tarihte sanatla birlikte karakterler var olduğundan beri sanatçı, senarist, yazar (ya da her kimse işte) gibi kişiler, oluşturdukları kişilikler üzerinde zaman zaman gerçekçi olmak, çoğunlukla daha çok kazanmak, bazen de sadist ruhlarını tatmin etmek amacıyla onlara kötü davranılmasına izin verir, çeşitli olaylara üzer, genellikle de çok fena canını yakarlar. örneği de çoktur, dumbo'dan batman'e, sailormoon'dan avatar'a kadar gider böyle bu.
fakat bazen bu karakterlerden bazıları (iyi ya da kötü farketmez) çok sevilirler ve onları sevip içtenlikle benimseyen bu insan topluluğunun büyükçe bir kısmı onlara kıyamaz. işte bu merhametli insanların temennisidir bu cümle.
(hayır bir şey değil, ben olsam bir yerden sonra oraya koyduğum öteki karaktere kendim dalarım.)
