sevgili ile uyuşmayan müzik zevki  

24 ciltlik "ilişkiyi çekilmez hale getiren sebepler ansiklopedisi"nin dokuzuncu cildi.
malum, gününüzün büyük bir kısmını madden ve manen birlikte geçirdiğiniz karşı cinsin (tabi eşcinsel de olabilir ilişkiniz*) sizinle ilahi bir uyum içerisinde olduğunu düşünürsünüz. sırılsıklam aşık olduğunuz vakitlerde de muhtemelen arada ortaya çıkan pürüzleri, ütüler düzeltirsiniz. neyse konumuz bu değil; genelden özele bir iniş yapalım:
kafa denkliği ölçütü olarak baz alınan müzik zevkiniz, sevilen kişi * ile ahenkle dans etmiyorsa, hele ki bir de çabuk demoralize olan kişilik iseniz, anında tüm tadınızı tuzunuzu kaçırabilir.
misal, siz sevdiğiniz kişinin kulağına
whaaaaaaaaaaaaayyyy , bleeding is breathing
gibi hafif sitemkar bir uzun hava ifadesi ile yoğun hissiyat içeren melodiler fısıldarken, o size;
"bir tek dileğim var mutlu ol yeter dinledim doğum günümde, ağladım"
derse, burada bir bant kopukluğu var demektir. karşınızdaki kişi "beyaz ten+siyah saç+mavi gözlü" de olsa "ıııyyy" dersiniz *; içine ettiği duygusal ortamınızı ibrahim tatlıses'in bağrının karanlığına gömdüğü için ona yumruk atmak istersiniz, kıyamazsınız falan, neyse. (bkz: yapma canım yapma arkadaşım)

sevgilinin ağzını burnunu dağıtmaya** kadar gidebilecek sorundur. kız kısmı türkçe pop dinlemektedir, erkek kısmısı ise metal'in binbir çeşit türünü dinlemektedir***. birgün paşa paşa müziğinizi dinlerken kız kişisi gelir ve o dellenmeye neden olacak lafı eder: "kuşum nası dinliyosun bu böğüren, kusan, ne dediği belli olmayan adamları yuuaa!". işte bu lafı yedikten sonra, hele bu lafı yiyen birde idolünüz olan biriyse kendinizi kaybedip kıza girişmeniz an meselesidir. insan tutmaz kendini, sevgili falan dinlemez.

sevgili olunmuşsa, sorun yaratmaması gereken zevkler farklılığıdır. neden? daha sevgili olma aşamasına geçmeden önce, geyikle karışık öğrenilen konuların başında gelir müzik zevki. üstelik daha ne olduğunuzun belli olmadığı zamanlarda, eğlence anlayışı farkları, birbirinizi tanımak amaçlı çıkılan eğlencelerde de rahatsız etmemişse sizi; sonradan sorun çıkarması imkansızdır. dolayısı ile diyebiliriz ki; sırf bu nedenle uzaklaşılıyorsa sevgiliden, altında başka nedenler yatmaktadır.

"sevgiliyle buluşmaya giderken" ve "evde pijamayla takılırken" olarak iki ayrı hafıza kartı kullanılarak çözülebilen durum.

-will always love you bizim şarkımız olsun xcan
-olmaz sevgilim, ismail yk dan yoksa ben zurna mıyım he? şarkısı bizim olsun
-hayvanlarca kere oha sana xcan, sıçtın romantizmin içine..
-ormantik sevgilim geliyor sırada sevgilim, ajdar'dan
-seni hard rockerların gazabına teslim ediyorum...ismail yk dan allah belanı versin şarkısı eşliğinde xcan...

sanılanın aksine bambaşka bir enerjisi olan ironik ve eğlenceli durum.

pekala da akşamın bir saati metallica'dan nothing else matters birlikte dinlenip, birlikte bağırılıp , sabah bulaşıkları birlikte yıkarken düriyemin güğümleri eşliğinde coşulabilir.

uyuşmayan müzik zevki yoktur aslında iki sevgili arasında... çemberinden çıkamayan insan sorunu vardır.

aşk da müzik de evrenseldir.

ilişki uzun süreliyse ilerde büyük kavgalara gebe olabilir.

