signomi  

ezgi'nin günlüğü'nün her şey yolunda albümünden hüsnü arkan eseri.

(bkz: düşünüze hiç girmez mi istanbul)

yunanca afedersiniz.

6-7 olayları yüzünden memleketini terk etmek zorunda kalmış rum vatandaşlardan özür dilemek için yapılmış parçadır.

triantafillos'un eski bir şarkısıdır, güzeldir.

bugün vapurdan indim, yürüdüm .adımı çağırdı sesin.

yunan şarkıcı "antonis remos" un bir parçası. sözlerini anlamasanız bile yunan ezgileri insanı alır götürür.

günlerden bir gün biber cafede beni müzikleriyle sarhoş eden grup, bir şarkı çaldı. bir şarkı ki sormayın...öyle sarhoş olmuşum ki şarkının büyüsüyle, kendime gelince hatırlayamadım. bir daha da duymadım. her gidişimde çalarlar diye bekledim, çalmadılar. feysbuk icadı ilk defa bu kadar yararlı oldu ve bir gün denk geldim ona yeniden. şimdi tüketmeye kıyamayarak, ara ara dinlerim kendisini. böyle bi şarkıyı yapsa yapsa hüsnü abi yapardı zaten, şaşırmadım.
(bkz: işte bu bizim hikayemiz)

ya bu denizin tuzu
ya bu martılar,ya bu vapurlar,ya bu yaşanmış yıllar
düşünüze hiç girmez mi istanbul
ya bu yıldızlarda ışık,ya düşleriniz,ya geçmiş
ya bu mavi ya bu koku, ya bu bahar
anılara hiç sığar mı istanbul?
ya bu rüzgarın dilinde eski şarkılar,eski şarkılar
aman aman aman aman yar
bu gün vapurdan indim yürüdüm
adımı çağırdı sesim
adaları basmış bahar dumanı
yüzüme vuru nefesin
kaç kara eylül geçti dönmedin geri,dönmedin geri
utanıyor şimdi bak rüzgarlar bile,rüzgarlar bile
aman aman aman aman yar

ne söylemiş be hüsnü abi.

(bkz: düşünüze hiç girmez mi istanbul)

(bkz: shinigami)