(bkz:
situationist international)
situasyonist enternasyonel postmodern sanat akımları olarak bilinen ve sırasıyla bir zincir halinde 1900lere yayılan
dada 'yı,
sürrealizmi,
punk'ı,
beat'i,
avangardı bir çatı altında toplayan kolektif bir yapılanmadır. dada'yla ve punk'la benzerlik, sürrealizm ve beat'le farklılık gösteren yanı politik bir duruşu olması ve hatta temel olarak bu politik duruşu kabul etmesidir. zaten 68 olaylarını fiştekleyen de onlardan başkası değildir.
marksist-situasyonist teori:
1-kapitalist toplumlar ister kurumsal ister bürokratik olsun hep aynı sonucu verecektir: bir emir veren ve bu emre itaat edenler.
2-kapitalizm zaten daha fazla hammadde ve üretim için teknolojiyle doğa üzerinde baskı ve sömürge kurmaktaydı. artık bu insan türünün üzerinde baskı ve sömürge kurmaya dönüştü.
3-insan türü üstünde kurulan baskı ve sömürge üretim toplumlarını tüketim toplumlarına dönüştürdü, ki situasyonistler bunları izleyici toplumu olarak adlandırıyor.
4-19. yüzyıldaki ekonomik çöküşten kaynaklanan yabancılaşma, 20. yüzyılda yalnış bilince dönüşmüştür.
5-bu yanlış bilinç günlük hayatla(kişinin kendi seçtiği metalar ve ideolojiler) tarihi(tamamlanmış olanların toplamı) birbirinden ayrı tutmaktadır.
6-bahsettiğimiz izleyici toplumu daha ve daha çok metayla, tarih yaratabilme yetisini reddederek varlığını sürdürmektedir. ki aslında bakılırsa bu durum onlar için de yeterince tatmin edici değildir, çünkü içlerinde kurtarılmış ideojinin şifrelerini taşımaktadırlar.
situasyonizm deyince anmadan olmaz,
(bkz:
guy debord)
hayatımda duyduğum en güzel sloganlardan biri olarak da:
(bkz:
kaldırım taşlarının altında kumsal var)
