|
|
- orhan veli kanık şiiri.
uzanıp yatıvermiş sereserpe
entarisi sıyrılmış hafiften
kolunu kaldırmış, koltuğu görünüyor
bir eliyle de göğsünü tutmuş
içinde kötülüğü yok, biliyorum
yok, benim de yok ama
olmaz ki
böyle de yatılmaz ki!
- ortaokul 3. sınıftayken tanıştığım orhan veli şiiri.herkesin bir şiir seçip ezberlemesini ve bunu sunıfta okumasını isteyen türkçe hocamız vesilesiyle birçok şairin kitaplarının sınıfta dolaştığı bir döneme rast gelir bu zaman.bu şiiri gördüğümüzde "ehehe bu ne be" diye haylice dalga geçmiş, sınıfta şiirin canlandırmalarını yapmıştık.sınıf sadece kızlardan oluşuyordu o sıra, orhan veliyi de yüzüne göz kalemiyle bıyık sakal çizdiğimiz (çok feministtik o sıra, erkek dediğin şey sakal ve bıyıktan daha fazla birşey ifade etmiyordu) bi arkadaş oynamıştı.derken, çok feci sempati duymaya başladık bu şiire.sanırım samimiliğine, akıcılığına hayran olmuştuk.sonra orhan veliyi sevdik, birkaç arkadaş orhan veliden seçti okuyacağı şiiri.bunu değil tabi, hocanın karşısında yürek ister bunu okumak *
- (bkz: sere serpe)
|