siz" kelimelerinin birebir iletişimde ve sözlük gibi bir ortamda çok fazlaca değeri yoktur.
maksat karşıdaki kişiye saygı duyduğunu göstermektir.
tabi bir kelimeyle(siz) ne kadar saygı duyulduğu ifade edilebilirse.

(bkz: sen benim kim olduğumu biliyor musun)

sevilesi insanlar.

sizle laubali olmak istemeyen yazarlardır.

geçmişte sen kim oluyorsun da bana sen diyorsun, şeklinde tepki almış olabilirler. olmaz öyle şey demeyin, olur olur.

tanımadığı bir kişiye karşı mesefali duran kişilerdir. henüz tanışmadığı kişilerle "siz" hitap şekliyle konuşulacağının farkındadır.

"naber lan yarraam, şu girinde iyiymiş hani ehehehe" şeklinde bir mesajın samimiyetini hiçbir şeye değişmeyecek olan yazarın reddettiği atım şeklidir.

nezaketen olduğunu bilen yazardır. tamam çoğumuz ikili ilişkilerimizde daha samimiyizdir ama bu durum kişiyle olan muhabbetinizin boyutuna bağlıdır.

nasıl hitap etsem diye düşünüp sonunda siz demeye karar vermiş yazarlardır. ancak bunun çözümü "arkadaşım, dostum, efem" gibi şeylerle sağlanabilir. daha sıcaktırlar siz'li kurulan cümlelerden.

tutamayıp isim vericem şimdi v for vendetta bunlardan biri mesela. baya bi yazıştıktan sonra ancak sen diyebildi. kibarlık mıdır? resmiyet midir? saygıdan mıdır? anlamadım; ama pek gerekli değil. kullanmam; ama kullanana saygım vardır. belkide ilk konuşmasını yapacak olduğu birisine çok gereksiz samimi ya da asılır vari ya da laşka gözükmemek içindir. ilk izlenime çok fazla önem veren bir yazar da olabilir karşımızdaki. ha bir de belki daha önceden marizlenmiştir de tedbirli davranıyordur.