sinirden ağlamak  

hıncını alamayan insanın akıbeti. insan bazen bir şey yapamıyor ya fena koyuyor içine ağlayarak çıkartıyor acısını.
hırçınlıkla da alakası vardır sinirden ağlamanın. hatta bizzat ilgilidir. kaprisle de alakası var gibime geliyo.*

dişini sıkıp sonunda patlamak, rahatlatıcıdır.. etrafa vurup ağlayabilirsiniz. bir şey yapamayınca eliniz kolunuz bağlı ağlayabilirsiniz ama eski siniriniz kesinlikle daha azalır en azından o an için..

(bkz: sinirden gülmek)

eğer konuşmaya kalkarsanız o an ağzınızdan çıkan kelimelerin size pişmanlık olarak geri döneceğini bildiğinizden susmayı tercih edersiniz. ancak rahatlamak için, hissedilen gerilimin bir şekilde dışa vurumu yaşanılması gerektiğinden gözünüzden akan yaşlara hakim olamaz ağlamaya başlarsınız..

ne bağırıp çağırma, ne kavga gürültü, ne sigara, ne de xanax.. hiç birisi sinirliyken ağlamanın yerini tutmaz. bir anlık patlamayla akmaya başlayan gözyaşları alır götürür tüm asabiyeti, rahatlatır, huzur verir.

hıçkıra hıçkıra böğüre böğüre ağlanır... nerdesindir kimler vardır ne oluyordur artık bilinmez...birisi gelir sadece adını söyler sarılıp ağlamana devam edersin...o kişi de mal olur sonra alıp seni bi wc ye götürmesini istersin götürür ve rahatlamış olarak çıkarsın...içinde patlayan sinirinin acısı bi nebze dinmiştir...

küçükken fiziksel özellikleri sizden daha güçlünün haksızlığına ses çıkaramamaktan ağlarsınız. büyüyünce maddi anlamda sizden daha güçlü insan evlatlarının hakaretlerine ses çıkaramamaktan. oturup ağlarsınız, adınada sinirden dersiniz. aslında ağlamak gücün bu dünyada adeletsiz dağıtılmasından kaynaklanmaktadır.

sizde bu durumda daha zayıf olan küçük kardeşi pataklayarak sistemin işlemesindeki enerjiyi ortaya dökebilirsiniz..

feci yağmurlu bir günde sizi tepeden tırnağa çamurlu su ile yıkayan şoförün arkasından yapılabilicek eylemdir.
pis suların içinde sinirden tepine tepine ağlanır yol ortasında...

sizi sinirlendiren kişi, bağırıp çağırmaya kıyamayacağınız biriyse, yapabileceğiniz tek şeydir ağlamak.

verilecek cevapların hazır olmasına rağmen karşındaki insana duyduğun saygı ve verdiğin değer yüzünden susmanla birlikte isteksiz ve istemsiz olarak yapılan eylemdir .


(bkz: ben bunu dün akşam yaşadım)

"iyi de ama ama ama ama" derken daha dencek şeylerin unutulması ,akabinde de kendine kızmanla hıçkırıklısına dönüşen hadise.