sevgiliye aşkım diye hitap etmek  

(bkz: sevgiliye özel olduğunu belli etmek)

bi süre sonra monotonluk hissi uyandırır, kişi ismiyle anılmayı özler hale gelir.

(bkz: ne diyem mahmut mu diyem)

göstermelik olarak söylenen aşkım genelde ahan da benim sevgilim var ve biz çok iyi anlaşıyoruz demekten öteye gidememektir.iğreti ve sevgiden uzak durmaktadır zannımca.fakat vardır istisnai durumlar yürekten söylenenleri, ama söyleceksen de git herkesten uzakta söyle bana bulaşma.

iticidir, onun yerine canım ı tavsiye ediyoruz belki daha az itici olabilir.

(bkz: sen aşktan ne anlarsın)

papa ya peder diye hitap etmekten daha anormal olmayan durum.

alışkanlıktır, en yaygın hitaptır bir süre sonra anneye babaye diyecek hale gelirsniz. keşke daha güzel bişey bulunsa sevgiliye, bulabilsem...

"ne güzel işte.." deyip geçtiğim durumdur. ve de tercihtir yani.. ciddi olsa pek bi tadında olacağı da mevzuya ciddi bir boyut kazandırmaktadır ayrıca.. doğrudur.

(bkz: aşkom)

aşkım ne demek ya.. sevgili senin canındır, kanındır, adı üstünde sevdiceğindir. sevgiliye "sevgilim" diye hitap edilmelidir. aşkın ille de kadınla erkek arasında olması gerekmez ki.. yeri geldiğinde çiçeğe de böceğe de tanrıya da aşık olacaksın. o zaman bir uç uç böceğine de mi aşkım diyeceksin? aşkitom da dersiniz siz artık.

gereksiz klişelerden biridir ve kesinlikle iticidir. sevgiliniz ise zaten sevgilim diye hitap edin olsun bitsin.

en tiksindirici durumdur. hatta tarafımca ayrılma sebebi bile kabul edilir. basitleşmiştir. haketmeyen sıradan ağızlarca kirletilmiştir. oysaki sevgili kirlenmiş sözcükleri haketmemelidir. o en temiz en saf sözcükleri hakeder. onu anlatacak kelimeler olmasa bile hiç bir kelime onunla özdeşleşmeyi haketmese bile; ben sevdiğim derdim. yarim derdim. delal derdim. can derdim.

hiç mi hiç haz etmediğim bi durumdur. mis gibi sevgilim demek varken, aşkım da ne demek oluyo?