seyahat  

gezi, yolculuk.. kimi zaman iş, kimi zaman tatil amacıyla gerçekleştirilen eylem.

seyahat

söğüt ağacı güzeldir.
fakat trenimiz
son istasyona vardığı zaman
ben dere olmayı
söğüt olmaya
tercih, ederim.

(ekim 1937/varlık, 1. 11 1937)

(bkz: orhan veli)

aklıma tahta bir bavulu getirir hep seyahate çıkmak. tahta bavulsa en çok orhan veli'nin eline yakışır.
ama tatile çıkmak öyle mi... deniz, güneş, kum, kale, güneş gözlüğü, ipli bikini, şnorkel, disko, dans, falan gelir akla ilk.
insanlar gençken tatile çıkar yaşlanınca da seyahate..

büyük ölçüde bir özgürleşimdir; sonunu belirleyen genelde biz oluruz; ama farkına varmadan kısa süreçlerde "olduğumuz"u, "yaptığımız"ı aşarız. seyahat, tüm tınılarının hakkını veren, anlamı çektiğimizde derinleşebilen bir sözcüktür. insan zaten daima seyahat halinde değil midir? durduğumuzda ve iş yapmadığımızda da zihnimiz bir yerlere seyahat eder. bazen beden çok yetersiz kalır bu tür bir seyahat karşısında. ve tabii daha ilgiç ve adı sanı belli seyahat biçimleri de vardır:

(bkz: astral seyahat)

yeni yerler, yeni insanlar, farklı yaşam tarzları, farklı mimariler, farklı güzellikler görme imkanı sağlayan yolculuklar ise eğer tadına doyum olmaz.

rehbere zeval olmaz

doğrusu gidilecek yer,
şiddetle tavsiye ederim.
demem o ki gidin,
mutlaka gidin;
bir hafta sonu kaçamağında mı olur
bayram tatilinde mi,
baharı mı uygun görürsünüz
yaz sonlarını mı;
göze alıp hayatın en yürekli serüvenini
bir gün kendi komiğinize gidin,
şiddetle tavsiye ederim...

fikri nazif ayyıldız

ölene kadar yapmak istediğim bir şey..