merhaba! itü sözlük, içeriği dünyanın değişik noktalarında bulunan yazarlarca oluşturulan bir interaktif sözlüktür. daha fazla bilgi alabilir, üye olarak içeriğin genişlemesine katkıda bulunabilirsiniz.
  1. 11

sevgiliye mektup

  1. bu başlıkta
  2. bakın dur
  3. sırala
  4. #ilişkiler
  1. bi'tanem, hayatım;

    sensizliğin verdiği yorgunluk bir yana geçen her dakikada seni düşünmek, seni düşünmenin verdiği sıcaklığa bu soğuk havada sımsıkı sarılmak. belki de bu belirli bir dönem uzak kalmak (mecburen) bir sınav ama bu sınavı diğer atlattığımız her sınav gibi üstesinden geleceğiz ve gene arkamıza bakınca gülüp geçeceğiz. her gece yorganı üstüme çektiğimde sessizce ağlamak insana çok koyuyor. resimlere bakmak, her boş vakitte sana ulaşmak istemek düşüncelerimin çoğunu kaplıyor ve bana dayanma azmi veriyor. arkadaşların sorduğu "noldu guen gözlerin gene dolu dolu olmuş" dediğinde "yok canım dalmışım ondan" demek halbuki "evet ağlıyordum sevdiğimden uzakta olduğum için ve onu göremediğim için" demek istiyorum ama olmuyor yapamıyorum. bilmem neden ama diyemiyorum. telefonu her açtığımda kelimeler ağzıma takılıyor ve çıkmıyor halbuki telefonun tuşlarına basarken neler neler konuşacam diyorum kendi kendime ama yüzyüze olduğumuz gibi olmuyor telefon ve net senin gözlerinin yerini, ellerinin sıcaklığını tutmuyor ve özlemin bin kat daha artıyor.

    ama bu bir dönem ve bunu da atlatacağız. günler ne kadar zor ve yıldırıcı olsa da güneş doğmaya ve günler geçmeye mahkumdur.

    seni sevdiğimi ve her dakika seni düşündüğümü unutma.
  2. sevgili,
    ne zaman arzuyla yaşamaya kalksam dünyanın koca bir yalan olduğunu görüyorum.ve hiçbir yalana gerçek gibi sarılamıyorum.oysa sevgi vardı;nefes alırken içime çektiğim,ciğerlerimden alıp kalbime hapsettiğim ve hayatıma birazcık tebessüm katan..

    sevgili,
    ne ettik de içimize çekecek sevgi bırakmadık havada?ne ettik ki sevda deyip mecnuna dönemedik?

    sevgili,
    birşeyleri kaybetmişiz.ondan hep hıçkıra hıçkıra ağlamalarımız.birşeyi kaybetmişiz ve onu arayamıyoruz bile.çünkü geçmişte kalmış ve zaman bizi sırtımızdan hep geleceğe doğru itiyor.

    sevgili,
    ben bu dünyanın yalanına çok takıldım.gerçeğim,en azından gerçeği yaşayarak gösterenim olur musun?
  3. ilginç tesadüflerin üzerine kurulu hayat sevgili...
    herşey... biliyor musun, zormuş üstesinden gelebilmek birşeylerin, uğraşmak. gücümü yitirirken tam da öyle bir zaman, öyle bir tesadüf ve öyle bir '' sen '' çıktı ki karşıma..
    bir inanç, bir bağ.
    inanmadığım herşey inandığım oldu senle birlikte. öyle ki yaşanmamış şeyler üzerine kurduk ruhumuzu. yaşanmamış şeyler için savaşmayı denedik zor oldu belki ama oldu işte. karmaşık dünya nın karmaşık kurallarının arasında yalnız kaybolmayı istemedik. işte, bu yüzden birbirimizi seçtik, bu yüzden ölümsüz siyah gülün dikenlerinde kanattık ellerimizi.
    hiç birşey olmayan ruhumda ki herşey.
    yoksun artık,yokluğunla silmeye çalışıyorsun ruhumda ki lekeleri..
    canım acımıyor.sadece yokluğuna alışmak...bilirsin yapabilirim..yalan söylemeyi öğrendiğim gibi..
    maskelere alıştım biliyor musun?yaptığın gibi,maskeme sığınıyorum ben de.(sen hep iyi olanı yapardın değil mi?)
    kendinden nefret etme,sen öldürdün kendini belki ama,
    ölümsüzümüz hala içimde bir yerlerde..
    söyleyecek sözleri tükettim artık bana ait olmayan sevgili.yokluğunu bile sever hale geldim.kal içimde hep olduğun gibi..
    bilirsin, gün doğumunun geceye ihtiyacı vardır. o olmadan varolamaz, ardından yetişemez hayata..
    hep yanımda ol.gölgen olsa yeter.en azından içimde.bırak kalsın izlerin.
    gecemin,ruhumun anahtarı,ölümsüz siyah gülün sahibi, koruyucusu.
    '' ben '' olmaya devam et yokluğumda..
    sonsuza kadar..
    gün doğumun..
  4. sevgili,

