seri eksi oy vermenin dayanılmaz hafifliği  

(bkz: yanlış)
(bkz: ters)

eksi oyu kendisiyle paralel düşünmeyen insanlara verilen bir ceza zihniyetiyle yorumlayanların sıkça duyduğu his. öte yandan yeni dünya düzeninin bize öğrettiği "yükselmek için başkalarını alçalt" politikasının bir yansıması olarak da hissedilesi.

eksi oy veren kişi, içindeki nefreti, kini, yetersizliği, ezikliği, bilgisizliği, kültürsüzlüğü dışa vurmakla tatmin olur. bir nevi boşaltım sistemi oluşturur bu yolla. rahatlar, huzura erer. haliyle bilinçaltı boşalmış bu kişi dayanılmaz, katlanılmaz bir hafifliğe kavuşur. artık uçmağa ermek zamanı gelmiştir ve belki de kanatlanır, uzar, gider......

eğer kişi seri eksi oy verirken bir taraftan da sözlüğe yabancılaşıyor, yaptığı işin ilkel bir tatmin duygusu olduğunu bildiği hâlde kendisini durduramıyorsa (ne de olsa eksi oy vermenin ciddi bir sonucu yok bahanesiyle) dayanılmaz olacak bir hafifliktir.

eğer yaptığınız işi bir ayine çevirmeyi becerebiliyorsanız,bulutların üzerinden bakmak, bir şelaleden aşağıya balıklama atlamak gibidir.
bazen bir başlığı seçer, sıradan bütün girileri eksilersiniz, bazen de gıcık olduğunuz yazarın en beğenilen girilerini hedef alırsınız. o an vücudunuzdaki değişimleri duyumsamaya başlarsınız.
göğüs uçlarınız sertleşir, dudaklarınız titremeye başlar. iç çamaşırınızda hafif bir ıslaklık hissedersiniz.
hazzın doruklarında surf başlamıştır işte.