sevdiklerinden önce ölmeyi istemek  

kişinin önceden yaşadığı böyle bir kayıptan dolayı sevdiği her şeyi,kedisini, kuşunu, annesini, kardeşini, sevgilisini... kaybetmekten duyduğu korkuyu bastırabilmek için sarıldığı istektir.böyle bir acıyı daha kaldırabilecek gücü kalmamıstır ve bazen kafalarında yarattıkları böyle bir kayıpla saatlerce ağlayabilmektedir.

(bkz: kendini bilmek)

bencilliktir. ben acı çekmeyeyim o çeksin düşüncesi.

sevdikleri, o ölünce, keşke ben ondan önce ölseydim de bu acıları çekmeseydim diyebileceklerine göre yanlış bir davranıştır. herkes aynı anda ölmeyi isterse bu işte bir terslik olur. o yüzden en güzeli zamanında ölmek istemektir.

(bkz: ne dedim şimdi ben)
(bkz:@1677257)

(bkz: ben senden önce ölmek isterim)
(bkz: nazım hikmet)

annelerdeki belirtileri; çocuklarına birden sarılmak, kokulu kokulu öpmek, uzun uzun evlatlarına bakıp gözlerinden yaşlar boşanmasıdır.

aşık olmakla beraber gelen istek. sigara içerek hazırlanıyorum.

en ufak bir hastalığında, evde yalnız kaldığı zamanlardaki açlık anlarında, yorgunluğunda, lensi gözüne battığı anda sıkılan kalbimin "ölüm"e dayanabileceğini sanmıyorum zaten. o yüzden önce ölmek istemek seven kişinin haklı bir isteğidir.

sevdiği insanların ölümünden duyacağı olası acıya dayanamayacağını düşünen şahsın isteği.

acı çekmekten korkmaktır, insanın en doğal isteğidir. buna bencillik demek saçmalık olur çünkü kişi kendini bilerek öldürmez, o kimsenin ölmesini istemez aslında ama eğer biri ölecekse ben bunu görmiyeyim der.

bencillik içeren önerme, evet ama "ölümü getiren bencillik" öyle basit bir şey değildir..

annesini, babasını çok seven insan onlardan önce ölmeyi diler, sadece onların acısını yaşamamak için. sevgilisini, karısını/kocasını çok seven insan ondan önce ölmeyi diler, sadece onun acısını yaşamamak için. sonra bir kez daha düşünür, ne annesi, babası evlat acısı yaşamayı haketmişlerdir, ne de biricik sevgilisi sevdiğinin ölümünü görmeyi kaldırabilir.

işte bu noktada, "allahım sen büyüksün" der, arkanıza yaslanırsınız.

kendini bilmemek.

bu düşünce hastalıktan, rahatsızlıktan öte bir şey değildir. şöyle ki; sevdiğiniz bir kimseyi çok özlemiş, görmek için ölüyor bitiyorsanız maalesef kafanızda hep kötü düşünceler hakim olur. ister-istemez doğar maalesef engel olamazsınız. bir nevi takıntıdır aynı zamanda. "aptal-saptal düşünceler bunlar, ne gerek var akıllı ol" diye bağıran iç sesinize rağmen kurarda kurarsınız* kendinizi rahatlatmak için "ona bir şey olmasın, ben onun kötülüğünü görmeyeyim, olan bana olsun" diye düşünmeye devam edersiniz ve ne yazık ki bunun sonu yoktur.

geride bıraktıklarına acı çektimeyi onların arkasından ağlamaya tercih etmektir.

bebeliiimden beri dualarım konusu olan bencil istek.nedense bunun için dua etmek huzur vericidir.gerçi allahın işine karışmamak lazmdır eğer kader denen şeye inanılıyorsa bunun için dua etmek saçmadır zaten.

bencillikten başka bişey değildir. böle düşünen insanlar sadece kendileri acı çekmemek için arkalarından onun ölümü için üzülen ve acı çeken tüm sevenlerini düşünmüyor demektir. böyle insanlardan allah korusundur.

bencilce bir istek olmasının yanısıra işin bir de ölümü kabullenememe tarafı vardır ki bu insan bir sevdiğini kaybedince zayır düşüp bunalıma girer.ölüm onun için ne şekilde olursa olsun bir trajedidir,kabul edilemez bir durumdur.kişi bu zayıflığının farkına vardığı zaman yakınlarından birinin daha ölümüne şahit olmak istemez ve en mantıklı çözüm herkesten önce ölmektir.

(bkz: ben kendimden biliyorum)

küçükken her akşam yatmadan önce özenle gün içinde yapılan yaramazlıklar için özür dilemenin akabinde duayı noktalamak için tarafımdan kullanılmış, anane*nin ölümüyle geçerliliğini yitirmiş olan istek. ablama ayı dediğim için özür dilemem de bu isteğim kadar etkisiz kalmış mıdır diye düşünmekteyim şu an.

iki ucu bokludur bu seçeneğin. ilk önce ölmeyi istemek bencilliktir belki ama sevilen kişinin ölümünden sonra da hayatın devam ettiğini ve aradan biraz zaman geçtikten sonra yine basit şeylerden zevk alabildiğini gördükçe de bir vicdan azabı başlar bünyede. her iki durumdan kurtulmanın yolu ölüme yüklenen anlamı değiştirmektir diye düşünür insan ama bunu yapamaz çoğu zaman. diğer bir önemli nokta da şudur: birisini kaybetmeyi kaldıramayacağını düşünen kişi, ilk deneyim sonrasında farklı bakmaya başlar hayata. hiçbir şey önceden düşündüğü kadar zor değildir ya, en çok bu koyar adama.

ben onları kaybedip acı çekmeyeyim diye düşünülürken,sen öldüğünde arkanda kalanların çekeceği acıyı hiç düşünmeyerek yapılan bencilliklerden biridir.
gitmek de kalmak da zor .

-ben senden önce ölmek isterim.
-neden ki ?
-allah bana senin acını yaşatmasın.
-sağol ya beni o kadar seviyorsun ki kendi acını yaşatmayı daha uygun görüyorsun.

bencillik ve sayıflıktır.karşındakine ''beni hiç mi düşünmüyosun,ben üzülmeyecek miyim?'' dedirtir.duygusal ve genç insanların isteğidir daha çok.içten içe bir suçluluk duygusudur bazen,ya da bir çeşit korku.ölümden korkanlar da bunu ister, en sevdiğinin ölümünü görmek onlar için zaten ölüm demektir.öte yandan aslında sevdiklerini düşünmediğini de gösterir.evet, bencilliktir.

bencilliktir. sevdiklerinin ölümüne şahit olup üzülmek yerine ölümüne şahit olan insanların üzülmesini tercih eden şuursuzluk abidesinin arzusudur.

(bkz: bencillik)