    bir kuş kadar özgür olmayı istedikçe yanına gelmek için, bir esir olmaktan da o kadar mutluyum seni çok sevdiğim için.
    özgürlüğüm de sensin artık bilesin, esirliğim de zaten senin eserin.
    içimde dolaşan o yakışıklı adam sensin.
    hiç karışmıyorum ona, istediği gibi gelip, istediği kadar kalıyor içimdeki ona ait köşelerde. rahatsız değilim, aksine mutluluğun son haddindeyim.
    içimdeki o müzisyenle ben, hergün çılgınca şarkılar söylemekteyim.
    seni seven sevgilin...
  5. çocuklar gibi sıçtık içine bu aşkın
    pişik oldu seven yerlerimiz.
    bu yüzden oturamadık kıçımızın üstüne.
    bize zor geldi sevgili..

    hoş kal.
  6. sevgilim;

    keşke şuan yanında olabilsem; o zaman bu satırları yazmak yerine, sana sarılabilirdim, gözlerinin içine bakabilirdim, gülüşünle tekrar hayata bağlanabilirdim. sensizlik bazen beni öldürecekmiş gibi geliyor.

    sevgilim;

    keşke şuan yanında olabilsem; çünkü bu hayattaki hiçbirşey senin o tatlı gülüşünün yerini alamaz. ellerimi tutup '' benim elleri güzel sevgilim '' demenin yerini alamaz. hiçbirşey, üşümüş ellerimi soğuk eskişehir gecelerinde kendi montunun cebine koymanın yerini alamaz.

    sevgilim;

    biliyorum, sen yine kızacaksın bana; ben yine gözlerimin dolmasına engel olamıyorum bu sensiz gecede. hep ağlama sakın bir daha diyorsun ama, ne yapayım sensiz hayattan zevk alamıyorum. çünkü seni çok seviyorum...
  7. sevgili,
    kalbimin her heyecanlı,kararsız,umut dolu,mutsuz adımına bu hayat değer mi diyorum.ellerinde neyle geliyor bize ve bizden neler alarak avuçlarını dolduruyor?niye avuçlarındaki herşeyi bizden gizliyor,bizim ona yaptığımız onca fedakarlığa rağmen.

    sevgili,
    neden bize çok kısa bir zamanlığına da olsa durup düşünme,içine dönme fırsatı vermiyor hayat?bizi bu sıkışmışlığın ortasına her terkedişinde niye yeniden onun peşine takılıyoruz?

    sevgili,
    korkuyorum artık.gelecek telaşı "şimdi"mi yağmalıyor.ve ben hayallerimin ellerine uzanıp kendimi uçurumdan kurtaramıyorum.hayatı hiçbir mevsime benzetemiyorum.korkularım o kadar hissizleştirdi ki beni,üşüdüğüm veya yandığımda biri bana sorsa emin olarak onlara cevap veremiyorum.sanki sıcaklığın tarifinin yapılamadığı zamanlarda yaşıyorum.

    sevgili,
    doğruyu söylemek gerekirse artık yeni birşeyler öğrenmek de istemiyorum.hatta bildiklerimi dahi unutmalıyım sanki.oysa başbaşa bir yalnızlık olmamalıydı özlediğim.

