1. istasyonları şöyledir;

    sincan - lale - elvankent - emirler - özgüneş - etimesgut - subayevleri - hava durağı - yıldırım - behiçbey - marşandiz - motor fabrikası - gazi - gazi mahallesi - hipodrom - [ankara] - yenişehir - kurtuluş - cebeci - demirlibahçe - gülveren - saimekadın - mamak - bağderesi - üreğil - topkaya - köstence - kayaş

    gerçekten bir "banliyö" trenidir bu tren. varoşlara, banliyölere gider. sabahları dedikodu yapmaya giden başörtülü şişman teyzeler, nereye gittiği olmayan yaşlı amcalarla beraber seyahat edersiniz. dört yanı taştan ibaret tren istasyonları, mermer döşenmiş gar, terkedilmiş havası katar yolculuğunuza. bu trenler lale istasyonunda dolar, yenişehir'de boşalır. gece, gündüz, hafta içi, hafta sonu hep böyledir. yenişehir-kayaş arası, yaklaşık yenişehir-sincan arası ile aynıdır. tren kayaş'a vardığında, genellikle içinde hiçbir yolcu kalmaz.

    her banliyö hattı gibi, otobüslere benzemez. hayatınızın bir döneminde bindiyseniz hep hatırınızda kalır. ramazan aylarında, yanında getirdiği peynir-ekmeğini ikram eden amcalarla açtığınız iftarları, kimbilir ne sebeplerle, trenlerin önüne atlayan zavallıları, trene verecek parası olmadığından, biletçiden canı pahasında kaçan insanları, trenlerde gezerek damla sakızı satan yaşlı satıcıları hep hatırlarsınız.
  2. ilk kez biniyorsanız ve 5'den fazla durak sonra inecekseniz durakları sayarken dikkatli olmanız gereken tren. şöyle ki, istasyonlarda tabelalar trenin bulunduğu raya göre ya solunuzda ya da sağınızda kalacak, ve eğer benim gibi yenişehir durağından hava durağı'na gidecekseniz, ve bir yerde bu sayımları kaçırırsanız kendinizi bir durak sonraki yerde bulabilirsiniz, ki hiç de hoş olmaz.
  3. çok sakattır lakin kapılarda kilit yoktur yaz aylarında araba camından kafayı çıkartmış köpek misali kapıyı açmış vücudunun yarısı dışarda yarısı içerde durarak artistik apaçileri görebilirsiniz.
  4. yoğun olduğu zamanlarda, sincan-yenişehir arasını biletsiz gidebilme ihtimaliniz bulunur. çoğu istasyonda, bilet gişesi bulunmadığından, biletsiz yolcuya biletçi tarafından bilet kesilir. bilet almayan yolcu biletçi tarafından ilk istasyonda indirilir, sorun çıkarıyorsa büyük istasyonlardan birinde güvenlik görevlileri tarafından dövülür.

    bazı trenlerin kapıları, 2007 yılı içinde otomatik hale getirilmiştir. keza, otomatik olmayanında, içerideki butonlara basarak kapıyı açmak mümkün olduğundan, çoğunlukla vandalizme açıktır. keza, trenin çok yoğun olduğu zamanlarda, kapının dışında, hızla giden trenin kapısına tutunarak yolculuk eden mahlukatları görebilirsiniz.

    inmek için mutlaka istasyon başında ve sonunda olan tabelaları okuyun. onları kaçırırsanız nerede olduğunu anlamanız zorlaşır. okuyamadıysanız trenden başka birine sorun. tren yolcularının çoğu, o hattı düzenli olarak kullanmaktadır
  5. ankara'dayken her gün yoldaşlık ederdi bu tren bana.

    bizim öğrenci evi demirlibahçe istasyonunun dibindeydi. tren bahçeden geçerdi.

    okul (dil tarih) yenişehir istasyonun yanındaydı.

    başkentteki tek yakın akrabam olan dayım da etimesgut'ta oturuyordu.

    sabahları okula giderken demirlibahçe- cebeci- kurtuluş- yenişehir istasyonlarını kapsayan etabı, memurun inip bindiği vagonları takip ederek biletsiz giderdik.

    dil tarih'te dersten sıkılınca 105 nolu amfiden, trenin salına salına sincan istikametine doğru gidişini izlerdim.

    bazen bahar akşamları bira alıp saimekadın taraflarında bir parka giderdik. günün son treni kayaş'a doğru giderken içindeki umutsuz yüzlere bakıp senaryolar yazardık.

    hafta sonu sıcak bir yemek, gürül gürül yanan kombi, rahat bir uyku için etimesgut'a giderdim. pazar gece dönerken trenin içi çok tekinsiz olurdu. insan aidiyet hissetmediği bir memlekette her zaman tedirgindir.

    şimdi yenilemiş bu trenleri. gıcır gıcır olmuş ama ruhunu kaybetmiş sanki. e14000 tipi tren olmadan ne anladım ben banliyöden, kaçak binmeden...

    bu hat için bir şarkı olsa kesin şu olurdu: https://www.youtube.com/...