"aşkım şu şarkıyı bir dinler misin?" diyerek açtığı ve mecburen dinlediğiniz her şarkının ardından gelen "nasıldı?" sorusuna zoraki gülümseyrek "harika sevgilim!" demek zorunda kalmaktır. ama bitmeeezzzz! o şarkılar bitmez! siz beğendikçe(?) devamı gelir.

sabır zorlayıcı durumdur muhakkak.

aynı yastıkta aynı hizaya geldikten sonra beni hiç ilgilendirmeyen uyumsuzluktur. bu hep böyle oldu.

bir dönem yaşadığım ve frank sinatra ile çözdüğüm sorundur. kız metalci-rockçı iken birden sinatra hayranı olmuştur. bu adamı sevmeyen pek yok anladığım kadarıyla. çok geniş bir beğeni kitlesi olan başka bir çözüm(şarkıcı) için,

(bkz: evanescence)

aslında bazen hiç birşey farketmez. bazen de çok şey farkeder...
kız ile erkeğin genelde yakınlaşmasına (hiç tanımadığı biri ile samimi olması sohbet eder olması anlamında) sebep olacak etkenlerden biridir. hangi tür kitap müzik sinema zımbırtıları sohbeti doğurur sonra da kişilikler alışkanlıklar karşılıklı dizilir; ya arkadaş olursunuz ya da onun bir üst versiyonu olan sevgili olursunuz...
önemli bir etkendir. olmazsa olmaz değildir ama biri kılabırkend diğeri rokçu olursa sıkıntılar yakındır açıkçası...

sorun yaratmaması gereken şeydir.
hani başıma da geldi. o hande yener severdi nefret ederdim, ben jeff buckley severdim hiç sevmezdi.
ama gayet güzel ilişki devam etti. ay sen şunu seviyorsun, yok ben bunu sevmiyorum sorunlarımız olmadı. çünkü önce insanlık, dünya görüşü ve birbirine hissettirdiklerimiz önemliydi bizim için.
ha bir de müziği felsefe olarak algılamıyorduk, ergen triplerini aşmıştık belki bu da önemli rol oynamıştır, bilemiyorum.

eğer kişiliklerin henüz oturmadığı dönemlerde yaşanılan bir ilişkiyse birinden birinin, diğerinin müzik sevgisine yatkınlık göstermeye başlaması, hatta sağlam bir dinleyici olma yolunda ilerlemesi şeklinde son bulabilecek hadisedir. ilişki bitince müzik sesi kısılmaz, aynı yolda devam edilir. sağlam bir blues/metal/rock/pop/rap/tekno/arabesk vs. dinleyicisi olma yönünde ilerler.

yavaş yavaş karşılıklı olarak müzik zekvinizi farketmeden öldürmekle geçer bu ilişki... fark ettiğinizde ise "hep senin yüzünden oldu bunlar" diyebilirsiniz.

-oi va voi bak çok güzel müzik yapıyorlar bir dinle,atıyorum
-bu ne ya köy müziği gibi,sevmedim değiştiriyorum
-ne dinliyorum'u göster arap şükrü-sigarayı bıraktım,ebru polat-seni yerler
-ben kaçtım,bye
yaşanmış bir olaydan yola çıkarak özetlenebilir ki ebru yener dinleyerek mutlu olan birine öneride bulunmak aptallıktır.hayır bu adamla olmak daha büyük aptallıktır o ayrı ama o başka bir girinin konusu artık.

edit:ebru yener tamamen hayal ürünü bir kişiymiş,atmışım ben onu.the orijinal one=ebru polat

önemli bir ayrıntı değildir eğer birisi sadece türkü dinliyorken diğeri sadece elektronik müzik dinlemiyorsa. nasılsa bir şekilde sevdiğinizin sevdiğini sevmeye başlarsınız!

müziğin az çok insanın kişiliğinden bir şeyler yansıttığını inanan insanlar için büyükte olmasa sorun teşkil eden durum.

hayatının büyük bölümü müzik olan bir insanın aşırı zorlanmasına neden olan sorun.en azından ana başlıkların birbirini tutması gerekmekte.hadi tamam 2 taraf da metal dinler,biri senfonik-doom severken diğeri death-thrash falan sever.senfonik dinleyen tarafa göre death duygusuzdur,kaostur.death dinleyen tarafa göre doom sıkıcıdır,kız işidir.ortak nokta bulmak şart.mesela power metal.genelde 2 taraf da sevebilir,özellikle zihinlerde yaratılan fantastik dünya benzerlik içeriyorsa dadından yinmez.

