shine a light  

martin scorsese'nin gözlerinden rolling stones'un belgeselimtrak iki konseri ve geçmişe bakışı. sanırım 2008'de falan izleyebileceğiz. bill clinton, christina aguilera gibi isimler de trail'de görkükmetedir.

(bkz: http://www.shinealight.es/)

exile on main street albümünde bulunan harika rolling stones parçası.

27. uluslararası istanbul film festivalinde gösterime giren filmdir.

herkes tarafından belgesel olmadığı konser dvd'si olduğu yönünde acayip hararetli savunulan çalışma(ki haklıdırlar aslında). konser çekimleri antolojisi yapacak kadar çok konser görüntüsü izlemesem de şu kısacık ömrümde bu kadar güzel çekilmiş bir konser daha görmediğimi belirtmek izlerim. keith richards'ın ağzındansigarayı tükürüşü gibi acayip ayrıntılar var çekimlerde. öte yandan şarkı aralarında verilen anektodlar da yaran cinsten. özellikle ilk röportajda mick jagger'ın "iki senedir çalıyoz bi sene falan daha çalarız heralde" deyişi ve bir başka röportajda japon sunucunun yazışı unutulmazdı.
her ne kadar rolling stones'dan pek anlamasam da "seh was hot" ve "some girls" şarkıları dikkatimi çekti, paint it black'in görüntülere dahil edilmemiş olması üzdü.
dolayısıyla belgesel diyemeyeceğim, film diyemeyeceğim benzerlerine oranla çok daha başarılı bir konser çekimi çalışması. izlenesi.

scorsese'nin, ne yaptığını çok iyi bilerek, vizyonundan şaşmadan çektiği, çok kaliteli bir belgesel. yıllardır büyük bir hayranı olduğu büyük bir grubun her hareketini ezbere bilen, onları çok iyi tanıyan çok usta bir yönetmenin, "gösterme" yönündeki başarılı bir çabası. scorsese(ki bence haklı olarak) rolling stones hakkında söylenebilecek her şeyin söylenmiş olduğunun farkında. stones'un asıl gücünü, altmışların başından bu yana asla değişmeyen canlı performans ustalıklarını, sulandırmadan, efektlere gizlenmeden, kameraların varlığını hiç hissettirmeden vermek, bin sayfalık bir kitabın anlatabileceğinden daha çok şey sunuyor izleyiciye. imax perdesinde izlemek inanılmaz bir deneyim olsa da, ne izlediğini bilen, film bitince dakikalarca alkış tutan bir seyirci grubuna yapılan festival gösterimini hiç bir şeye değişmem.

çekimleri inanılmaz olan harika scorsese belgeseli. grubun konser performansı her zamanki gibi harika.. izlemesi inanılmaz keyifli bir konser ve belgesel olmuş. özellikle stones'un buddy guy ile sergiledikleri performans inanılmaz ötesi. insan kitlenip kalıyor izlerken. tek kelimeyle harika.