sevilen şarkıyı millete dinletme çabası  

şarkıya duyduğun heyecanın, gaza gelişin bi an önce dinletmeye layık bulunan kurbanla paylaşılmaması durumunda içinde bişeylerin çatlayacağını sanmak sonucu oluşan çaba..
walkman falan sayesinde her ortamda kurbanın kulagına kulaklığın sokulabilmesi mümkündür..

karşıdaki genelde taciz ve baskılar sonucu beğeneceği şarkıyı da beğenmez olur.. ya da o anda tepki verme zorunluluğu yüzünden yapmacıklaşır, baskı hisseder..

zaten nasıl bi anda o şarkı hayatının şarkısı olsundur, insaftır, bi şarkı dinletcem diye can çıkartılmazdır...

gerçekten seviyosan kimse duymasın,bana kalsın düşüncesi güder insan.ancak kendini kanıtlama arzusu,bir yerlerde çaldığı zaman arkadaşlarım da benimle eşlik etsin düşüncesi ağır bastıgı zamanlarda şarkıyı ayağa düşürme ihtiyacı duyar insan.

sevdiğin şarkıyı daha fazla duymak için sarfettiğin çaba

öncelikli olarak ev halkından bir kurban seçmek suretiyle şarkı çalınmaya başlanır. kurbanın mimikleri saniye saniye incelenir, şarkının en heyecanlanılan yerleri, dikkat edilmesi gereken çıkışları itinayla belirtilir. fakat kurban çoğunlukla sizin saplantılı bağımlılığınız alttan almak ve sizi kırmamak için dinlemektedir, nihayetinde şarkı dinletilmiş bi şekilde dünyayla paylaşılmıştır.

mutluluğunu dünyaya gösterme çabasına tekabül eder, nasıl birilerine anlatınca mutluluğun bok olursa; şarkı da bok olur.. ya beğenilir abudik insanlar tarafından, ya da seni sinirlendiricek yorumlar yapılır hakkında.. herşey içinde kalmalı dünyada tezini doğrularcasına..

(bkz: ozzmosis)

çoğunlukla dinlettiğiniz kişi sevmez bi de üstüne laf yersiniz. umut sarıkaya nın bu konuda pek şahane bi karikatürü de vardır. şöyle ki :

-abi bak ne zamandır sana söylediğim şarkı çalıyo dinlesene bi (walkmanin kulaklığınının tekini arkadaşının kulağına takar)
+bu ne lan sik gibiymiş
-ühühhüü sevsene lan göt !!!

komşularımın sıklıkla yaptığı olaydır. önce duvarları kağıttan ince bir ev bulunur ve oraya taşınılır. ardından güçlü bir hoparlör ile bangır bangır "biiğiiiğiiiğiiir çok sıkıldım" dinlenir.

bu kişilerin ebelerine sevgi ve saygılarımı yolluyorum her gün. hayır, güçlü bir hoparlörüm, 5+1im falan olsa rammstein ile intikam alacağım, geri püskürteceğim, atağa geçeceğim ama yok. cephane yok kardeşim... ühü.

(bkz: sevilen kadını millete izletme çabası)

böyle bir çabanın haklı ya da haksız yanı yoktur. tamamiyle insanın içinden gelerek oluşan bir çaba olduğunu varsayarsak, sevilen birşeyi paylaşmak insanı iyi hissettirir.
yok eğer varsaymazsak; bu çabada olan hakkında değişik ya da yamuk yargılara sahipiz demektir. bana bişey mi anlatmaya çalışıyo, yok yok tarz farklı olmaz sevmem ben.. gibi
kişi hakkındaki yargılarılarla, sevdiği şarkının alakasını anlamamıza gerek de olmayabilir. öyle hissetmiştir. yapmıştır. istemezsen dinlemezsin olur biter.
(bkz: ne dedim lan ben)

şahsi çabamın tersidir. bencil insan modunda kendim arar, kendim bulur, tadını da kendim çıkarırım doya doya. (en sevilen insanlar hariç). kimse duymasın, kimse bilmesin isterim; işte öyle bir hissiyattır bendeki. bu şahıslarsa hangi akla hizmet yaparlar o eylemi pek de anlayabilmiş değilimdir. şarkıyı sen mi yaptın kardeş? "ahan da ben buldum bu şarkıyı" diye piyasa mı yapmaya çalışıyorlardır acaba?
(bkz: aferin sana)

gerçekten çok çok sevilen bir şarkıysa "kıskanırım seni beeen" nidaları eşliğinde karşı koymaya çalıştığım çaba. amma ve lakin olmuyor bazen, millete değil de kadir kıymet bileceğine inandıklarıma binbir koşulla dinletiyorum bazen, fena da olmuyor aslında.

dinleyen kişi için boşa geçen bir kaç dakika.

özellikle belediye otobüslerinde kulaklığın sesini sonuna kadar açıp ayaklı hoparlör gibi dolaşan kişilerin beyninin derinlerinde yattığını düşündüğüm sebep. kendi müzik zevkine duyulan aşırı güvenin yarattığı paylaşma dürtüsü. "vay lan akıllı heralde bu kız/çocuk, güzel müzik dinliyo!" repliğini söyletme çabası. hakkaten güzel şarkıymış. tıs tı tıs tıs.. tıs tı tıs tıs..

(bkz: baş ağrısı)

'birilerine birşeyleri beğendirmeye çalışmak güçsüzlük işaretidir.'

emre yılmaz