gece güne dönmeyecek biliyorum. karanlıkta artık hep düşlerim. büyüsede sözlerim senin anlayacağın kadar büyümez farkındayım. ama biliyorum ki ya da umuyorum ki çok büyüsün ve sana ulaşsın. anlamasan da duy sözlerimi. bil yürek yangınım ne hale getirdi beni. seni sevmek, hoş bir hikaye değil artık. içimi yakan bir suç. bir sır... "gizli aşk bu anlatamam derdimi hiç kimseye" diye terennüme düştü çığlığım. artık çığlıklarımı şarkı sözlerinin arasına kattım melodi niyetine....
sana uyudum. seninle uyanmayacaksam, bıraksınlar kapalı kalsın gözlerim. sonu bellidir karşılıksız sevdaya düşenlerin. acı onları yer, kemirir, bitirir. bazıları acıdan beslenir, bazıları umut etmeyi iş edinmiştir. beni sevebilme ihtimalin umudum oldu. bu umudu büyüttüm, umutlarımla yaşadım. pandoranın sandıktan çıkardığı o kadar acıya rağmen, senin bana sunduğun onca gözyaşına rağmen benim hala umutlarım var. gözyaşlarımla yıkanan hüzünlü ama beklentisi solmayan bir yüzüm var...
sevilmeyi bekleyerek sevmek olmaz! sevginin en büyük, en yüce tarafıdır beklentisizce vermek. hem ne güzel demişti şair; "sen elmayı seviyorsun diye elmanın da seni sevmesi gerekmez" diye... ben sevmesen de seviyorum. ahmaklık mı bu? kim ne derse desin! bu ahmaklığı sonuna kadar yaşamak istiyorum. madem adamakıllı yaşıyamıyorum bırakın ahmaklığımı doğru bir şekilde adamakıllı yaşayayım. bilmezler seni neden sevdiğimi, bu ahmaklığın nedenlerini... oysa...
oysa, ben seni gecesi katran dökmüş gözlerin gibi kara bir sevdayla sevdim. ben seni düşlerine hırsla koşan ve herşeye tebessüm eden duruşunla sevdim. ben seni çocuksu tavrına yapışan gururlu tavrınla sevdim. ben seni dudaklarının arasından çıkan anlamlı sözlerin, kaşlarını çatışındaki kızgınlık için sevdim. ben seni acıyan yerlerini gördüğüm, ben seni ihtiyacın olan sevgi bende diye sevdim. ve bunca satır sonra anlıyorum ki; aslında ben hep ben demişim. ben seni, diye başlamış hep sözlerim. sen ikinci tekil şahıs kalmışsın hikayemde. ben o kadar bencilmişim ki; sen diye başlamamışım hiçbir cümleme!
seviyorum diyorum ya... bu doğru seviyorum... sende bulduğum kendimi aslında, sana yansımış mahcupluğumu, acıyan yerlerimi, dudaklarının arasından dökülen kendi sözlerimi, ben gözlerinde katranlaşan kendi gecemi sevdim. aşk narsistdir, sevdiğim. ben seni, sende beni bulduğum için sevdim...
*