sessizliği bozan ilk cümle  

bir an da olsa sessizliği yakalayan tarafın nedense onu bozma isteğinin dışa vurumudur ,aslında her şeyi sessizlik anlatırken..

-ee daha daha nasılsın..

+demem o ki sen hoş bir kızsın yani..
-.....
+....

(bkz: ebedi sessizlik)

sen de bana yardım edebilirsin aslinda
.............................................................

...............
+osurdun mu sen?
-?!?!?!?!?!

"aslında ben ...." le başlayan cümleler.

+ammada sessiz oldu dimi?
-...................
+yani istesek bu kadar olmaz
-..................
+evet
-.................
+termi kokuyorum neden konuşmuyorsun?

bir veda anında, uzunca bir bekleyiş ve titreşimli duyguların ardından,
korkuyu belli ettiğiniz an,
- gidiyorum ben...

(bkz: hoşçakal)

anlarsın ki ; konuşacak şeyleri bile tüketmişsinizdir.
hiç te umrunuz da olmasa da ;

-ee.. daha daha nasılsın?

-rerörerö

-birinin kızı oldu...

çok sıradan anlatılan bir hikaye veya fıkradan sonra;

(bkz: böyle de bir anımız oldu işte)

-havalar da pek bir ısındı/soğudu değil mi?

asl pls?

(bkz: fırtına öncesi sessizlik)

adını söylediğinde o artık orada yoktur?
sessizlik
(bkz: la vita e bella)

kesinlikle özenle seçilmesi gereken bir cümledir.zaten iki taraf da gerilmiştir.o sessizlik anındaki düşünme süreci iyi değerlendirilmeli.. "bişi sölemeli" diye değil "ne söylemeli?" diye düşünülmelidir.

sessizliği bozması açısından kuruyorum bu cümleyi,dikkate alma lütfen.

(bkz: kendini tekrar eden yazar)

ölüyken diriltendir.

***

efendimiz bir gece dostlarıyla beraber sohbet esnasında idi. sohbet koyu ve heyecanlı, insanlar peygamberle birlikte olmanın sarhoşluğunda kendilerini kaybetmişlerdi. ansızın bir sessizlik oldu. uzun süren bir
sessizlik...

oradaki herkes peygamberden önce ağızlarını açmanın edepsizlik olacağını biliyordu. peygamber, odadaki herkesi sırayla süzdü. sonra hayat veren nefesiyle sessizliği bozdu;

-"haydi, herkes bu sessizlik anında ne düşündüğünü söylesin."

sahabe heyecanlı fakat sakindi. herkes sırayla o an aklından geçenleri anlattı. kimisi evini, kimisi eşini, kimisi yarın kervan ile gelecek malını düşünüyordu. söz sırası ebubekir'e geldi. ebubekir, utançtan kızaran yüzünü önüne eğdi ve " hesap gününde allah'ın vücudumu o kadar genişletmesini diledim ki benden başka cehenneme kimse giremesin."

peygamber'in gül yüzü güldü. rahatladı. içinde başarılı olan bir insanın haklı gururunu taşıyordu. işaret parmağını havaya kaldırdı ve yüksek ve tok bir sesle "işte bu!" dedi.

işte bu!...

(bkz: o değil de)

diğerlerinin içlerinden "ne iyi ettin de bu salak şeyi söyledin." dedikleri durum.

pulp fiction filminde konuyla alakalı çok güzel bir diyalog vardır. uma thurman (mia wallace) ve john travolta (vincent vega) yeni tanışmışlardır, restorantta bildik sessizlik anı gelir ve mia çok güzel rahatlatır.


" mıa
don't you hate that?

vıncent
what?

mıa
uncomfortable silences. why do we
feel it's necessary to yak about
bullshit in order to be
comfortable?

vıncent
ı don't know.

mıa
that's when you know you found
somebody special. when you can
just shit the fuck up for a minute,
and comfortably share silence."

-goooooooool

(bkz: senin ağzını yüzünü sikerim orospu çocuğu)

ben bir çay koyayım.