sistematik ve programlı çalışma  

lgs ve öss'e canavarlarının ağızlarından düşüremediği, başarıya giden yolun anahtarı.

(bkz. yok böyle bişi)

(bkz: ütopya)

hayali bile güzel olan, her gün -yarın başlıyorum lan çalışmaya- dediğim, lakin bilmem kaç yıllık (az kaldı, emekli olcaz anasını satayım) öğrencilik yaşamım boyunca uygulama fırsatı bulamadığım düzenli çalışma programı. ama bu kez çok ciddiyim, yarın kesin başlıyorum sistematik ve programlı çalışmaya.
(bkz: yersen)

her öğrenci gibi benim de rüyamdı. ama hiç gerçek hayata uyarlanmışına şahit olmadık. olamadık.

hep bir yerlerde bahsedildi böyle bir şeyden. programlı çalışınca başarıyormuş insan. hep özendim onlara. içten içe hep kıskandım. sonra anladım ki düzenli ve sürekli çalışmak ve çalışan biri olmak bir istisna. sadece seçilmiş insanlar bunu başarabiliyor.

lan ben daha cüzdanımın düzenli olmasını sağlayamıyorum. bit kadar cüzdanın, düşün. nasıl hayatımı düzene sokayım?

off. gene efkarlandım. düzenden bir haber yaşıyorum zaten. bir türlü beceremiyorum. gidip dolabımı düzenleyip büyük bir iş yapmış gibi mutlu olayım bari.

(bkz: bundan sonra günü gününe çalışacağım)

böyle bir çalışma (benim için) metodu yoktur. kaotik ve son dakika gazı vardır, kahve vardır, sigara vardır, kan, ter ve gözyaşı ulan! (bkz: fırk)

başarı belki gelir, belki gelmez, ama insanı rahatalattığı ve moralini düzelttiği kesin olan şey. başarısızlık halinde "ben çalıştım ama olmadı" diyebilmeyi de sağlar.

her yiğidin yoğurt yiyişi farklıdır. benimde sistemim farklıydı. şöyle ki: hiç bir derse girmedim üniversite boyunca. pek de evden çıkmadım. vize ve finallerden iki hafta önce ders notlarını toparlardım. sonra çayımı demler football manager eşliğinde notlara göz gezdirirdim. oynayanlar bilir, epeyce uzun süren bir oyundur. ve çok dikkat kesilmemeniz gerekendir. tabii bunu transfer dönemi için söylemiyorum. neyse konumuza dönelim. sonuç itibariyle oyunun karşısında geçirdiğim süre günlük ortalama 10 saatti. özellikle vize ve final dönemlerimde diğerlerinin aksine oyun oynama sürem artmaktaydı. vicdanen de gayet rahatlatıcı bir eylemdi. nitekim 10 saat ders notu ile fiziksel temas sağlamışım. bir elimde fare, diğerinde ders notunu tutmuşum...

sadede gelelim. benim bu sistemim mustafa denizli'nin sistemi gibiydi belki. çeşitli maliyetleri de oldu bana. okulu 1 sene uzatmak gibi... ancak sonuç itibariyle o okul bitti, iş güç buldum ve en önemlisi eğlenirken öğrendim bu ders çalışma sürecinde. seni seviyorum football manager!..

belirtmeden geçemiyeceğim. evet bende başarımı sistematik ve programlı çalışmaya borçluyum.

aslında başarıyı getiren tek çeşit çalışma çeşidi. istediğiniz kadar akıllı, zeki, ya da bir konuda bilgi sahibi olun sistematik ve düzenli bir çalışma yapmazsanız başarılı olmanıza imkan yoktur.