kişinin sevgilisinden ayrılınca ilk bir kaç hafta günlük alkol promilini 5 ve üzerine taşıması durumudur.ayrıca erkekler açısından içmek için bahanenin bulunduğu o güzel noktadır.
kişi hiçbirşey düşünmek istemediği için gece gündüz içki içer -ki kişi muhtemelen erkek, içtiği içki de muhtemelen rakıdır- ama bol bol düşünmesi,kafasını dinlemesi gerektiği bu zamanda içip içip kendini kaybetmenin onu ne kadar küçülttüğünün farkında bile değildir.kafası iyice kıyak olduktan sonra eski sevgili aranır,mesajlar atılır,yalvarılır,ağlanır.ama sabah olup ayılınca fakir ama gururlu erkeğimiz ya da kızımız yeniden ortaya çıkar.her 0.5 promilde -bu ortalama olarak bir biraya tekabül eder- kişinin melankoliklik katsayısı 3'e katlanır.gün geçtikçe kişi,hem eski sevgili açısından hem de etraftaki dostlar açısından çekilmez bir hal alır.çünkü kişi anlatsanız anlamaz,dinleseniz anlatmaz boş boş bakan bir insan olur,içine kapanır,bunalıma sarar.siz acımaya başlarsınız ama aslında o yüzüne tükürülecek bir insandır çünkü alkolin arkasına sığınacak kadar korkak ve acizdir.en güzeli kişiyi yüzüstü bırakıp gitmektir,ancak öyle düzelir.yufka yüreklilik yapmanın alemi yoktur.
(bkz:
feminizm)