    sevgili,
    avuçlarında sen olan bir hayatı seviyorum yalnızca.geri kalan herşey kuru gürültü.ve ben senden başkasına sağırım artık.ancak böyle dinlenebiliyor ve kendim olabiliyorum.
  8. artık inanmadığımsın.öyle mi?
    karanlıktan tutup çekerken elini şaka yapıverdin birden.gülümseyerek ittin beni koskoca bir kara deliğin en dibine..
    ruhum kanadı sevgili.çok.hiç o duyguyu yaşadın mı?
    canım acıyor.bu bir kurtuluş çığlığı.çizemediğim yolları göster bana ne olur.açılmayan kapıları aç bir kez de.yardımına ihtiyacım var.
    gözlerimde ki ışığı bulamıyorum.kaybetmiş olamam.lütfen,olmasın..
    yardım et bana yokluğunda ama kendinden nefret ettirme,sen bunu yapamazsın,yapsan da ne önemi var öyle darbeler aldım ki ruhumdan akıp gidiyor her şey..bazen sen bile..
    hissedemiyorum.korkuyorum.insan kaybettiğini hissedemez.değil mi?
    anlatamıyorum kendimi ilk defa.oysa kolay sanırdım.cümleler bittiği zaman tıkanıp kalıyor insan.peki,ilişkiler için geçerli mi bu?
    bayat sözlerle kendimi avutuyorum sık sık..yalanlar söylüyorum.kendimi kandırıyorum,her şey mükemmelmiş ve sanki seni hiç sevmemişim gibi.
    insanların hoşuna gidiyor.bakıyorum yüzlerine ve gülümsüyorum.en çirkin yapaylığımla.
    senin gibi yaşamak kolaymış.kabuğuna çekil,ruhları terket,sömür kendini,yalnızlığına tutun,ve öldür kendini.
    yalnız ölüm.sevgimle beraber öldürüyorum kendimi.yeni bir insan yaratmaksa amaç,ve amaç gitmek istemekse nedensiz bunu ruhumla da yapabilirim ben.

    düşünüyorum,korkuyorum.
    düşünüyorum ve duşun altında boğmaya çalışıyorum kendimi.

    neden biz seçildik bunları yaşamak için demiyorum,eh zor oldu başlarda
    ama ruhumdan özenle kesip çıkardığın bedenini mutlu görmek....
    işte buna,
    sende ki bensizliğe katlanamıyorum artık.bencilim özür dilerim.bana yaptıkların için özür dilerim.yaşadıkların için..herşey için özür dilerim senden..
    biliyor musun,zaferlerimi düşünüyorum...daha kaç cesede neden olacaksın acaba kalbimde
    bu savaşı da ben kazandım ve
    içimdeki masumu öldürdüm.
    gömdüm gözyaşlarımla beraber senin yanına,ruhumun açık kalan yaralarına..
    ve ben bendeki beni kendime ayırdım
    artık surları çok yüksek şehrimin
    ve aşkta ölümde yalnız benle sınırlı bu şehirde.sen bendin.en değerlimdin.artık olmayanımsın..biliyormusun kelimeler yetersiz bazen.ve bazı anlar vardır kendini sadece bakışlarınla anlatabilirsin aslında anlattığını,karşındaki insanında seni anladığını zannedersin.biz,bizi anlayamamışız...
    yalnızlığın gökyüzünde bir bulutum şimdi güllere bakiyorum yukarıdan hepsi ölümlüymüş şimdi anlıyorum ölümsüz kara gülün olmadığını,hiç olmayacağını...
    ve şimdi anlıyorum,yokluğunun yalnızlığıma bu kadar yakışmasının nedeninin sen olduğunu da..
    sevgili,seni içimde ben öldürmedim,bendeki seni hunharca katletmek isteyen sendin..
    gece çökünce üzerime üşüyorum artık hem sükunetim de kalmadi,ölüyorum.
    yeni,sensiz bir yaşama uyanmak üzere..

    keşkelerden nefret ettiğimi bilirsin.
    keşke ama keşke tutamadığın sözlerin gibi kendine verdiğin sözü de tutmasaydın bir kereliğine..

    bana bıraktığın şeyler sadece bu yazılanlar sevgili..
    biliyorum içimde ki sen beni hep sevecek.
    sen değiştin.ve gittin.ama o beni asla bırakmaz.biliyorum..
    bedenin olmasın,üzülmüyorum artık.
    yalnızca..kırıldım..çok.
    hoşçakal melek..
    gidiyorum çünkü noktalar koymak istemiyorum artık,nedensiz ayrılığımıza...
    gündoğumun..
  1. 11