üstüne para verseler dahi gitmeyeceğiniz bir konsere bir ton para bayılıp, sıkılmaya, yani tam anlamıyla paranızla rezil olmaya sebeptir. "yeter ki sevgilim mutlu olsun, o mutlu olunca ben de mutlu oluyorum." diyenlerdenseniz sorun yok. tabii sevgi saygı deyip olayı maddiyata bağlıyor olmak da enteresan bir durumdur. insanın kafasını bu denli karıştıran bir uyuşmazlık varsa giderilmeli, giderilemiyorsa bir çare bulunmalıdır. yoksa "abi işyerinde sabahtan akşama kadar xx(herkes sevmediği bir sanatçı düşünsün) dinliyorlar ya, çıldırıcam." demekten daha beter bir duruma girebilir insan, zira herkesin bildiği gibi mesai dediğin 17:00 bilemedin 18:00'da bitmektedir.

çok da problem edilmemesi gerekir ki unutmamak lazım zıt kutuplardır birbirini çeken..

aslında kısmen güzel bir durum. bu farklı taraf iki tarafın birbirine olan merakını arttırabilir. ama bu cok nadir görülür. genelde anlaşmazlığa sebep olur. mesela gece uyuyacaksınız diyelim;

- şeneeeerr, hayatım melanie pain açalım mı uyurken? çok güzel oluyo.
- ya o çok bayık başka bişey açalım
- söle o zaman ne açalım.
- epica açalım. senfonik müzik eşliğinde uyuyalım.
- e yuh vala!!! metal müzikte nası uyucaz anlamadım.
- lalecim, uyumucaz ki..
- yaaaaaaa.. öle sölesene baştan..yine de epica olmaz.. romantik bişeyler bulalım.
- allah belanı versin.
- nası yani?? senin versin pis metalci!!!!
- salak, o şarkının adı. su an duruma en uygun sarkı bu. ortak nokta bulamadık gitti.
- müzik olmasın şener, içinden söyle müziğini.
- iyi madem..

gayet doğal bu durumu tersine çevirmeye çabalamak değersiz bir faaliyettir, konserler vs gibi konulara sözüm yok. (bkz: in my opinion)ama başkasında kendini bulmak bazen sevgi sebebi olabilirken, kimileri de kendinde bulamadığını görmekten haz alabilir. nedendir? sevgide mantık yok be hacı...

-ya sen müzükten anlamıyon
+sen de türkçe bilmiyorsun napıcaz?
-omunu skerim lan!düzgün gonuş!

şöyle bir şeydir: xy kromozomlu erkek kişisi metallica ve benzeri gürültülü(!) tabir edebileceğimiz bir müzik dinlemektedir ve onlar için ölüp bitmektedir. xx kromozomlu kızımız ise edith piaf olsun norah jones olsun efendime söyleyeyim kings of convenience gibi sakin, kafa açan, 'oh miss' dedirtecek kişileri dinliyor olsun. bu çiftimiz kesinlikle ya kafayı yerler ya da her gün kavga ederler. düşünsenize bir birlikte şehirdışına seyahate çıkıyorsunuz. kızımız mp3ünü unutuyor ve oğlumuzun kulaklığının birini alıyor. bu kişileri dinleyen kızımız birden metallica gibi bir grubu dinlemeye başlayınca beyni zonklayacaktır. belki de hayata küsecektir. tersinden bakalım olaya. oğlumuz mp3ünü unutuyor ve kızın kulaklıklarından birini takıyor. aslında metallica dinleyen birinin edith piaf dinlemesi onu intihara sürükler sanırım. en fazla 2 dakika tanıyorum bu çifte bu durumda. ya kafa göz birbirine dalarlar müzik konusunda ya da biri dinler diğeri dışarı seyreder. bu çiftin çocuklarına gelinceee... çocuklar eğer kromozomlar bölünmezse normal bir birey olabilirler ama bölünürse çocuk hangi müzik türüne gider orasını allah bilir işte...